Sinds oktober 2017 vinden vrouwen de weg naar het internet met hun ervaring rond intimidatie en seksueel geweld. Op dit moment woedt al enkele weken een storm in de hoogste regionen van de Franse gastronomie. Startpunt was de Instagram-getuigenis van de Canadese Bonny Peter, waarin ze vertelt hoe een erg bekende Parijse chef haar aanrandde. Ze vermeldt nergens de naam van de chef, omdat ze bang is aangeklaagd te worden wegens laster. 'Hij heeft veel meer aanzien dan ik, maar ik hoop dat mensen de puzzelstukjes zelf in elkaar kunnen leggen.'

Dat konden de culinair journalisten Julie Mathieu en Muriel Tallandier. Sinds Peter haar verhaal in de openbaarheid gooide, verzamelden zij verschillende andere getuigenissen over dezelfde chef. Ook zij vernoemen geen expliciete naam 'uit respect voor de slachtoffers, het werk van justitie, wat er overblijft van het vermoeden van onschuld en omdat ze tegen volksrechtbanken zijn'. Toch nemen ze - ook via Instagram - de beslissing om voorlopig niet meer over de bewuste chef te schrijven in hun publicaties, niet meer in te gaan op uitnodigingen voor evenementen waar hij ook naartoe zal gaan en niet meer naar zijn restaurants te gaan.

Op 16 augustus publiceert culinair magazine Atabula een artikel waarin verschillende vrouwelijke chefs aan het woord komen. Stuk voor stuk beschrijven ze een sfeer in de keukens waarbij 'sommige chefs denken dat ze alles mogen, waarbij ze de grenzen van het aanvaardbare en het wettelijke negeren.' Wat die sfeer inhoudt, wordt snel duidelijk wanneer je even door de Instagram-pagina Je Dis Non Chef scrolt. Daar verzamelt ex-chef en vrouwenrechtenactivist Camille Aumont Carmel al sinds juli 2019 getuigenissen van vrouwelijke chefs die te maken kregen met seksisme of seksueel geweld op de werkvloer.

'We krijgen zoveel opmerkingen per dag dat het onmogelijk is om ze allemaal te onthouden', zegt ene Anaïs die de patisserie verzorgt in een prestigieus etablissement in Parijs nog aan Atabula. Ook Alexia Duchêne, een halve finaliste in het populaire televisieprogramma Top Chef, kwam naar buiten met haar ervaringen: 'Zelfs zonder aanrakingen of dergelijke, blijven de 'grappen' die we moeten aanhoren overweldigend. Ze zorgen ervoor dat je niet meer naar je werk wil.' Verschillenden van haar vriendinnen zeiden de gastronomie daarom al vaarwel.

De namen van seksuele agressors die circuleren, zijn volgens de redactie van Atabula niet de minsten en de lijst groeit nog elke dag. Namen worden voorlopig nog niet bekendgemaakt, maar er volgt wellicht nog een woelige tijd voor een sector van sterren die zichzelf tot nu toe onaantastbaar waanden.

De (Franse) gastronomie staat al langer bekend voor zijn hoog gehalte aan machismo. Uit een onderzoek van culinaire organisatie Les Grandes Tables du Monde bleek eerder al dat er nog heel wat werk is om te kunnen spreken over gendergelijkheid in de sector. Chefs en sous-chefs zijn slechts zelden vrouwen, een gelijk loon voor gelijk werk is veelal taboe en vrouwen in de sector geven zelf aan het vooral te kunnen maken als ze enkele 'eigenschappen die als mannelijk beschouwd worden' in de verf zetten.

Sinds oktober 2017 vinden vrouwen de weg naar het internet met hun ervaring rond intimidatie en seksueel geweld. Op dit moment woedt al enkele weken een storm in de hoogste regionen van de Franse gastronomie. Startpunt was de Instagram-getuigenis van de Canadese Bonny Peter, waarin ze vertelt hoe een erg bekende Parijse chef haar aanrandde. Ze vermeldt nergens de naam van de chef, omdat ze bang is aangeklaagd te worden wegens laster. 'Hij heeft veel meer aanzien dan ik, maar ik hoop dat mensen de puzzelstukjes zelf in elkaar kunnen leggen.' Dat konden de culinair journalisten Julie Mathieu en Muriel Tallandier. Sinds Peter haar verhaal in de openbaarheid gooide, verzamelden zij verschillende andere getuigenissen over dezelfde chef. Ook zij vernoemen geen expliciete naam 'uit respect voor de slachtoffers, het werk van justitie, wat er overblijft van het vermoeden van onschuld en omdat ze tegen volksrechtbanken zijn'. Toch nemen ze - ook via Instagram - de beslissing om voorlopig niet meer over de bewuste chef te schrijven in hun publicaties, niet meer in te gaan op uitnodigingen voor evenementen waar hij ook naartoe zal gaan en niet meer naar zijn restaurants te gaan. Op 16 augustus publiceert culinair magazine Atabula een artikel waarin verschillende vrouwelijke chefs aan het woord komen. Stuk voor stuk beschrijven ze een sfeer in de keukens waarbij 'sommige chefs denken dat ze alles mogen, waarbij ze de grenzen van het aanvaardbare en het wettelijke negeren.' Wat die sfeer inhoudt, wordt snel duidelijk wanneer je even door de Instagram-pagina Je Dis Non Chef scrolt. Daar verzamelt ex-chef en vrouwenrechtenactivist Camille Aumont Carmel al sinds juli 2019 getuigenissen van vrouwelijke chefs die te maken kregen met seksisme of seksueel geweld op de werkvloer. 'We krijgen zoveel opmerkingen per dag dat het onmogelijk is om ze allemaal te onthouden', zegt ene Anaïs die de patisserie verzorgt in een prestigieus etablissement in Parijs nog aan Atabula. Ook Alexia Duchêne, een halve finaliste in het populaire televisieprogramma Top Chef, kwam naar buiten met haar ervaringen: 'Zelfs zonder aanrakingen of dergelijke, blijven de 'grappen' die we moeten aanhoren overweldigend. Ze zorgen ervoor dat je niet meer naar je werk wil.' Verschillenden van haar vriendinnen zeiden de gastronomie daarom al vaarwel. De namen van seksuele agressors die circuleren, zijn volgens de redactie van Atabula niet de minsten en de lijst groeit nog elke dag. Namen worden voorlopig nog niet bekendgemaakt, maar er volgt wellicht nog een woelige tijd voor een sector van sterren die zichzelf tot nu toe onaantastbaar waanden. De (Franse) gastronomie staat al langer bekend voor zijn hoog gehalte aan machismo. Uit een onderzoek van culinaire organisatie Les Grandes Tables du Monde bleek eerder al dat er nog heel wat werk is om te kunnen spreken over gendergelijkheid in de sector. Chefs en sous-chefs zijn slechts zelden vrouwen, een gelijk loon voor gelijk werk is veelal taboe en vrouwen in de sector geven zelf aan het vooral te kunnen maken als ze enkele 'eigenschappen die als mannelijk beschouwd worden' in de verf zetten.