In de minidocumentaire 'Riss' wordt Carissa Moore aan het woord gelaten over haar liefde voor surfen. In 2011, toen ze nog maar 18 jaar oud was, werd ze wereldkampioen. Een topprestatie die haar ongelooflijk trots maakte. Maar met succes volgt al snel kritiek.

'Surfers dragen niets verhullende outfits om gemakkelijk te bewegen. Jammer genoeg gaat er heel wat aandacht naar de lichamen van vrouwelijke surfers in plaats naar hun prestaties. Ik heb hard gewerkt om de beste ter wereld te worden en het deed me pijn dat mensen naar mijn lichaam keken in plaats van naar mijn overwinning.'

Respect

Na haar zege worstelde Moore met haar zelfvertrouwen. 'Ik twijfelde aan mezelf. Het is niet makkelijk om te presteren wanneer je bekritiseerd wordt,' legt ze uit.

Gelukkig vond ze haar kracht terug en kon ze de gemene commentaren achter zich laten. Moore voelt zich optimistisch over de toekomst van vrouwen in de surfwereld. In 2015 onderging de Association of Surfing Professionals een rebranding en herdoopte zich als de World Surf League. De organisatie heeft beloofd meer aandacht te schenken aan respect voor vrouwen die surfen.

Moore hoopt dat haar verhaal jonge meisjes inspireert om hun dromen na te jagen. 'Wees niet bang om in een team terecht te komen waar enkel jongens sporten,' licht ze toe. Dat deed Moore zelf ook niet en het leverde haar verschillende medailles op. Een inspirerend verhaal! (LP)