Vrouwen met blote borsten. Zo klaar en duidelijk de zoekopdracht, zo onzeker en benieuwd was ik toen ik stiekem de woorden intikte op het klavier van mijn vader. Ik moet ongeveer elf jaar geweest zijn. Na een middagje wilde verhalen van mijn leeftijdsgenootjes in de Chiro was ik nieuwsgierig naar de beloofde sexy beelden die mij te wachten stonden op het wereldwijde web. Wist ik veel dat ik op een pop-upsite zou terechtkomen. Wist ik veel dat ik er niet in zou slagen om de steeds talrijkere vensters allemaal weg te klikken. Wist ik veel dat ik mijn ouders om hulp zou moeten roepen. Bestond er maar een control+alt+delete-functie om dergelijke gênante momenten voor eeuwig te wissen.

Als je homoseksuele jongeren wilt informeren over veilige seks, begint dat dan niet op de schoolbanken?

Ondanks de tekenende ervaring zou het niet de laatste keer zijn dat ik online op zoek zou gaan naar, euh, informatie omtrent seksualiteit. Toen ik tijdens mijn tienerjaren ontdekte dat noch vrouwen noch blote borsten binnen mijn interessegebied vielen, stootte ik immers op het probleem dat ik helemaal niet wist hoe seks tussen twee mannen verliep. Tijdens de lessen biologie op de middelbare school werd seks louter uitgelegd met het oog op (het verhinderen van) voortplanting, alle mogelijke ziektes incluis. Ook wanneer in andere lessen seksualiteit aan bod kwam, ging het steevast over een man en een vrouw. Ook al was ik niet zo'n onzekere jongen, het gaf me het gevoel dat mijn seksuele voorkeur misschien toch wat raar was.

Toen ik onlangs een lerares seksuele vorming aan de lijn had over het seksleven van onze huidige tienergeneratie (p. 18), wist ze me te vertellen dat holebirelaties ondertussen wel aan bod komen in de klas, maar vooral wanneer de jongeren er zelf naar vragen. Via een systeem van anonieme briefjes konden haar leerlingen zonder schroom hun vragen stellen. Hoe positief ik die ontwikkeling ook vind, het lijkt me nog steeds onvoldoende. Mijn vijftienjarige zelf zou niet moedig genoeg geweest zijn om vragen over seks te stellen, ook al was het anoniem. Als je nog niet klaar bent om uit de kast te komen, loop je nu eenmaal het liefst zo weinig mogelijk risico.

Wordt het daarom niet dringend tijd om holebiseks uitgebreider aan bod te laten komen tijdens de lessen seksuele vorming? Als je ook homoseksuele jongeren wilt informeren over veilige seks en hun wilt leren hoe ze hun grenzen kunnen aangeven, begint die vorming dan niet op de schoolbanken? Ik pleit niet voor het overlopen van de Kamasutra, wel voor een duiding van verschillen binnen de slaapkamer en hoe je daarmee aan de slag kunt. Het zou een krachtig signaal geven dat je als holebi geen buitenbeentje hoeft te zijn; alle aanvullende informatie vinden de jongeren later wel online. Zoals wat een top of bottom is. Ik raad u aan om dát eens als zoekopdracht in te geven.