De Sashul

Deze groene buffer tussen de haven en het woongebied van Heist was ooit een opslagplaats voor steenblokken voor de bouw van de strekdammen in de haven van Zeebrugge. Daarna werd het terrein gebruikt als goederenrangeerstation en transportzone voor auto's. In 1989 werd de bodem opgespoten met schelprijk zand, waardoor de natuur zich kon herstellen. Het gebied wordt nu begraasd door shetlandpony's en in de lagergelegen, vochtige weilanden komen vogels als de kievit en de kleine plevier broeden. Tijdens het voorjaar bedekt de bloeiende rietorchis het gebied met een prachtig paars tapijt.
...

Deze groene buffer tussen de haven en het woongebied van Heist was ooit een opslagplaats voor steenblokken voor de bouw van de strekdammen in de haven van Zeebrugge. Daarna werd het terrein gebruikt als goederenrangeerstation en transportzone voor auto's. In 1989 werd de bodem opgespoten met schelprijk zand, waardoor de natuur zich kon herstellen. Het gebied wordt nu begraasd door shetlandpony's en in de lagergelegen, vochtige weilanden komen vogels als de kievit en de kleine plevier broeden. Tijdens het voorjaar bedekt de bloeiende rietorchis het gebied met een prachtig paars tapijt. In het midden van de Vuurtorenweiden staat de Hoge Vuurtoren van Heist. De toren dateert uit 1905 en was een van de eerste betonnen constructies in België, verfraaid met jugendstilelementen en baksteenmotieven. De plassen en greppels van de weiden zijn ontstaan door een opeenvolging van veenvorming, afzetting van slib na overstromingen, geleidelijke inpoldering en turfontginning. Op de weiden en bij het 'Barnse Vaartje', dat de Sashul en de Vuurtorenweiden scheidt, broeden onder andere de waterhoen, de rietzanger en de Canadese gans. In de winter en tijdens het trekseizoen laat ook de watersnip zich al eens zien. Park 58 dankt zijn ongewone naam aan de Wereldexpo van 1958, waarbij een deel van het tien hectare grote duingebied ter hoogte van de Elizabetlaan in Duinbergen ingericht werd als park. Toch is het vooral het onaangeroerde deel dat plantenliefhebbers trekt. 'Omdat de ondergrond uit oude duinen bestaat, bevat het zand nog veel kalk uit de schelpenvoorraad. Daardoor groeien er zeldzame planten zoals geel zonneroosje en grote tijm', klinkt het bij Natuurpunt. Begin dit jaar kreeg Park 58 officieel zijn erkenning als natuurreservaat. De naam verraadt het al: hier werd tussen de jaren vijftig en zeventig klei ontgonnen voor de steenbakkerijen. Nu is het reservaat van laaggelegen weilanden en rietmoerassen een gedroomd oord voor vogels en amfibieën. In 2007 werd het gebied uitgebreid tot 22 hectare, inclusief wandelpark en observatiewand. De meest opvallende bewoner van de Kleiputten is de luid kwakende groene kikker. De Sashul, Vuurtorenweiden en de Kleiputten van Heist grenzen aan elkaar en kunnen perfect gecombineerd worden in één wandeling. Het Blinckaertduinbos dankt zijn naam aan een kale, hoge duinrug die het zonlicht weerkaatst en daarom 'blinkert' werd genoemd. Het centrale deel van dit bos is sterk golvend en dus heel populair bij ravottende kinderen. Ongeveer zeven hectare van dit duinbos is eigendom van de gemeente en werd in 1976 omgedoopt tot Koningsbos, ter gelegenheid van het 25-jarige jubileum van Boudewijn. Het gebied sluit aan op de florarijke Kalfduinen en Korte duinen en maakt deel uit van de Hazegraswandeling. Tussen de strekdam van Zeebrugge en de zeedijk ligt de Baai van Heist. Om de fauna de nodige rust te gunnen is dit strandreservaat slechts een korte periode toegankelijk, van begin augustus tot begin april. Natuurpunt maakt van de gelegenheid gebruik om net dan begeleide natuurwandelingen te organiseren. Wie het gebied alleen wil ontdekken, moet op de uitgestippelde wandelpaden blijven. In de volksmond beter gekend als 'het bosje van Heist'. Dit tien hectare grote park, waarvan een deel bestaat uit duinen, werd de afgelopen vijf jaar stevig onder handen genomen. Er werd een nieuwe vijver aangelegd met natuurlijke oevers, een speellandschap en een konijnen- en mollenpad voor kinderen. Bij de heraanleg van de wandelwegen werd er extra rekening gehouden met de toegankelijkheid voor rolstoelgebruikers. De Put van Decloedt is een zandwinningsput ten zuiden van het Albertstrand. Door de Watersnoodramp van 1953 raakten het strand en de dijk van Knokke zwaar beschadigd. Om die te herstellen met zand van elders groef baggeraar Decloedt een put van wel 27 meter diep, tot op de kleibodem, waarna een vijver ontstond. Sinds 2012 is de Put deel van het watersportcentrum Lakeside Paradise. Het kan er tijdens de zomer dus ook behoorlijk druk worden.