Door simpelweg een briefje in de bus te steken kwamen Isabel en Alexander van Immodôme hun droomhuis op het spoor, een architectenwoning met persoonlijkheid, in het genre dat ze zelf aanbieden aan hun cliënteel. Doordat de jarenzeventigvilla van de Nederlander Reinier van Damme en de Belg Frank Van Ballaer ooit bewoond werd door vrienden van haar ouders, kende Isabel het pand goed. Typisch voor de architectuur van die tijd is de combinatie van bruine bakstenen en hellende daken. Het kruisvormige grondplan, het zwarte schrijnwerk en het licht dat veelvuldig binnenstroomt via grote raampartijen en doorzichten maken het ook verrassend.
...

Door simpelweg een briefje in de bus te steken kwamen Isabel en Alexander van Immodôme hun droomhuis op het spoor, een architectenwoning met persoonlijkheid, in het genre dat ze zelf aanbieden aan hun cliënteel. Doordat de jarenzeventigvilla van de Nederlander Reinier van Damme en de Belg Frank Van Ballaer ooit bewoond werd door vrienden van haar ouders, kende Isabel het pand goed. Typisch voor de architectuur van die tijd is de combinatie van bruine bakstenen en hellende daken. Het kruisvormige grondplan, het zwarte schrijnwerk en het licht dat veelvuldig binnenstroomt via grote raampartijen en doorzichten maken het ook verrassend. Hoewel het lijkt alsof de tijd in de zonnige woning heeft stilgestaan, ging er een grondige restauratie aan vooraf. De bewoners vervingen het schrijnwerk en het zadeldak van meer dan 300 vierkante meter. Ook de tuin en het buitenzwembad met James Bond-allures legden ze opnieuw aan. Van alle stijlperiodes zijn het de jaren zeventig die de bewoners eindeloos boeien. Toen ze de villa kochten, stonden ze erop om de oude ziel van het pand zoveel mogelijk te bewaren. Ze herstelden oude elementen en voorzagen het interieur van vintage meubilair en nieuwe stukken die goed aansluiten bij de funky sfeer van de architectenwoning. Zoals in de badkamer op de eerste verdieping, waar oude tegelwanden, verlichtingsarmaturen en roze staande lavabo's van Villeroy & Boch gecombineerd werden met een nieuwe granieten terrazzovloer en inloopdouche. Ook de doorleefde keuken met bruine terracottavloer kreeg een subtiele make-over: ouderwetse muurtegels werden verwijderd en de keukenfronten koningsblauw geverfd. Rond de tafel staan vier groene tweedehandsstoelen en boven lopen meters tapis-plain. Het bonte kleurenpalet loopt als een rode draad doorheen de woning. Isabel is gek op uitgesproken kleuren en aaibare stoffen. 'Mensen experimenteren veel te weinig met kleur in huis. Zo sober als de witte wanden, zo opvallend zijn de accessoires en het meubilair.' De jarenzeventigsfeer zet zich voort in de lagergelegen leefruimte, met vintage objecten en designmeubelen. Blikvanger is de donkergroene Standard Sofa van Francesco Binfaré voor Edra, een kostbaar item van RR Interieur in Knokke. Nog zo'n iconisch stuk is de bordeaux M-chair van Pierre Paulin voor Artifort die de bewoners combineren met een salontafel van Willy Rizzo en de Modus-chair van Kristian Solmer Vedel voor Søren Villadsen. Niet al het meubilair dateert uit de seventies. Er is ook plaats voor hedendaags design. De televisiekast in messing is een meubel op maat van Sebastiaan-Interior uit Antwerpen en de stapelbare Shuffle-tafel van Mia Hamborg is van &tradition. Verder is er ook kunst die het duo samen met hun twee kinderen, Romy (8) en Ralph (6), scoort op veilingen en garageverkopen. Achter elk object schuilt een verhaal en is er een link met Immodôme en de vele ontmoetingen van het duo. De eettafel is ontworpen door architect Christof Gemoets, van wie ze een woning hebben verkocht. Aan de wanden hangen werken van de Antwerpse kunstenaar Werner Mannaers, die ze via een klant leerden kennen. Kunstwerken die geen plaats krijgen in de villa, verhuizen naar een van vier Immodôme-filialen in Antwerpen, Berchem, Schilde en Gent.. Ondanks de coronacrisis blijft de vastgoedmarkt boomen. Isabel en Alexander hebben daar een logische verklaring voor: 'Huiseigenaars verkopen hun woning omdat hun leven verandert, niet omdat ze hun huis niet meer leuk vinden. Hoe je woont, hangt dus samen met je levensfase.' Als je hun tien jaar geleden had gezegd dat ze hun appartement in de stad zouden ruilen voor een villa in de buitenwijk, hadden ze je nooit geloofd. Maar of deze architectenwoning nu hun eindstation is, zal de tijd moeten uitwijzen. Via hun job komen ze immers de meest indrukwekkende panden tegen. En dan kriebelt het om opnieuw te verkassen.