Thuis kreeg ik vaak te horen dat techniek niets voor meisjes was. Vooral wanneer ik wilde weten hoe onze auto, de videorecorder of de laspost van mijn vader werkten (lacht), maar er zijn ook subtielere manieren waarop meisjes in een andere richting geduwd worden. Zo stoppen ouders meisjes minder dan jongens in gemakkelijke kleren die vuil mogen worden, terwijl typische meisjesspullen, zoals poppen en keukentjes, meestal taakgericht zijn. Jongens worden meer aangemoedigd om doelloos te spelen en te experimenteren, wat een stempel drukt op het soort opleidingen waar ze zich later in terugvinden.
...

Thuis kreeg ik vaak te horen dat techniek niets voor meisjes was. Vooral wanneer ik wilde weten hoe onze auto, de videorecorder of de laspost van mijn vader werkten (lacht), maar er zijn ook subtielere manieren waarop meisjes in een andere richting geduwd worden. Zo stoppen ouders meisjes minder dan jongens in gemakkelijke kleren die vuil mogen worden, terwijl typische meisjesspullen, zoals poppen en keukentjes, meestal taakgericht zijn. Jongens worden meer aangemoedigd om doelloos te spelen en te experimenteren, wat een stempel drukt op het soort opleidingen waar ze zich later in terugvinden. De ontwikkelingen gaan niet zo snel als we vaak denken. Zo duurde het ruim een decennium voor iedereen een mobiele telefoon had en zijn die toestellen in die tijd fundamenteel weinig veranderd. Ook het Internet of Things, domotica en drones bestaan al langer, net zoals de digitale tools om thuis te werken. De coronacrisis legt bloot dat veel bedrijven er nog nergens mee staan, technologie verandert de wereld dus niet van de ene dag op de andere. Ik wil niet bij de pakken blijven neerzitten. Zeker op crisismomenten zoals deze vind ik het mijn plicht om iets te doen met mijn kennis. Zo heb ik de school van mijn kinderen geholpen om digitale tools op te zetten en ben ik meter van DigitalForYouth.be, een vzw die gebruikte laptops inzamelt bij bedrijven en ze opknapt voor kwetsbare jongeren. Anders had ik wellicht mondmaskers genaaid. Ik ben bezorgd over de impact van corona op de economie, onze privacy en de manier waarop we met elkaar omgaan, maar ondertussen wil ik zinvol bezig zijn. Technologie steunt vaak nog op een louter mannelijk perspectief. Omdat de meeste ingenieurs mannen zijn, worden auto's en telefoons bijvoorbeeld afgestemd op de gemiddelde man, waardoor ze niet altijd even geschikt zijn voor vrouwen. Artificiële intelligentie maakt de nood aan vrouwen in technologie nog groter, omdat de genderbias ook in onze dataverzameling zit. Denk aan artificiële intelligentie die hartinfarcten detecteert, maar alleen de symptomen van mannen herkent, omdat het model geen rekening houdt met de symptomen van vrouwen. Ik heb geleerd om me niet meer te verontschuldigen voor mijn ambitie. Ik was op mijn 23ste de eerste vrouwelijke voorzitter van Jong VLD en dus was ik wel wat gewend, maar er waren ook moeilijke momenten toen ik als jonge moeder Flow Pilots mee oprichtte. Terwijl een man voorrang mag geven aan zijn carrière en zichzelf, werd van mij als vrouw verwacht dat ik mijn kinderen op de eerste plaats zette. Het was pas door met mannelijke collega's te praten en te merken hoe vanzelfsprekend bepaalde zaken voor hen zijn, dat ik besefte dat ik me schuldgevoelens liet aanpraten en me ervan kon bevrijden. Empathisch leiderschap is genderneutraal. Ik handel vanuit mijn persoonlijkheid, mijn opvoeding en mijn ervaring, niet vanuit een of ander biologisch kenmerk. Ik vraag mijn medewerkers vaak naar hun thuissituatie omdat ik die struggle zelf ken en heb altijd benadrukt dat we digitale tools ontwikkelen voor mensen, maar ik geloof niet in veralgemeningen: er zijn empathische mannen en koele vrouwen. We moeten opnieuw leren praten met elkaar. Altijd en overal met elkaar kunnen communiceren is goed, maar dat wil niet zeggen dat we het altijd via de juiste weg doen. Zo lenen Messenger en WhatsApp zich prima tot eenzijdige communicatie, maar veel minder tot intieme gesprekken of een inhoudelijk debat. Videochat voegt een stuk visuele communicatie toe, maar met sommige zaken wacht je beter tot elkaar echt ziet. Ik wil naar mezelf in de spiegel kunnen kijken. Ik heb altijd mijn gedacht gezegd en geprobeerd om vanuit een langetermijnperspectief te denken, maar in de politiek is dat soms moeilijk. Politici gaan soms ook kort door de bocht, terwijl ik de zaken graag holistisch bekijk en opensta voor andere argumenten. Daarom ben ik op een bepaald moment uit de politiek gestapt: ik wil geen dingen doen die tegen mijn waarden en normen ingaan.