Heeft mode altijd in je bloed gezeten?
...

Heeft mode altijd in je bloed gezeten?'Ik was al heel jong omringd door vooral Belgische mode, ook dankzij mijn moeder natuurlijk (Anne Kurris was grafisch ontwerper voor Belgische designers als Dries Van Noten en had 20 jaar lang een eigen kinderkledinglijn, red.). Op mijn tiende nam ze me mee naar een afstudeershow van de Antwerpse Academie, waar ze ook lesgeeft. Ik was erg onder de indruk en besefte toen dat mode een beroep is waarvoor je kunt studeren. Ik volgde al elke woensdagmiddag de workshops in het MoMu en begon modemagazines en -boeken te lezen, waarbij ik de ontwerpers dan online opzocht. Tien jaar later deed ik ingangsexamen en werd ik pas echt verliefd op het vak. De Academie heeft mijn visie op en beeld van mode mee vormgegeven.' Wie is jouw grote creatieve voorbeeld?'Ik heb heel veel voorbeelden. Niet alleen ontwerpers, maar alle creatieven - stylisten, fotografen, make-upartiesten... - die meewerken aan het modebeeld. Als ik er een naam moet uitpikken is het toch Vogues executive fashion editor Phyllis Posnick. In New York kocht ik ooit het boek Vogue Beauty. Posnick werkte veel samen met Irving Penn en probeerde steeds in één sterk beeld alles te vertellen. Heel straf. Dat heeft me getriggerd om dat ook in mijn eigen werk te proberen. Je bent tussen je derde jaar bachelor en je master een jaar gestopt...'Die drie bachelorjaren zijn heel zwaar. Er zijn zo veel opdrachten dat je geen tijd hebt voor de theorie, waardoor je in de zomer met veel herexamens opgezadeld zit. In september herbegint het schooljaar al opnieuw, en ik voelde bij het begin van mijn master al aan dat ik er met te weinig materiaal aan begonnen was. Ik had geen sterk project en wilde het jaar zo niet afronden. Dus ben ik in januari gestopt om met een sterk idee terug te komen. Ik heb dat jaar ook nog stage kunnen lopen bij Dries Van Noten, wat ook een plus was.' Hoe ga je te werk, en dan specifiek bij je Default By Bliss-collectie?'Ik ben vertrokken vanuit het principe van 'overdecoratie', onze obsessie ervoor en hoe we ons ermee uitdrukken. Ik onderzocht die esthetische beeldtaal en zocht naar een techniek en esthetiek die niets met elkaar te maken hebben, maar wel een visuele verbinding hebben. Een symbool dat ik zo 'verkeerd vertaald' heb, zijn de parelmoeren knoopjes die in Engeland een folkloristische betekenis hebben. Het witte op een zwarte achtergrond geeft een grafische esthetiek die er contextueel niet aan gelinkt is.' Heb je al plannen voor de nabije toekomst?'Vooral veel ervaring opdoen bij verschillende merken en kijken hoe de industrie werkt. Op school ligt de nadruk op het ontwikkelen van een sterke en individuele visie. Nu wil ik het metier leren, hoe de business werkt, hoe het is om mee te lopen in een team... Hopelijk kan ik, ver in de toekomst, mijn eigen product of lijn realiseren en alles wat ik geleerd heb toepassen volgens mijn eigen creatieve visie.' Hoe zie je de toekomst van de mode-industrie?'Er is veel veranderd met de komst van sociale media. Ik zie vooral heel veel kleding, collecties en shows, de focus ligt heel erg op het product. Ik hoop dat we van die oververzadiging en -consumptie terug kunnen naar de mensen die echt met mode bezig zijn, mode met een duidelijke creatieve visie.' Wat maakt jou creatief blij?'Creatief zijn in mode met weinig restricties. Zoals op de Academie: een sterk stuk maken in volledige vrijheid, los van praktische beslommeringen zoals draagbaarheid of productiemogelijkheden. Pure mode maakt me blij.'