Mijn geluk is dat ik durf te springen. Toen het MIT me na mijn doctoraat aan de VUB voorstelde om visiting professor te worden, heb ik geen moment getwijfeld. Verhuizen, jong en onervaren zijn, de eerste vrouw in mijn onderzoeksgroep bovendien - ik was nergens bang voor. Maar de slimste zijn is niet het belangrijkste in het leven: om iets mee te maken moet je soms een beetje naïef zijn en erop vertrouwen dat alles goed komt.
...