Het modeseizoen zat gesandwicht tussen een half mislukte terreuraanslag in Londen en een massale schietpartij in Las Vegas. Ellende en terreur kruisen wel vaker het pad van de modekaravaan. Er zijn seizoenen waarin ontwerpers alle zorgen van de wereld op hun schouders dragen, waarin alles donker kleurt, en doem de belangrijkste motor is van de mode. Maar voorjaar 2018 doet het zonder zwartkijkers. We dromen weg: van ballerina's (bij merken van Moschino tot Moncler, die de erezaal van het Grand Palais vulde met gigantische discobollen en een crew in tutu's gestopte hiphopdanseressen), of van Lodewijk XIV op sneakers (bij Louis Vuitton). Of van aliens, zoals bij Thom Browne, die voor zijn eerste damesshow in Parijs uitpakte met extreem elegante, zij het bizar geklede buitenaardse wezens: een eenhoorn en een bed waarin twee meisjes met kosmonautenhelmen lagen te dromen (met Part Of Your World uit The Little Mermaid op de soundtrack). Het leek, zoals vaker bij Browne, een absurd tafereel. Tot je naar de kleren keek: die waren niet minder dan verbluffend. En zo verrees van New York tot de rue de Rivoli een vrolijke, hoopvolle parallelle wereld: een waterval en rotsen bij Chanel, roze Crocs bij Balenciaga, dino's bij Dior!

Sportmax. © Imaxtree

Het is goed dat mode bijdraagt tot de gemeenschap, en bijvoorbeeld diversiteit, gendergelijkheid of milieubewustzijn hoog in het vaandel draagt. Maar dat hoeft niet noodzakelijk met een T-shirt met een slogan die leest als een vinger in de lucht. Kleren mogen frivool zijn, en gek en exuberant, een tikje naïef ook: mode mag de wereld mooier laten lijken.

1. DAAR ZIJN DE SUPERMODELLEN WEER

Nostalgie troef dit seizoen. In New York recycleerde Tom Ford de greatest hits van zijn gloriejaren bij Gucci, circa twintig jaar geleden. En Donatella Versace bracht een heerlijk exuberant eerbetoon aan het oeuvre van haar twintig jaar geleden vermoorde broer Gianni. Vooral de finale was spectaculair: supermodellen Naomi, Claudia, Cindy, Helena en Carla in zilveren lamé godinnenjurken, handen op de heupen. Fijn. Maar waar was Linda Evangelista?

Versace © Imaxtree

2. ORGANZA BONANZA

Doorkijkstof is een trend volgend voorjaar: zonder iets eronder of als een transparant laagje over je look.

3. Dé STER: Kaia Gerber

Kaia Gerber is het model van het moment, en zet daarmee eindelijk de zusjes Hadid en Kendall Jenner wat in de schaduw. De zestienjarige dochter van supermodel Cindy Crawford en multimiljonair Rande Gerber maakte haar langverwachte catwalkdebuut bij Calvin Klein in New York. Twee dagen later mocht ze de show van Alexander Wang openen. Gerber liep dit seizoen bijna alle grote shows: van Prada en Versace - samen met ma Cindy - tot Chanel en Saint Laurent.

4. ZOTTE LIEFDE

Saint Laurent legde de lat hoog op de eerste dag van de Paris Fashion Week: een avondshow in openlucht, aan de voet van de Eiffeltoren. De show begon stipt om acht (drie na om juist te zijn, het was wachten op Lenny Kravitz die te laat was), net als het dagelijkse lichtspektakel van de toren (en ja, ook die heeft op Lenny gewacht). Grote afwezige was de pas overleden Pierre Bergé, zaken- en levenspartner van Yves Saint Laurent. Ter nagedachtenis lag op elke stoel een eenvoudig zwart kaartje met daarop zijn woorden: 'Cest peut-être cela l'amour fou. L'amour de deux fous.' Enkele dagen na de show opende ook het Yves Saint Laurent Museum in Parijs de deuren, op de locatie van het vroegere couturehuis. Later deze maand opent er ook een in Marrakech, de tweede thuis van de couturier en Bergé.

Saint Laurent © Imaxtree

5. FOU DE FOULARDS

Van de uitnodigingen voor de show tot de kleren: de zijden foulard was het vertrekpunt bij tal van collecties.

6 MILAAN HERLEEFT

Sinds de Wereldtentoonstelling is er geen stoppen aan Milaan. Het lijkt of er elk seizoen een nieuwe wolkenkrabber bij komt, en vijftig trendy restaurants. De modeweek van Milaan vertrouwde jarenlang op de oude garde, van Armani tot Dolce & Gabbana, en jonge namen kregen nauwelijks kansen. Dat is nu anders: we zagen uitstekende shows van onder meer N°21, Lucio Vanotti, Arthur Arbesser (een Oostenrijker, maar kom) en MSGM. Het grootste talent: Marco de Vincenzo, die showde op een binnenplein van het Castello in Parco Sempione. Marco Zanini (ex-Schiaparelli) presenteerde een perfecte capsulecollectie voor schoenenmerk Santoni, en Riccardo Tisci (ex-Givenchy) speelde curator voor een groots opgezet feest van de Italiaanse Vogue. De stad heeft met Gucci ook nog altijd een van de hotste luxelabels van het moment op haar grondgebied (samen met Balenciaga).

7. DE KLAS VAN 2018

De stoelendans van ontwerpers blijft verder duren, zowel in Milaan als Parijs. Bij Roberto Cavalli nam Paul Surridge de creatieve leiding over. Voor Surridge, die met Raf Simons bij Jil Sander heeft gewerkt, en een tijdlang Z Zegna tekende en consulteerde voor Acne Studios, was dit meteen ook zijn eerste damescollectie. De show, op een perfecte zaterdagnamiddag in Parco Sempione, was opvallend sereen.

Roberto Cavalli, Jil Sander en Carven. © Imaxtree

Je herkende de geest van Cavalli in de kleren (de dierenprints, met name), maar de kitsch was er vanaf geveild. Surridge bracht ook een eigen, opvallende sporty toets aan. Bij Jil Sander is voortaan het echtpaar Luke en Lucie Meier aan zet (hij van AOMC, zij ex-Dior). Het merk verliet zijn historische, krappe showplek in het centrum, en verhuisde naar de binnenplaats van een splinternieuw, spierwit kantoorgebouw. De nieuwe Jil Sander lijkt nog het meest op de Jil Sander van de beginjaren, minimalistisch en chic, en ergens tussen Cos en Lemaire (met een aantal felgekleurde wollen jurken in de geest van Ann Saelens en een reeks perfecte bruidsjaponnen).

In Parijs bracht Olivier Lapidus zoals alom verwacht het huis Lanvin ten grave. De sfeer in het Grand Palais was beroerd, en de kleren grotendeels onopmerkelijk, of zelfs, in het geval van een reeks outfits met logoprint, ordinair. Lanvin is het oudste, nog actieve Parijse modehuis. Dat de eigenaar, een zakenvrouw uit Taiwan, blijkbaar het noorden kwijt is (en de drie andere windstreken), is dus jammer.

Chloe, Lanvin en Givenchy. © Imaxtree

Clare Waight Keller verliet Chloé voor Givenchy, en bij Chloé kwam Natacha Ramsay-Levi in de plaats. De voormalige rechterhand van Nicolas Ghesquière bij Balenciaga en Louis Vuitton bracht een eerder afstandelijke collectie (chic, maar zielloos). Terwijl Waight Keller al te voorzichtig bleef. De show vond plaats in het oude, imposante justitiepaleis op het Ile de la Cité, op een druilerige zondagmorgen. De mode: commercieel, maar nog zonder duidelijke signatuur. Er was ook nog de terugkeer van Carven, met Serge Ruffieux, die met Lucie Meier de ondankbare taak had om de motor van Dior te laten draaien tijdens de overgang van Raf Simons naar Maria Grazia Chiuri. Een veelbelovende nieuwe start voor een label dat de voorbije jaren de weg kwijt was.

8. PLASTIC, C'EST CHIC

Hoe overtref je een raketlancering in het Grand Palais? Door er een vijftien meter hoge en 85 meter brede klif met waterval te bouwen. Acht dagen had het team van Chanel nodig om een replica van de Gorge du Verdon, een kloof in het zuidoosten van Frankrijk, neer te zetten in het centrum van Parijs. Om zich tegen het spetterende water te beschermen, droegen de modellen regenjassen, laarzen en hoedjes van doorschijnend plastic. De beroemdheden op de eerste rij hadden deze keer minder geluk.

Chanel. © Imaxtree

9. PARIJS DURFT

Een van de sterkste shows van Parijs was die van de Belg Glenn Martens voor Y/Project, die deze zomer de Grand Prix de l'Andam won. Y/Project neemt in zekere zin de fakkel over van Vetements. Martens is minder een pure entertainer (en grapjas) dan Demna Gvsalia. Maar hij is wel een authentieke vernieuwer: zie bijvoorbeeld zijn werk met kronkelende jeanspijpen, waarvan nu al kopieën liggen bij Zara. Met deze show toonde de ontwerper dat hij behalve mode met veel street credibility ook elegante avondjaponnen aandurft.

Parijs blijft de plek voor avant-garde, met een opmerkelijk debuut van de Roemeense, in Berlijn residerende Dumitrascu, die haar locatie op het dak van Centre Pompidou verloor, en dan maar in de metro showde (Inge Grognard deed de make-up, altijd een goed teken), en een Rei Kawakubo in topvorm. Comme des Garçons showde in de geheimzinnige Russische ambassade, waar de Koude Oorlog nog volop aan de gang lijkt. De collectie heette Multidimensional Graffiti, Kawakubo gebruikte werk van tien kunstenaars en het resultaat was adembenemend.

Comme des Garçons. © Imaxtree

10. AAN HET HOF VAN LOUIS VUITTON

Louis Vuitton domineerde de laatste vierentwintig uur van de Parijse modeweek. Eerst met de opening van een reusachtig nieuw vlaggenschip op de hoek van Place Vendôme en rue de Rivoli: 1400 vierkante meter in twee gebouwen uit 1714, heringericht door architect Peter Marino. Op de openingsavond rapte Vuitton-model Jaden Smith een nummer, gevolgd door een optreden van zijn vader, Will Smith.

's Anderendaags showde Nicolas Ghesquière in de kelders van het Louvre. Hij combineerde de esthetiek van paleiskledij met sportswear: sneakers, mini-shorts. Ghesquière kreeg dit idee toen hij in het Metropolitan Museum naar aristocratische Franse kledij uit de achttiende eeuw stond te kijken. Een model in het Louvre droeg een T-shirt met de affiche van de cultserie Stranger Things, waarvan straks het tweede seizoen begint. En zo hadden we na de modeweek opnieuw iets om naar uit te kijken.

Louis Vuitton. © Louis Vuitton