Er zijn weinig wensen die Simon Verhoeven (32) niet voor elkaar krijgt.
...

Er zijn weinig wensen die Simon Verhoeven (32) niet voor elkaar krijgt. Of het nu gaat over een aperitief bij maanlicht op een afgelegen strand waarnaar hij al het materiaal met kleine bootjes moet vervoeren ('we stonden tot de borst in het water om tapijten over en weer te sleuren'), of over faxen met het Vaticaan om een kerk op het Forum Romanum geboekt te krijgen ('ik ben speciaal een fax gaan kopen'). Met dank aan een aardig uitgebouwd netwerk over heel Europa komen kersverse verloofden al tien jaar lang bij hem aankloppen voor unieke trouwfeesten op dromerige locaties. Aan trends doet de Antwerpse weddingplanner niet mee, hij zweert bij klassieke en tijdloze elegantie. En dat lijkt te lonen. Met zijn destination weddings schopte hij het al tot in Vogue en verleidde hij verschillende klanten aan de andere kant van de Atlantische Oceaan. Deze zomer neemt hij ook het huwelijk van Bazart-frontman Mathieu Terryn en modefotografe Marie Wynants voor zijn rekening. Nee, gewoontjes kun je het parcours van Simon Verhoeven bezwaarlijk noemen. Hoewel het nooit een uitgedokterd plan was om in de huwelijkssector te belanden, kent hij het wereldje intussen op zijn duimpje. 'De eerste keer dat bruiden me hun Pinterestborden tonen, hebben ze vaak een overdaad aan ideeën,' lacht Verhoeven, 'en die gaan dan tien verschillende richtingen uit. Als weddingplanner is het mijn taak om een lijn te vinden die dicht bij de identiteit van het koppel ligt. Waarvoor staan ze? Hoe willen ze overkomen? Willen ze een dag met alle gasten naar het strand of een picknick in de Alpen? Verkiezen ze een lavendelveld, een kasteel of een architecturale villa? Kortom, ik probeer hun smaak te begrijpen. Het ene koppel wil vooral inzetten op de allerbeste wijnen, terwijl het andere voluit voor de muziek gaat. Ik tracht in kaart te brengen wat voor hen het belangrijkste is. Doordat ik daarvoor regelmatig bij mijn klanten ga eten, bouw ik na verloop van tijd meestal een soort vriendschapsband met hen op.' Je werkt intussen al veertien jaar in de sector. Hoe ben je daarin gerold? 'Op mijn achttiende begon ik te werken als personal assistent in Kasteel Groenhoven in Londerzeel, een kasteel dat gerenoveerd werd door Pierre-Philippe Samin, Claire Bataille en Paul Ibens voor eigenaar Hendrik Seghers. Vier jaar lang heb ik er huwelijken georganiseerd en gewerkt voor zijn familie. Ik heb niet gestudeerd: voor mij was dat mijn opleiding. Ik merkte dat het organiseren van die feesten iets was dat ik leuk vond en waar ik ook goed in was. Het creëren van de juiste sfeer, het waarmaken van onmogelijke dingen op korte termijn... Op mijn tweeëntwintigste heb ik uiteindelijk mijn eerste huwelijk alleen geregeld.' Hoe komen mensen bij jou terecht? 'Mond-tot-mondreclame. Dat bewuste eerste huwelijk als weddingplanner was voor een jeugdvriendin die van mijn ervaring in Groenhoven afwist. We trokken naar Aix-en-Provence, dus het was meteen ook mijn eerste huwelijk op locatie. Het feest werd vermeld op de populaire Amerikaanse blog Style Me Pretty, waardoor de bal aan het rollen ging. Sindsdien heb ik trouwfeesten over heel Europa georganiseerd, van Santorini tot Rome. Voorlopig doe ik maar een vijftal huwelijken per jaar, omdat ik het werk nog combineer met mediajobs als producer, setdresser en artdirector. Vanaf volgend seizoen wil ik me focussen op het organiseren van huwelijken.' Je sector heeft het voorbije jaar enorme klappen gekregen. Vorige zomer ging slechts vijf procent van de feesten door, schatte de federatie van huwelijksleveranciers. 'Ik had het geluk dat ik jobs combineer. Vorig jaar stonden er voor mij geen huwelijken op de planning omwille van een drukke productiezomer. Zelf moest ik dus niets annuleren, maar bij collega's heb ik veel miserie gezien. Verschillende toeleveranciers, van ceremoniesprekers tot fotografen, hebben niets kunnen doen. Er stak een trend op van minimonies, huwelijken met een beperkt aantal gasten. Dat vind ik zeer bewonderenswaardig, maar ik zou het zelf nooit doen. Dan verkies ik toch om alles uit te stellen en voor de volledige droom te gaan.' Leeft de droom nog voor deze zomer? 'Naar mijn gevoel zullen geplande feesten vanaf september wel weer kunnen doorgaan, maar voor augustus zou ik nog niets plannen. Ik ben momenteel volop bezig met de voorbereidingen van de feesten én voorzie een plan B, voor mochten de coronamaatregelen ze toch nog niet toelaten. We moeten realistisch blijven, ook al houden we moed. Het wordt ook moeilijker om te plannen. In normale omstandigheden zou het geen enkel probleem zijn om locaties voor 2022 te vinden, maar omdat er al twee trouwseizoenen naar dat jaar zijn opgeschoven, moet je er heel snel bij zijn als je nu nog iets wilt vinden.' Het gemiddelde bedrag dat Vlamingen aan hun bruiloft spenderen is 15.877 euro, zo blijkt uit cijfers van 2019. Kunnen mensen daarmee bij jou komen aankloppen? 'Ik ben bang dat dat geen budget is voor een weddingplanner. Ik zou heel veel keuzes moeten maken, waardoor ik het feest niet de nodige beleving kan geven en daarop wil ik niet inbinden. De budgetten van mijn klanten variëren van 70.000 tot 150.000 euro. En dan zijn er natuurlijk nog uitschieters.' Is een trouwfeest een luxegegeven geworden? 'Ik vind het moeilijk om daar ja op te antwoorden, want ik wil andermans feest niet tenietdoen. Een huwelijk van 30.000 euro voor honderd gasten kan net zo goed een mooie droomervaring zijn, maar dat is een ander metier. Ik specialiseer mij in het organiseren van weekends op locaties die je transporteren naar een wereld die je herkent uit oude films. Dat kun je een luxegegeven noemen.' Wat krijgen jouw klanten voor deze bedragen? 'Heel veel weddingplanners zijn gefocust op Pinterestwaardige decors, een goede cateraar, een toffe tent. Ik probeer mij te onderscheiden door de ervaring. De muziek moet kloppen, net als de belichting en de teksten uit de ceremonie. De beleving van de gasten staat centraal. De locatie is daarbij heel belangrijk. Er zijn veel domeinen en kastelen waarvan je voelt dat ze ooit een leuke plek waren, maar nu zijn ze eventlocaties zonder ziel. Ik probeer plekken te vinden met een verhaal. Zo trek ik vaak naar een prachtige, architecturale jarentachtigvilla in Portugal, een eigendom van de voormalige hoofdredacteur van Vogue Paris, Colombe Pringle. Die plaats is ongelooflijk: Yves Saint Laurent en Issey Miyake kwamen er over de vloer, het personeel werkt er al hun hele leven, alle producten komen uit de tuin... Je voelt dat die plek nog leeft.' Geen klassieke trouwzaal, met andere woorden. 'Nee, dat zal ik nooit doen. Veel liever organiseer ik de dag voordien een avond aan het petanqueplein van een charmant dorpje, met een leuke zangeres en voldoende flessen rosé. Ook de dag na het feest voorzie ik meestal een activiteit. Geen brunch, want dat is altijd zo'n opgelegd gegeven. Liever laat ik de gasten chillen op het strand, met de nodige sapjes en ijskoffie, en beachvolleybal. Wat ik zo jammer vind aan feesten in België, is dat je een receptie hebt, een feest, en that's it. Als je met je gasten naar het buitenland gaat, lijk je drie dagen lang in een film te leven.' Wat voor type klanten lok je daarmee? 'Sinds een van mijn feesten vermeld werd in Vogue, zijn er veel Amerikaanse koppels die mij benaderen voor een continental wedding. Dit zijn vaak mensen die in de financiële of verzekeringssector werken. Mijn Europese klanten zijn eerder creatieve mensen. Veel details kan ik niet geven, omdat ik in de meeste gevallen een vertrouwelijksheidsovereenkomst heb ondertekend. Ik mag geen namen of specifieke budgetten noemen, en ook geen foto's online posten. Het is jammer dat ik daar niet mee naar buiten mag komen, maar het is natuurlijk wel fijn dat deze mensen me vragen omdat mijn stijl en aanpak hun aanspreken. Veel Amerikanen die naar Europa komen, belanden automatisch op Disneylandachtige locaties. Ik kan het verschil maken door hun die old world elegance te doen ervaren. Ik houd niet echt rekening met trends - ik ben geen Pinterest-weddingplanner. Ik ga eerder voor klassiekers als wapperende linnen gordijnen, lokaal eten bij kaarslicht en een prachtig uitzicht. Dat je in de verte de klokken van een kerkje hoort luiden, vind ik veel belangrijker dan het kiezen van het juiste bestek.' Unieke locaties zorgen vast ook voor unieke problemen? 'Klopt. In Zuid-Europese landen heerst er vaak een andere cultuur, meer à l'aise, waardoor je soms zeven reminders moet sturen om uiteindelijk maar op twee van je twintig vragen een antwoord te krijgen. Als je voor buitengewone ervaringen wilt zorgen, komen er weleens problemen op je pad. Ik organiseerde een huwelijk in Portugal waarbij mijn klanten een deel van het feest op het strand wilden laten doorgaan. Alleen: in Portugal mogen stranden niet privé gemaakt worden. Na heel veel trekken en sleuren bij de lokale autoriteiten hebben we toch een vergunning gekregen, die drie dagen voor het feest plots werd ingetrokken omdat er een rots was ingestort enkele stranden verder. We zijn er gelukkig toch in geslaagd de vergunning terug te krijgen. Je wilt je klant natuurlijk niets laten merken van problemen achter de schermen. Gelukkig ben ik goed in crisissituaties. Zo zijn we ooit last minute op zoek moeten gaan naar nieuwe kleren voor de moeder van de bruid. Zij was aangekomen in Rome voor het huwelijk van haar dochter, maar bij aankomst bleek haar bagage met daarin de op maat gemaakte kleren voor de trouw, verloren. Dus zijn we tussen alle regelingen door een personal shopper gaan zoeken die haar kon helpen. Toen iedereen bezet bleek, vonden we gelukkig nog iemand die ons telefonisch kon begeleiden naar de goede adresjes. Sindsdien heb ik alle stylisten van Rome in mijn telefoon staan.' (lacht) Heeft de destination wedding door corona een knauw gekregen? 'Integendeel! Ik zie net meer en meer huwelijken op locatie gepland worden. Toen ik er tien jaar geleden mee begon, was het nog een vrij uniek en luxueus gegeven, terwijl je vandaag voor het budget van een Belgisch huwelijk ook een leuke tweedaagse in het buitenland kunt doen. Het blijft heel hip om te trouwen, zeker sinds de komst van de destination wedding. Ik geloof dat er op termijn misschien meer lowcostfeesten op locatie zullen komen, keuzepakketten in plaats van alles tailormade, waardoor de prijs zal dalen. Maar hoe dan ook is een trouw in het buitenland dankzij corona nog meer iets geworden waar mensen naar uitkijken. Die trouwfeesten gaan nu pas écht losbarsten. Beeld je even in: we mogen in september weer feesten. Je trouwt in Portugal, waar je samen bent met je vrienden en familie, en gaat de avond in al dansend met zicht op de oceaan tot de zon opkomt. Dat gaat een knal geven, meer dan ooit.'