Sinds 2006 verkiest Knack Weekend de Designer of the Year. Nu we aan nummer 20 toe zijn, is het tijd voor een terugblik.
Meer weten over Designer of the Year: klik hier voor een volledig overzicht van de titelhouders van de voorbije twintig jaar.
2015: Muller Van Severen
Ontwerpers Fien Muller en Hannes Van Severen waren in 2015 de rijzende sterren in het Belgische design. Niet verrassend werd het duo dat jaar ook Designer of the Year.
‘De onderscheiding kwam betrekkelijk vroeg in onze carrière, in 2015 waren we pas twee of drie jaar bezig. We hadden het helemaal niet verwacht, ook omdat we niet als designer zijn opgeleid. Plots kregen we die naam opgeplakt: designer van het jaar, terwijl we onszelf niet zo zagen of noemden. Alles gebeurde toen bij ons thuis. Het atelier was nog niet verbouwd, we hadden een bureautje boven en één assistent. Het was erg kleinschalig in die beginjaren. De cover van Knack Weekend toen moet bovendien onze eerste cover ooit zijn geweest.
Wat de titel concreet in gang heeft gezet, weet je nooit echt. Een opdrachtgever gaat niet zeggen wat de doorslag heeft gegeven om voor jou te kiezen. Wat we wel weten, is dat alles heel snel ging voor ons in die periode. We hadden de Prijs van de Vlaamse Gemeenschap voor Vormgeving gewonnen tijdens de Biënnale Interieur 2014. We hadden dat jaar een tentoonstelling in Bozar – een hele eer om daar te mogen staan. Andere grote kansen waren de Biënnale in Kortrijk in 2012 en Milaan Design Week in 2013. Dat we met de Future Primitives in Kortrijk konden staan, heeft ons internationaal op de kaart gezet, daarna konden we naar Milaan.
De titel had alleszins een goede invloed en we voelden ons serieus genomen. Alsof we plots echte designers waren of zo. Dat voelt trouwens nog altijd een beetje vreemd. Design heeft iets glads, het gaat vaak over producten. Terwijl wij wel producten maken, maar we zien ze meer als objecten – we zijn kunstenaars die functionele objecten maken. Maar dat we als designer worden bestempeld doet zeker geen afbreuk aan ons werk. Integendeel, er zijn heel wat ontwerpers die tegen de wereld van de kunst aan zitten of er vandaan komen. Ons werk is bovendien niet veranderd, wel hoe we benoemd worden.
Een ander groot keerpunt voor ons was de samenwerking met merken als Valerie Objects en Hay. Daardoor konden we objecten maken die voor een breder en jonger publiek toegankelijk zijn. Onze eigen productie zit in een andere prijsklasse, omdat ze in kleine oplage en lokaal wordt gerealiseerd. De samenwerking met Hay speelde daarbij een belangrijke rol: ze liet zien dat wanneer we in dialoog gaan met een merk en onze beeldtaal zich vermengt met die van hen, ontwerpen ontstaan die zowel onze signatuur dragen als die van hen. Dat maakte ons ook voor andere merken interessant en bracht nieuwe kansen met zich mee.
Daarnaast werken we natuurlijk nog altijd voor galeries en dat doen we ook heel graag. Er is net heel wat gelanceerd, momenteel zijn we weer in een beginstadium aanbeland waarin we veel tekenen – dat is altijd de leukste periode. Voor de merken waarmee we al werken, maar ook voor een paar nieuwe samenwerkingen, en we werken ook aan een eigen reeks die we samen met ons nieuwe boek zouden willen lanceren.’
Deze maand lanceert Muller Van Severen behalve een nieuwe showroom (op afspraak) z’n eerste officiële webshop. shop.mullervanseveren.be
2019: Linde Freya Tangelder
In 2019 werd met Linde Freya Tangelder (Destroyers/Builders) niet voor een typische meubel- of productontwerper gekozen als Designer of the Year, wel voor iemand die zich in de schemerzone tussen kunst en design bevindt. Intussen groeide ze uit tot een referentie in het collectible design.
‘De erkenning was een verrassing en een grote eer. Het was nog zo vroeg in mijn carrière bovendien, ik was er echt blij mee. Ook de uitreiking en de voorbereiding daarop waren bijzonder om mee te maken. Het was erg leuk om de mensen met wie ik samenwerkte – collega’s en medeontwerpers – die avond allemaal samen te hebben en te vieren. Het was zo mooi aangekleed. Als we samenkomen met Brut Collective (collectief jonge designers waar Tangelder deel van uitmaakt, red.), wordt er nog altijd naar die avond verwezen als “de trouw van Linde”. (lacht)
Na de verkiezing zijn er heel veel dingen gestart, zowel samenwerkingen met merken als met galeries. Zoals een langdurige samenwerking met Cassina; we werken nu aan onze vierde collectie. Voor de award werkte ik al samen met Nilufar Gallery, maar in 2022 had ik een jaar met drie soloshows: bij Licht Gallery in Tokio, in Athene bij Carwan Gallery en bij Valerie Traan Gallery. Nu ben ik net terug uit New York. Samen met de Belgische galerie Uppercut – waarmee ik net samenwerk, onder andere voor de Reworked Serie – hadden we een duoshow met de Koreaanse ontwerper Yoon Shun. Uppercut is een jonge galerie met de juiste ambities, en mede daardoor lijkt de communicatie fijner en directer. Ik vind goede communicatie erg belangrijk in een samenwerking, ik wil dat er een dialoog is. Ook bij Cassina speelt dat: we kennen elkaar ondertussen redelijk goed en daardoor kan ik makkelijk een nieuw idee aan hen voorstellen.
Met Æquō Gallery had ik vorig jaar een soloshow in Mumbai, waarvoor ik naar India reisde. Als zo’n reis en een expositie samenkomen, wordt dat een indruk die je nog meer bijblijft. Ook dat is een facet dat ik heel interessant vind aan mijn werk en de samenwerkingen die daaruit ontstaan. Elke galerie heeft een ander type cliënteel, en stijl en smaak kunnen heel erg verschillen. In India bijvoorbeeld: ik denk dat de collectie die we daarvoor ontwierpen goed bij de verwachtingen aansloot. Had ik ander werk getoond, dan was dat wellicht moeilijker geweest. Bij het opzetten van een show denk ik onbewust aan de plek waar we iets gaan tonen. In de selectie van ideeën en ontwerpen is het belangrijk dat je belang hecht aan de connectie met de omgeving.
Nu ben ik bezig met de voorbereiding van Pad Londen in oktober, met een reeks bestaand en nieuw werk voor Æquō Gallery. Deze voortzetting van SLABS is een supermooi uitgewerkte collectie geworden, door ambachtslieden uit India. De samenwerking met cc-tapis – mijn eerste textielproject – werd al gelanceerd in Milaan, maar in oktober gaat ze echt de wereld in. Ook werk ik aan een nieuw project voor Cassina, en ik ben iets aan het opstarten waarover ik nog niet veel mag zeggen. In de lente meer nieuws daarover.’
2009: Sylvain Willenz
Vijf jaar nadat hij zijn studio in Brussel had opgericht, werd Sylvain Willenz uitgeroepen tot Designer of the Year 2009. Als alumnus aan het Royal College of Art in Londen wist hij zich snel te onderscheiden met elegante, tijdloze ontwerpen.
‘Ik probeerde me al enkele jaren in de kijker te werken bij uitgevers. In 2008 bracht Established & Sons mijn Torch-lampen uit, een label dat toen echt hot was. Die collectie katapulteerde me rechtstreeks de designwereld in. Toen ik hoorde dat ik Designer of the Year werd, dacht ik: nee, dit komt veel te vroeg, ik heb nog zo weinig gedaan! Maar het was natuurlijk een prachtig moment. Ik was nog jong, een beetje onstuimig, en die prijs hielp me om mijn werk beter te kaderen.
De erkenning was ook een soort visitekaartje, een bevestiging. Sommige uitgevers stapten op me af met de woorden: “We hebben gezien dat u Designer of the Year bent, we willen graag met u samenwerken.” Ook zelf kon ik plots veel makkelijker nieuwe contacten leggen. Die titel was echt een springplank.
Ik kreeg destijds de kans om te exposeren in de noordvleugel van het huidige CID Grand-Hornu. Dat was een serieuze uitdaging: ik had maar een paar maanden om alles voor te bereiden. Het was geen retrospectieve, daarvoor was ik nog te jong, eerder een stand van zaken rond mijn vroege projecten. Ik vond het geweldig om die scenografie te ontwikkelen – je kunt ze trouwens nog steeds zien op mijn website. Ik zou die opstelling ooit graag opnieuw bouwen, maar dan op grotere schaal.
Ik vermeld mijn titel nog altijd op mijn website en in mijn bio. Ook uitgevers halen hem nog geregeld aan. Het maakt deel uit van mijn curriculum, het is een onderscheiding die ik trots blijf meedragen als markante stap in mijn carrière.
Waar ik momenteel mee bezig ben? We hebben altijd zo’n vijftien projecten tegelijk lopen, met internationale klanten: Deense, Duitse, Franse, Amerikaanse… Ik hou van wat ik future classics noem: ontwerpen die decennia kunnen meegaan, zoals de iconen van het Italiaanse design uit de jaren zeventig. Outdoor is een domein in volle groei, daar zijn we sterk mee bezig. Maar ook objecten in keramiek, hout en glas. Er is een duidelijke terugkeer naar natuurlijke materialen, al blijf ik industriële processen zoals geïnjecteerd plastic evenzeer fascinerend vinden. Elk materiaal is voor mij een bron van inspiratie.’
2012: Alain Gilles
Alain Gilles volgde een opmerkelijk parcours. Na een diploma politieke wetenschap-pen en een passage in de financiële wereld gooide hij alles overboord om zijn echte passie te volgen: design. In 2012 werd hij uitgeroepen tot Designer of the Year.
‘Of ik de benoeming had zien aankomen? Helemaal niet, dat zou nogal pretentieus zijn, toch? (lacht) Ik heb nooit met het oog op het winnen van een prijs gewerkt. Het was een mooie verrassing, en vooral een ongelooflijke kans om mijn werk te kunnen tonen. Ik herinner me nog de dag van de aankondiging; even later kreeg ik een telefoontje met de vraag of ik een sculptuur wilde maken voor een nieuw gebouw. Waarop ik zei: “Heel vriendelijk, maar dat is nu net niet wat ik doe.”
Naast dat telefoontje herinner ik me natuurlijk ook Interieur Kortrijk. Die beurs duurde een tiental dagen, wat behoorlijk intens was. Ze gaf me de kans om rechtstreeks in contact te komen met het publiek, wat zelden gebeurt in mijn vak, en om te horen wat mensen écht van mijn werk vonden. Dat heeft me enorm veel bijgebracht, soms zelfs meer dan mijn eigen reflecties.
De titel was een opportuniteit, maar ook een soort van bevestiging. Ik denk dat het mijn familie gerustgesteld heeft: mijn moeder, mijn vrouw, iedereen die zich afvroeg wat ik in godsnaam aan het doen was toen ik de financiële wereld verliet om mijn leven helemaal om te gooien. Tot op vandaag is het die prijs die journalisten en merken altijd het eerst vermelden.
Vandaag ben ik bezig met uiteenlopende dingen. Met woonruimtes, waar ik graag werk met dynamische vormen, omdat mensen hun meubelen voor de lange termijn kiezen. Voor werkplekken zoek ik naar nieuwe manieren om interactie mogelijk te maken. Ik vind het heerlijk als ik de kans krijg om echt vernieuwende oplossingen te bedenken.’
