Ik heb vroeg geleerd om het verleden te laten rusten. Ik was negentien toen mijn oudere broer overleed na een hersenbloeding en het aan mij was om mijn vader te helpen in zijn bouwbedrijf. Ik studeerde pas zes maanden geneeskunde en moest mijn droom om dokter te worden opgeven, maar ik heb niet geaarzeld: de omstandigheden waren dramatisch, en het levenswerk van mijn vader mocht niet ten onder gaan. Spijt heb ik nooit gehad. Wat als, wat dan - dat helpt je allemaal niet vooruit.
...