Op het einde van een paadje, verscholen achter andere huizen en tuinen, staat de woning van Martine Jansen en haar gezin. Martine is beeldend kunstenares en Dany is technisch bouwkundig bediende.
...

Op het einde van een paadje, verscholen achter andere huizen en tuinen, staat de woning van Martine Jansen en haar gezin. Martine is beeldend kunstenares en Dany is technisch bouwkundig bediende. Twaalf jaar lang was ze een gevierd poppenmaakster. Haar porseleinen poppen werden wereldwijd verkocht en waren zeer in trek bij verzamelaars. 'Van opleiding ben ik grafisch ontwerpster. Poppen maken is heel lang mijn beroep geweest. Na al die tijd beheerste ik de techniek door en door, maar ik merkte dat de artistieke prikkel begon weg te vallen. Vanaf dan ben ik me volledig gaan toeleggen op artistiek werk. Daarnaast heb ik Somaj opgestart. Het label dient als creatieve speeltuin waar kunstuitingen een functionele invulling krijgen. Ik ontwerp artistieke wenskaarten en posters. Hiermee wil ik mijn kunst naar een groter publiek brengen.' 'Ons eerste idee was om een passiefhuis te bouwen.' Architect Luc Binst dacht out of the box en kwam met een totaal andere aanpak die hen meteen aansprak. 'Het werd uiteindelijk een lage-energiewoning met natuurlijke ventilatie. Omdat het deels agrarisch gebied is, mochten we slechts met één bouwlaag bouwen. De woning in houtskeletbouw is 220 m2 groot. Dat is genoeg. Onze kinderen zijn groot, op een bepaald moment zullen we hier met ons tweeën overblijven.' Aan de achterzijde is een flinke hap uit het houten volume genomen en ingevuld met een glazen gevel. Martine wou een mooi uitzicht op de vijver die een groot stuk van de tuin in beslag neemt. De glazen hoek geeft de woning een eigen toets. Het is haar hoogsteigen hoek, haar atelier. De gevel is bekleed met padoek, een duurzame hardhoutsoort die verticaal werd uitgelijnd. Het koraalrode hout vergrijst mooi egaal na verloop van tijd. 'We zijn afgestapt van de typische kamerwoning of dag- en nachtindeling. De centrale leefruimte beschouwen we als het hart van de woning. Daaromheen zit een dikke mantel als een sinaasappelschil met daarin alle ondersteunende functies en andere kamers', stelt architect Luc Binst. De dikke, knusse schil houdt de warmte in het huis vast. De kamers vormen een isolerende buffer rond de leefruimte en keuken. Het nachtgedeelte heeft immers minder hoge temperaturen nodig. Er zijn drie kinderkamers, één ouderkamer, een badkamer en een berging. Het centrale woongedeelte fungeert als één grote circulatieruimte, waardoor de klassieke gangen werden vermeden. Er is alleen een hal met vestiaire en toilet, waarna je in de centrale ruimte komt. Elke vierkante meter in deze woning wordt benut. Alle kamers krijgen daglicht via een kleine raamopening die onzichtbaar is als het houten luik dicht is. De woning is kunstzinnig opgevat als een soort trendy en funky concept. Drie nissen vormen de verbinding tussen de buitenkant en het centrale hart. Elke nis heeft een andere kleur en een andere functie. Ze hangen als cellen rond de leefruimte, elk met hun eigen karakter en sfeer. De ramen liggen diep ingesneden en de kleur van de kamer loopt door in de raamopening. In de blauwe box is een televisiekamer gemaakt. De gele box omvat bureau en bi- bliotheek. Over de gele kleur is Martine heel enthousiast. De zon komt hier op en verspreidt een prachtige gloed. Het is een plek die energie uitstraalt. De nis met het atelier is neutraal grijs geschilderd. 'De badkamer is vrij klein. Als je ecologisch wilt bouwen moet je geen kast van een badkamer maken. Je bent hier tenslotte maar een uur per dag. Door innovatief te denken kun je veel plaats winnen. De douche in combinatie met het bad noem ik een instapdouche in plaats van een inloopdouche, omdat de wand veel lager komt dan bij een ander bad. Door de dunne wanden kun je perfect met z'n tweeën naast elkaar liggen terwijl je door de koepel naar de sterren kunt kijken.'