Een week geleden verscheen in ons magazine het artikel Burenliefde: 'Onderschat de kracht van een gesprek op straat niet', met daarin illustraties van Klaas Verplancke. Enkele dagen later is een van de prenten eruit het onderwerp van een campagne die New Yorkers via maar liefst 18.000 digitale reclameborden moet aanmanen voldoende afstand te bewaren om zo de verspreiding van het nieuwe coronavirus covid-19 tegen te gaan. Verplancke legt uit hoe zijn werk terechtkomt aan de overkant van de oceaan.

Hoe komt het dat jouw tekening in New York hangt?

Na de publicatie in Knack Weekend ben ik samen met mijn studiopartner en animator Arevik d'Or met de illustratie aan de slag gegaan, om een bewegend beeld te krijgen. Die animatie kwam in ons portfolio en op Instagram terecht. Een week geleden kreeg ik een mail van het Amerikaanse bedrijf Poster House, dat in New York een campagne cureert om mensen bewust te maken van de situatie en de maatregelen die nodig zijn. Ze zochten designers om posters en billboards te ontwerpen. Van de zes designers die gecontacteerd zijn, zijn wij de enige niet-Amerikanen.

In de handtekening van de antwoordmail die ik terugstuurde, stond een gifje van onze animatie. Toen de mensen van Poster House dat zagen, zeiden ze dat dat exact was wat ze zochten. We moesten alleen nog maar een slogan bedenken en erbij plaatsen. En nu ziet iedereen die op Times Square of de Lincolntunnel passeert ons werk. Het enige bewegende beeld van de campagne, trouwens.

Hoe zijn ze bij een Belgische illustrator terechtgekomen?

Ik vervul de laatste tijd ook regelmatig opdrachten voor Amerikaanse kranten als The New York Times en The New Yorker. Ik vermoed dat Poster House mij op die manier op het spoor is gekomen.

Is de coronacrisis een inspiratiebron voor jullie?

De omstandigheden inspireren ons wel voor heel wat persoonlijk werk. Ik denk dat het heel belangrijk is dat artiesten hier nu mee aan de slag gaan. Deels voor zichzelf, maar zeker ook voor mensen die niet zo creatief zijn. Op die manier kunnen ook zij een weg met hun gevoelens en gedachten. Elk beetje verlichting is belangrijk. Daarom vind ik het wel heel belangrijk om altijd een humoristische ondertoon te houden. Alles heeft tenslotte een silver lining.

Wat vind je er zelf van dat jullie werk nu in Amerikaanse straten hangt?

Een tekening kent geen grenzen. Professioneel is het natuurlijk wel interessant, omdat zo veel mensen die ons werk nog niet kennen, het nu te zien krijgen. Maar in de eerste plaats denk ik vooral aan de mensen daar. Ik wil een soort van artistieke steun geven, iedereen helpen om deze situatie leefbaar te maken aan de hand van creativiteit.

Kunstenaars hebben een zekere verantwoordelijkheid, zeker in moeilijke tijden. Wij moeten buiten het gewoel gaan staan en mensen helpen door onze reflectie op dat gewoel te tonen. Ik probeer altijd de zaken waar mensen zich zorgen over maken als uitgangspunt te nemen van mijn werk, maar dan op een grappige manier. Kunst wordt vaak beschouwd als een luxe, maar op de momenten die er echt toe doen - denk maar aan een trouw of begrafenis -, willen we wel de mooiste teksten, de krachtigste beelden, de beste muziek. Ik denk dat vandaag heel erg aantoont dat kunst geen luxe levensnoodzakelijk is.

Meer werk zien van Klaas Verplancke of Arevik d'Or? Twee adressen: klaas.be en arevikdor.com.

Een week geleden verscheen in ons magazine het artikel Burenliefde: 'Onderschat de kracht van een gesprek op straat niet', met daarin illustraties van Klaas Verplancke. Enkele dagen later is een van de prenten eruit het onderwerp van een campagne die New Yorkers via maar liefst 18.000 digitale reclameborden moet aanmanen voldoende afstand te bewaren om zo de verspreiding van het nieuwe coronavirus covid-19 tegen te gaan. Verplancke legt uit hoe zijn werk terechtkomt aan de overkant van de oceaan. Hoe komt het dat jouw tekening in New York hangt? Na de publicatie in Knack Weekend ben ik samen met mijn studiopartner en animator Arevik d'Or met de illustratie aan de slag gegaan, om een bewegend beeld te krijgen. Die animatie kwam in ons portfolio en op Instagram terecht. Een week geleden kreeg ik een mail van het Amerikaanse bedrijf Poster House, dat in New York een campagne cureert om mensen bewust te maken van de situatie en de maatregelen die nodig zijn. Ze zochten designers om posters en billboards te ontwerpen. Van de zes designers die gecontacteerd zijn, zijn wij de enige niet-Amerikanen. In de handtekening van de antwoordmail die ik terugstuurde, stond een gifje van onze animatie. Toen de mensen van Poster House dat zagen, zeiden ze dat dat exact was wat ze zochten. We moesten alleen nog maar een slogan bedenken en erbij plaatsen. En nu ziet iedereen die op Times Square of de Lincolntunnel passeert ons werk. Het enige bewegende beeld van de campagne, trouwens. Hoe zijn ze bij een Belgische illustrator terechtgekomen?Ik vervul de laatste tijd ook regelmatig opdrachten voor Amerikaanse kranten als The New York Times en The New Yorker. Ik vermoed dat Poster House mij op die manier op het spoor is gekomen. Is de coronacrisis een inspiratiebron voor jullie?De omstandigheden inspireren ons wel voor heel wat persoonlijk werk. Ik denk dat het heel belangrijk is dat artiesten hier nu mee aan de slag gaan. Deels voor zichzelf, maar zeker ook voor mensen die niet zo creatief zijn. Op die manier kunnen ook zij een weg met hun gevoelens en gedachten. Elk beetje verlichting is belangrijk. Daarom vind ik het wel heel belangrijk om altijd een humoristische ondertoon te houden. Alles heeft tenslotte een silver lining. Wat vind je er zelf van dat jullie werk nu in Amerikaanse straten hangt? Een tekening kent geen grenzen. Professioneel is het natuurlijk wel interessant, omdat zo veel mensen die ons werk nog niet kennen, het nu te zien krijgen. Maar in de eerste plaats denk ik vooral aan de mensen daar. Ik wil een soort van artistieke steun geven, iedereen helpen om deze situatie leefbaar te maken aan de hand van creativiteit. Kunstenaars hebben een zekere verantwoordelijkheid, zeker in moeilijke tijden. Wij moeten buiten het gewoel gaan staan en mensen helpen door onze reflectie op dat gewoel te tonen. Ik probeer altijd de zaken waar mensen zich zorgen over maken als uitgangspunt te nemen van mijn werk, maar dan op een grappige manier. Kunst wordt vaak beschouwd als een luxe, maar op de momenten die er echt toe doen - denk maar aan een trouw of begrafenis -, willen we wel de mooiste teksten, de krachtigste beelden, de beste muziek. Ik denk dat vandaag heel erg aantoont dat kunst geen luxe levensnoodzakelijk is.