Een goed interieur is een zelfportret van zijn bewoners. Los van goeie of slechte smaak, moet een huis je bieden waarnaar je snakt. Dat kan een rustgevende cocon zijn, maar evengoed een vat vol inspirerende prikkels of een plek om mentaal te reizen. Zelfs als de Frida Kahlo-tinten in het appartement van Paulette Van Hacht totaal je ding niet zijn, moet je toch toegeven dat ze haar als gegoten zitten. De Antwerpse, bekend van haar interieurwinkel Paulette in 't Stad, is even kleurrijk als haar palet. En even spontaan als haar interieur. Haar enthousiasme werkt aanstekelijk: loop hier rond en je krijgt zin om je huis opnieuw te schilderen. 'Een zoutloos interieur, dat wou ik echt niet', zegt ze. 'Maar toen de ruimtes in die felle kleuren geverfd waren, zonder mijn meubelen erin, schrok ik toch even. Ik ben heel blij met het resultaat. Het is gezellig en ik voel me hier goed.'
...

Een goed interieur is een zelfportret van zijn bewoners. Los van goeie of slechte smaak, moet een huis je bieden waarnaar je snakt. Dat kan een rustgevende cocon zijn, maar evengoed een vat vol inspirerende prikkels of een plek om mentaal te reizen. Zelfs als de Frida Kahlo-tinten in het appartement van Paulette Van Hacht totaal je ding niet zijn, moet je toch toegeven dat ze haar als gegoten zitten. De Antwerpse, bekend van haar interieurwinkel Paulette in 't Stad, is even kleurrijk als haar palet. En even spontaan als haar interieur. Haar enthousiasme werkt aanstekelijk: loop hier rond en je krijgt zin om je huis opnieuw te schilderen. 'Een zoutloos interieur, dat wou ik echt niet', zegt ze. 'Maar toen de ruimtes in die felle kleuren geverfd waren, zonder mijn meubelen erin, schrok ik toch even. Ik ben heel blij met het resultaat. Het is gezellig en ik voel me hier goed.' Paulettes jarendertigpenthouse bewijst dat je niet per se meteen hoeft te verbouwen als je iets ouds koopt. 'De indeling was prima en het appartement had enkele originele elementen. Maar door de kleuren is het compleet getransformeerd.' De hal in ossenbloed is nog een voorzichtige binnenkomer. Maar een plafond in vuil olijfgroen, een gang met roze strepen en een salon in smurfenblauw: dat was zelfs voor haar vriend even wennen. 'Dan moet je weten dat alles hier wit was voordien. Ik verdiep me niet in kleurenpsychologie: die combinaties ontstaan heel intuïtief, als ik aan het aquarelleren ben', zegt Paulette. 'Ik laat me graag inspireren door oude interieurmagazines of door reizen. Maar dat specifieke blauw zag ik in een Frans kasteel, gepubliceerd in Haute Bohemians van Miguel Flores-Vianna. Met dat kijkboek in de hand ben ik naar de verfwinkel gestapt.' Paulettes appartement is geen showroom: hier komen geen klanten over de vloer om specifieke stukken te bekijken of te kopen. Maar het is zeker ook geen salon des refusés: de interieurstukken zijn speciaal voor hier gekozen. 'Die jarentachtigsofa van Rolf Benz in roze leer gaat nooit weg. Hoe vreselijk mijn vader hem ook vindt. Op mijn slaapkamer hangt een antieke sac à perles-kroonluchter en staat een Italiaans kamerscherm, twee familiestukken. Mijn droom is om ooit een winkel te openen met enkel dat soort antiek.' Een andere droom is ze inmiddels wel aan het realiseren: Paulette is as we speak een eigen interieurlijn aan het opstarten, in samenwerking met haar moeder, interieurarchitecte Catherine De Vil. 'In wereldprimeur: de naam van ons merk wordt May I Come In', zegt ze trots. 'Ik maakte voor klanten al lampenkappen op maat. En mama liet ook al pièce unique-meubilair produceren voor interieurprojecten. Nu gooien we onze knowhow samen voor een eigen lijn. Lampenkappen bijvoorbeeld, maar ook salontafels en gordijnen. We beginnen klein, maar ambitie is er wel.' Zakelijk verstand ook: Paulette Van Hacht studeerde in 2014 af als handelsingenieur. Al had ze toen nog totaal geen carrièreplan. In de voetsporen treden van haar moeder zag ze toen niet meteen zitten. 'Dus ging ik maar een jaar op wereldreis. In de hoop met een goed idee thuis te komen. Dat was natuurlijk niet zo', lacht ze. 'Ik moest een job zoeken, maar na zes maanden in de bedrijfswereld wist ik: hier voel ik me niet op mijn plaats. Op een dag maakten mijn zus en ik in een spontane bui wat accessoires. Echte brolletjes in felle kleuren. Om wat geld te verdienen organiseerden we een homesale in een pand in Lier. Omdat ik die ruimten wat gezelliger wou aankleden, kreeg ik van mijn moeder een budget om op rommelmarkten en in tweedehandswinkels wat objecten te kopen. Ik amuseerde me rot met die inrichting. En tot mijn grote verbazing was alles na één weekend verkocht, zowel onze creaties als de decospullen. Dus moest ik snel nog nieuwe stock aanslepen. En die ging het tweede weekend ook allemaal de deur uit.' Het spontane succes motiveerde Paulette om een stap verder te gaan: ze opende in 2016 een miniwinkel in Antwerpen, Paulette in 't Stad, waar ze haar eclectische aanbod verkocht. 'Mijn bohemien trouvailles sloegen goed aan. Gert Voorjans, de Antwerpse decorateur, was zelfs een van mijn eerste klanten. Ik keitrots natuurlijk, want hij is mijn grote voorbeeld. De manier waarop hij ruimten kan aankleden in zijn exuberante stijl, inspireert me enorm. Toen ik zag dat hij een collectie interieurstoffen had ontwikkeld, samen met Jim Thompson, heb ik enkele meters streepjesstof gekocht. Ik liet er gordijnen en lampenkappen mee maken.' Via haar tante, Marie-Paule De Vil, kreeg Paulette in de zomer van 2017 de buitenkans om in Knokke een pop-up te openen. Op een toplocatie dan nog, in galerie Geukens & De Vil op de Zeedijk. 'Ik ontmoette er veel Antwerpenaars, die nog nooit van mijn winkel hadden gehoord', zegt ze. Inmiddels verhuisde Paulette al naar een nieuwe, veel grotere winkel in de Sint-Jorispoort in Antwerpen. En die knalt even hard als haar appartement: de gevel is zandkleurig met knalgeel, het interieur zachtpaars met blauwe plafonds en rode muren. En in dat kleurboek presenteert ze nonchalant exotische vondsten, berbertapijten en sexy vintage. Of wat dacht je van Ligne Roset-zetels uit de seventies, kekke kussens of gordijnen gemaakt van oude Indiase sari's?