Stoom aflaten is een ambacht dat ik maar niet in de vingers krijg. Het gebeurt dan ook pijnlijk regelmatig dat mijn schoonmoeder de pleegzorg over onze te strijken hemden op zich neemt. Na een bezoek aan ons appartement vertrekt ze dan met een mand vol schone was die al ettelijke weken wacht om weer zonder plooien in een kast te belanden. Wanneer we ze kreukvrij terugkrijgen, zitten mijn lief en ik weer vol goede moed om het ditmaal beter te doen. Tot we haar de volgende keer weer met het schaamrood op de wangen een nieuwe lading meegeven. (Ondertussen staat er vaak nog een stapel ongestreken was in de kast verstopt.) Ongeveer één keer per maand raap ik zelf a...