Hannelore Knuts (41) brak door als model in 1998 en stond kort daarna al voor zijn camera. Twee jaar later kruisten hun wegen opnieuw.
...

Hannelore Knuts (41) brak door als model in 1998 en stond kort daarna al voor zijn camera. Twee jaar later kruisten hun wegen opnieuw. "Ik las het nieuws van zijn dood vrijwel meteen op Instagram, maar kon het nauwelijks geloven. Ook op zijn 74ste werkte hij nog voortdurend aan fotoshoots, zoals die met Greta Thunberg en andere toonaangevende vrouwen voor het septembernummer van de Britse Vogue. Op zijn onmiddellijke omgeving na denk ik niet dat iemand zijn dood had zien aankomen. Mijn eerste ontmoeting met hem was in de zomer van 1999, een grote productie in Milaan met verschillende modellen voor Vogue Italia. Ik had pas in oktober mijn catwalkdebuut gemaakt in Parijs en was als modeleek in een totaal nieuwe wereld beland - zijn naam zei me dus niets. Ik herinner me een struise, wat intimiderende man, iemand die de boel strak in handen hield en goed wist wat hij wilde, maar die ook veel respect had voor het team en je op je gemak probeerde te stellen. Binnen het verhaal dat hij wilde vertellen, liet hij je als model ook vrij om je ding te doen. Ondanks zijn status was hij dus zeker geen bullebak, maar een zachtaardige man die voor een aangename, gemoedelijke sfeer zorgde en een zekere intimiteit creëerde. Met mijn karakterkop was ik geen typisch Lindbergh-model, zoals Christy Turlington, Cindy Crawford of Naomi Campbell. Maar als ik de foto's nu terugzie, valt het me wel op hoe natuurlijk ik erop sta. Een van de portretten lijkt wel een snapshot op straat - zo liep ik gewoon rond in die tijd. Dat is ook het mooie van zijn bijdrage aan de modefotografie. Terwijl veel anderen een onbereikbare fantasiewereld creëren, hield hij het allemaal zo echt en natuurlijk mogelijk, zonder overdadige make-up en nabewerking die alle imperfecties uitwist. Hij fotografeerde modellen als vrouwen van vlees en bloed, wat ik altijd heel waardevol heb gevonden."