Ze weet uit eigen ervaring hoe moeilijk het is om kwaliteitsvolle kleding te vinden in een maatje meer. Toen Xandres bij haar kwam aankloppen voor een samenwerking, onthaalde Sabine Peeters het voorstel dan ook met open armen.
...

Ze weet uit eigen ervaring hoe moeilijk het is om kwaliteitsvolle kleding te vinden in een maatje meer. Toen Xandres bij haar kwam aankloppen voor een samenwerking, onthaalde Sabine Peeters het voorstel dan ook met open armen. Na jarenlang strijden tegen eetstoornissen herontdekte ze haar liefde voor mode. 'Mijn nieuwsgierigheid werd opnieuw aangewakkerd.' In een openhartig gesprek vertelt de make-upartieste vurig over haar band met de mode-industrie en haar visie op het heersende schoonheidsideaal. Sabine Peeters: 'Meer en meer staat mode synoniem voor mezelf uitdrukken. Wat ik aantrek heeft altijd erg samengehangen met hoe ik mij voel. In de jaren dat ik slecht in mijn vel zat en een eetstoornis had, gaf ik niets om mijn kleding. Mijn kledingstijl was eigenlijk onbestaande. Door me beter te voelen, ben ik me meer gaan interesseren in mode. Ik zie het nu echt als ontdekkingstocht. Ervoor was kleding - ik zeg bewust niet mode - iets waar ik me achter verstopte. Backstage tijdens shoots zag ik vaak prachtige kledingstukken, maar nooit op een lichaam waar ik me aan kon spiegelen. Bovendien bestond die kleding ook niet in mijn maat. Het had dus geen nut om ervan te dromen. Ik distantieerde me ervan omdat ik mezelf er niet in herkende. Sinds enkele jaren geniet ik van mode en wil ik van alles uitproberen. Voordien vroegen mensen me wel eens hoe het kwam dat een trots persoon als ik haar persoonlijkheid niet uitdrukte met haar kleding. Dat schudde me wakker. Ik durf nu veel meer experimenteren en mijn eigen stijl te zoeken. Mode is dan ook een statement. Dat zie je ook vaak op de runway, al neem ik dat met een korrel zout. 'We should all be feminists' op een peperdure T-shirt in de show van Dior vind ik bijvoorbeeld meer meevaren op maatschappelijke trends dan een oprechte boodschap. Maar wat de drijfveer van de merken ook is, je kunt je mening of ideologie wel tonen met behulp van mode. Sabine Peeters: 'Ik werkte als make-upartist al langer voor Xandres. In het team van Xandres weten ze heel goed waar ik voor sta en dat past perfect bij waar ze naartoe willen als merk. Ze willen verjongen en meer focussen op de online beleving. Ik denk dat ze een goede match in mij zien omdat ik geen stereotiepe influencer ben, maar zelf in de mode werk en oprecht over body image en diversiteit spreek. Dat zijn onderwerpen waar ik vanuit mijn ziel mee bezig ben. Het is heel fijn dat die boodschap is aangekomen bij een merk als Xandres en dat ze dat naar waarde hebben geschat.De samenwerking mondde uiteindelijk uit in een capsulecollectie. Mijn Pinterestprofiel stond al een tijd vol inspiratie en nu kon ik er ook echt mee aan de slag, dat was zalig.De reden voor de vrolijke kleuren van de collectie is simpel: er zijn al genoeg verhullende en donkere kledingstukken voor curvy vrouwen. Het mocht wel eens iets anders zijn. Ik wil mensen met een maatje meer inspireren om kleur te durven dragen. Ik had er ook net een reis naar Mexico opzitten en er zijn invloeden van die prachtige reis terug te vinden in de collectie, zoals de verwijzingen naar cactussen.' Sabine Peeters: 'In België zeker wel. Er begint verandering in te komen, maar we hebben nog een achterstand in te halen tegenover markten zoals het Verenigd Koninkrijk en Amerika. Dat kan je zien aan het aanbod, maar ook aan de plussize influencers die veel talrijker zijn in andere landen. Ik shop dan ook vaak online op Britse websites. Niet alles wat ze online aanbieden is mijn smaak - soms is het wat tacky - maar dat is niet erg. Zo tonen ze tenminste dat je ook plezier mag beleven aan mode als je een maatje meer hebt.Petje af voor Xandres dat ze de sprong willen wagen en als bedrijf uit hun comfort zone willen stappen. Ze willen niet enkel 'mee' zijn, maar ook voorlopen. Dat is echt indrukwekkend. Ik ben heel dankbaar dat ze geloven in mij en mijn wensen. Zo wilde ik graag een mooie rok in de collectie. Dat was een risico, want plussize vrouwen zullen niet snel grijpen naar een volumineuze rok. Dat Xandres er toch in gelooft en mijn droom om een mooie, wijde rok in de collectie te stoppen respecteerde, doet me veel plezier. Ik begrijp dat mensen graag flatterende kleding dragen, maar het zou ook leuk zijn als we die regeltjes niet altijd zo strikt zouden volgen. Voor mij draait het allemaal rond zelfvertrouwen. Als iemand iets met trots draagt, is de uitstraling zo krachtig en fris dat het niet uitmaakt of de snit 'geschikt' is voor zijn of haar lichaamstype. Natuurlijk is comfort wel belangrijk. Zo heb ik erop gelet dat de broek en rok met hoge taille goed zitten. We kennen allemaal het gevoel dat we onze knoop willen openzetten naarmate de dag vordert (lacht). Bij mijn ontwerpen hoeft dat niet omdat ik in de tailleband wat rek heb gestopt. Alles sluit mooi aan, maar zit niet té strak. Ik heb gezocht naar een goed evenwicht tussen comfort en stijl. Op die manier kan je de stuks op verschillende manieren en voor verschillende gelegenheden dragen. Ik hoop dat mijn ontwerpen een waardevol onderdeel zullen vormen in de garderobe van de klanten en niet achteraan in de kast belanden. De eerste persoon die ik op straat spot met een kledingstuk uit de collectie vraag ik om met me op de foto te gaan. Ik ga zo trots zijn! Sabine Peeters: 'Ik wenste altijd dat er vrouwen zoals de modellen Ashley Graham of Iskra bestonden toen ik een tiener was. Zij stralen zoveel levensvreugde uit op een authentieke - in hoeverre dat kan op sociale media - manier. Hun grootste verdienste is dat ze tonnen uitstraling hebben en tonen dat ze het waard zijn om hun plek op te eisen. Zo'n voorbeelden had je niet toen ik jong was. Het was toen nog heel normaal om te lachen met dikkere mensen op tv. Het is zo leuk om te merken dat sommige vrouwen hard knokken om naar waarde geschat te worden en op die manier ook voor hun volgers de weg plaveien. Ik kijk ook erg op naar mijn vriendin Dalilla. Zij strijdt voor diversiteit op een super inspirerende manier. Een jonge vrouw met drie kinderen die op een beleefde, genuanceerde manier in dialoog gaat over diversiteit en racisme; dat verdient respect. De wijze die zij hanteert is een voorbeeld voor mij.Zij - en ik ook waarschijnlijk - worden door verschillende mensen als 'too much' beschouwd. Maar mensen die voor opschudding zorgen zijn nodig. Als er geen mensen waren die een stapje verder gaan dan gemiddeld zouden er geen conversaties op gang komen. Dit soort onderwerpen krijgen anders geen aandacht, dus we moeten vragen stellen, dingen eisen en zo verandering teweegbrengen. Met deze capsulecollectie van Xandres Xline kan ik actief zelf een bijdrage leveren aan het debat en dat vind ik fantastisch. Toen ik aan mijn boek 'Lief voor mijn lijf' aan het schrijven was kon ik me erg onzeker voelen. Zouden mensen uit het professionele milieu geen vraagtekens plaatsen bij mijn boek? Ik vertelde over mijn twijfels aan mijn therapeut die de vraag terugkaatste en vroeg waarom ik het dan niet overliet aan een arts of psycholoog. Na lang nadenken was mijn antwoord: ze doen het niet dus zal ik het wel zelf doen. Ik heb de hulp ingeschakeld van experts op psychologisch en medisch vlak om me bij te staan omdat ik het beu was te wachten tot iemand anders een gelijkaardig boek zou schrijven. Het was zo fijn om te merken dat er nood was aan het boek. Ik kan hier heel emotioneel door worden, maar het geeft me ook de kracht om door te gaan. Sabine Peeters: 'Ik kan wel zeggen dat ik gebeten ben door de ontwerpmicrobe. Moest ik het geld hebben zou ik een grote collectie maken. Ik vind het super om me te verdiepen in plussize mode. Het is mijn droom om naar een conventie over de zakelijke kant van plussize mode te gaan in Amerika en bij te leren over het onderwerp. Ik vraag me af wat er precies nodig is om de shift te maken. Als je weet dat ontwerpers tijdens hun studies leren werken op poppen met maten 34/36/38 dan is het logisch dat ze niet plots plussize modellen de catwalk op zullen sturen. Op die manier creëren we een vicieuze cirkel. Het is echt jammer dat we op de catwalk of in campagnes zo weinig diversiteit zien. Ontwerpers starten hun ontwerpproces vanuit het idee van een slanke draagster. Hun inspiratie start met dat beeld voor ogen. Dat is heel spijtig. Als de vrouw die ze voor ogen hebben tijdens het ontwerpproces een vrouw met een maatje meer zou zijn, zou het modelandschap er veel diverser uitzien. Ik hoop dat de shift er nu echt eens zit aan te komen.Soms zeggen mensen dat ik met dit soort boodschappen obesitas promoot. Dat is onzin, ik ben heel erg pro gezondheid. Ik wil gewoon zeggen dat iedereen zich zelfzeker mag voelen en dat ook curvy vrouwen maatschappelijk gewaardeerd mogen worden. Als ze beslissen om af te vallen, kunnen ze dat doen op een gezonde manier in plaats van uit schaamte. De eerste stap is waardering en daarna kan er eventueel een moment komen waarop gewicht verliezen de gezonde optie is. Fat shamen is nooit het antwoord. Sabine Peeters: 'Het schoonheidsideaal in de mode is vooral begrensd op gebied van lichaamsvormen. De meeste modellen zijn geen klassieke schoonheden dus ik zou durven stellen dat er wel veel diversiteit is op gebied van look, maar niet in lichaamsomvang. Het is echt super moeilijk om daar verandering in te brengen.Als we de cijfers rond diversiteit van de modellen in campagnes van het voorbije jaar bekijken zien we dat dertig procent van andere afkomst is dan de Kaukasische en slechts drie procent een grotere maat dan 38 had. Er is dus nog heel wat werk aan de winkel.Wat mij ook zorgen baart is de leeftijd van de meisjes. Je verkoopt een product aan volwassenen - die hebben er het geld voor - maar het gezicht van de campagne is wel een vijftienjarig meisje. Daar klopt iets niet. Tienermeisjes zitten nog volop in hun ontwikkeling, wat door de mode-industrie wordt afgeremd om hen zo slank mogelijk te houden. Op die leeftijd zijn ze nog erg ontvankelijk voor kritiek op hun lichaam. Op set neem ik vaak een moederrol op mij. Als de jonge modellen zich onzeker voelen, kunnen ze bij mij terecht. Soms worden ze beledigd door setmedewerkers en dan probeer ik hen gerust te stellen. Daardoor vertrouwen ze me en is er sprake van wederzijds respect. Ik probeer altijd genuanceerd te spreken over de mode-industrie. Het is natuurlijk ook mijn broodwinning en daar ben ik erg dankbaar voor. Het is magisch om samen een wereld te creëren. Ik vind mezelf niet super kritisch, ik vraag gewoon meer diversiteit. Bovendien zeg ik ook niet dat alles moet veranderen, maar stel ik gewoon vast dat er een gebrek is aan diversiteit. Laat wat meer modellen van verschillende maten en van verschillende origine aan bod komen in campagnes en op de catwalk. Zo moeilijk kan dat toch niet zijn? Sabine Peeters: 'Laat ons daarom over schoonheid in de brede zin van het woord praten. Ik probeer body positivity voor mezelf om te buigen naar body awareness. Soms heeft body positivity een wat extreme bijklank terwijl het voor mij gewoon belangrijk is dat iedereen respect verdient en zijn of haar plaats in deze wereld verdient. Je moet niet iedereen mooi vinden, maar wel iedereen waarderen voor hun unieke eigenschappen. Zeg daarom niet 'je bent mooi', maar wel 'je bent het waard.'Vroeger focuste ik me meer op het uiterlijke, maar daar ben ik over de jaren heen wat genuanceerder in geworden. Mentale gezondheid maakt voor mij bijvoorbeeld ook deel uit van body awareness. Ook mensen met mentale problemen verdienen respect en hebben even veel recht om er te zijn als mentaal gezonde mensen.Schoonheid is subjectief en dat mag je ook uitspreken. Het is oké om te zeggen 'ik val niet op dit of dat type.' Je mag dat uitdrukken, maar ga nu niet tegen mensen zeggen dat je hen niet mooi vindt. Dat is nergens voor nodig. Je hoeft niet met iedereen het bed te delen, respecteer elkaar gewoon. En het is ook niet omdat je niet voldoet aan het heersende schoonheidsideaal dat je jezelf niet mooi mag vinden en daarmee naar buiten mag komen. Daarvoor heeft sociale media mij erg geholpen. Je leest vaak hoe sociale media een negatieve impact op het zelfbeeld kan hebben, maar voor mij persoonlijk is net het omgekeerde waar. Ik laat me natuurlijk wel omringen door een heel diverse groep mensen, waardoor ik me niet per se onzeker voel wanneer ik doorheen mijn sociale media scroll. Dankzij sociale media heb ik mezelf sexy leren vinden. En dan bedoel ik niet door de likes, maar dankzij het platform zelf. Doordat ik de ruimte had om mezelf uit te drukken, leerde ik mezelf naar waarde schatten. Mensen mogen dat narcistisch noemen, maar wat is er eigenlijk mis met jezelf ontdekken en waarderen?In die context is het ook super dat Xandres met mij in zee wil gaan en op die manier aan vollere vrouwen toont dat ook zij er mogen zijn. Het draait voor mij dan ook niet enkel om de kleren, maar om het volledige plaatje. Dat ook iemand zoals ik een capsulecollectie kan ontwerpen met een modemerk bewijst dat ook curvy vrouwen hun dromen kunnen waarmaken. Soms kan ik heel idealistisch zijn en bijgevolg ook heel teleurgesteld als de boodschap niet aankomt bij de juiste mensen. Maar als ik dan bedankbrieven krijg of mensen tegenkom die me zeggen dat ze moed vinden dankzij mij denk ik: 'Oké, ik bereik misschien geen duizenden mensen, maar wie ik bereik zijn wel diegenen die ik voor ogen had en die ik wil helpen.' Dat ontroert me heel erg. Sabine Peeters: 'Eén keer per jaar een speciale editie uitbrengen rond diversiteit is niet voldoende. Op die manier zorgen magazines ervoor dat diversiteit - zowel verschillende lichaamstypes als verschillende afkomst - de uitzondering blijft. Ik kijk uit naar de dag dat er geen applaus meer gevraagd wordt voor diversiteitsedities. Gelukkig zijn er ook al goede voorbeelden, zoals Dazed & Confused en de Australische Glamour. Zij gebruiken modellen met verschillende maten zonder er aandacht voor te vragen. Zo hoort het! In diezelfde lijn hoop ik dat mensen gaan ophouden met plussize modellen 'moedig' te noemen. Ik weet dat zo'n uitspraak goed bedoeld is, maar het klinkt alsof we ons zouden moeten schamen. Moedige mensen moeten iets overwinnen terwijl plussize modellen gewoon hun job willen doen zoals modellen met maatje 36.Heel veel mensen schrikken wanneer ze ontdekken dat mijn moeder foto's van mij in lingerie neemt. Ik vind dat compleet normaal. Ik heb van haar geleerd dat ik trots mag zijn op mijn lichaam. Die schaamte voor een voller lijf in ondergoed is zo spijtig. Het is maar een lichaam. Naast steun van mijn moeder en volgers op sociale media heb ik ook heel wat gehad aan mijn baan bij een wellnesscentrum om in het reine te komen met mijn eigen lichaam. Voor ik afstudeerde als make-up artist werkte ik in een wellnesscentrum met een saunacomplex. Het dragen van badkleding was er verboden. Dat heeft mij erg geholpen om lichamen te aanvaarden. Ik gaf ook relaxatiemassages en kreeg heel wat verschillende lichamen onder handen, letterlijk. Het was zwaar werk, je geeft letterlijk energie door aan je klanten, maar al die verschillende lichamen zien opende mijn ogen op een positieve manier: iedereen mag er zijn.