Niet iedereen kan zich een 'van groentjes gemaakte krokodil' in de brooddoos permiteren. Een halve hamburger, een hoop koude frietjes, brood waar de avond ervoor nog kebab heeft ingezeten of dat te hard is om nog aan de eendjes in het park te voeren. Het is dagelijkse realiteit.

De gedachte dat een vriend of vriendinnetje uit de klas zo'n brooddoos uit de boekentas moet halen, roept boosheid op. Een ongemakkelijk gevoel. Het druist in tegen onze visie van 'goed ouderschap'. Alles voor de kinderen. Toch? Maar het gebeurt. Dagelijks. 'Toch niet in onze school?' Jawel. Vermoedelijk ook in jouw school. Vaak heeft het niets te maken met 'goed ouderschap'. Als dat dan al bestaat. Eerder met onmacht.

Achter de schermen biedt de school hulp. Veel van onze kinderen krijgen door de school een broodnodige, warme maaltijd aangeboden. Want elk kind heeft behoefte aan en het recht op een voedzaam bord. Iedereen. Onze kinderen hebben het nodig om te groeien. Fysiek. Mentaal. Om met voldoende energie dapper ten strijde te kunnen trekken tegen wat de school en alles daarbuiten te bieden heeft. En da's veel. Maar hoe kan je met je hoofd bij de les blijven als je maag leeg is.De discussie of reftermaaltijden al dan niet gezond zijn, moet zelf niet gevoerd worden. Althans niet nu. Niet hier. Voor sommigen is het alles of niets. En dat lijkt volgens de laatste berichtgevingen dus een niets te worden.

Wanneer nemen we eens een voorbeeld aan de Scandinavische landen, waar de overheid tussenkomt in warme, gezonde voeding op school.

De schoolmaaltijden, en dus de kansen om als school die kinderen te ondersteunen, verdwijnen meer en meer. Een ongewenst gevolg van Corona. Een onzichtbaar gevolg voor de 'mooieboterhammendoos- mama's', een groot en voelbaar voor zij die geen boterham kunnen omtoveren tot een koala. Met het verdwijnen van het warme middagmaal, verdwijnt onrechtstreeks de mogelijkheid om die ouders en kinderen hulp te bieden. Voor ons is de warme schoolmaaltijd een gemak, voor anderen een noodzaak. Wanneer nemen we eens een voorbeeld aan de Scandinavische landen, waar de overheid tussenkomt in warme, gezonde voeding op school. Het wordt tijd. Middag maal-tijd, dat we daar eens bij stilstaan. Want geloof het of niet. Dit is geen ver-van-mijn-bord-show. Echt niet. Smakelijk.

Niet iedereen kan zich een 'van groentjes gemaakte krokodil' in de brooddoos permiteren. Een halve hamburger, een hoop koude frietjes, brood waar de avond ervoor nog kebab heeft ingezeten of dat te hard is om nog aan de eendjes in het park te voeren. Het is dagelijkse realiteit.De gedachte dat een vriend of vriendinnetje uit de klas zo'n brooddoos uit de boekentas moet halen, roept boosheid op. Een ongemakkelijk gevoel. Het druist in tegen onze visie van 'goed ouderschap'. Alles voor de kinderen. Toch? Maar het gebeurt. Dagelijks. 'Toch niet in onze school?' Jawel. Vermoedelijk ook in jouw school. Vaak heeft het niets te maken met 'goed ouderschap'. Als dat dan al bestaat. Eerder met onmacht.Achter de schermen biedt de school hulp. Veel van onze kinderen krijgen door de school een broodnodige, warme maaltijd aangeboden. Want elk kind heeft behoefte aan en het recht op een voedzaam bord. Iedereen. Onze kinderen hebben het nodig om te groeien. Fysiek. Mentaal. Om met voldoende energie dapper ten strijde te kunnen trekken tegen wat de school en alles daarbuiten te bieden heeft. En da's veel. Maar hoe kan je met je hoofd bij de les blijven als je maag leeg is.De discussie of reftermaaltijden al dan niet gezond zijn, moet zelf niet gevoerd worden. Althans niet nu. Niet hier. Voor sommigen is het alles of niets. En dat lijkt volgens de laatste berichtgevingen dus een niets te worden.De schoolmaaltijden, en dus de kansen om als school die kinderen te ondersteunen, verdwijnen meer en meer. Een ongewenst gevolg van Corona. Een onzichtbaar gevolg voor de 'mooieboterhammendoos- mama's', een groot en voelbaar voor zij die geen boterham kunnen omtoveren tot een koala. Met het verdwijnen van het warme middagmaal, verdwijnt onrechtstreeks de mogelijkheid om die ouders en kinderen hulp te bieden. Voor ons is de warme schoolmaaltijd een gemak, voor anderen een noodzaak. Wanneer nemen we eens een voorbeeld aan de Scandinavische landen, waar de overheid tussenkomt in warme, gezonde voeding op school. Het wordt tijd. Middag maal-tijd, dat we daar eens bij stilstaan. Want geloof het of niet. Dit is geen ver-van-mijn-bord-show. Echt niet. Smakelijk.