Tijdens Milaan Design Week wil iedereen een uitnodiging voor de cocktail in Nina Yashars galerie. Wij werden dan weer uitgenodigd in haar Milanese woonst, ook gevuld met kunst en collectible design en minstens even bijzonder.
Elke expositie die Nina Yashar in haar Nilufar Gallery cureert is zonder uitzondering gedurfd en experimenteel, en dat kan evengoed gezegd worden over haar uitzonderlijke woning in Milaan. Aan de renovatie kwam geen interieurarchitect te pas, vertelt de galerist. Ze werd uitgevoerd door wijlen Giancarlo Montebello. Hij begon als meubelontwerper bij Carlo Scarpa en de broers Castiglioni, maar vond later zijn weg in de juweelkunst en werkte samen met grote namen als Lucio Fontana, Hans Richter en Niki de Saint Phalle.
Hij transformeerde de plafonds en muren tot schilderingen die aan oude fresco’s doen denken. Gouden details en Perzische motieven verwijzen naar Yashars geboortestad Teheran. Ze lopen langs plafonds, gewelven en vloeren. Het blauw-witte plafond, vakkundig opgebouwd uit meerdere verflagen, weerspiegelt de lucht boven het universum.
Het huis van Nina Yashar is even uitzonderlijk als haar werk, zoveel is zeker. Ze pioniert dan ook al decennia met haar kijk op design. Sinds de oprichting van Nilufar Gallery in 1979 is ze er immers van overtuigd dat design net als kunst verzamelbaar, betekenisvol en esthetisch kan zijn. Het begrip ‘collectible design’, waaronder intussen heel wat Belgische namen vallen, hebben we aan haar te danken.
Nilufar Depot, haar duizendvijfhonderd vierkante meter grote magazijn in een buitenwijk van Milaan, groeide in tien jaar tijd uit tot een ware designtempel. Het herbergt meer dan drieduizend stukken die Yashar met ontembare nieuwsgierigheid heeft verzameld. Objecten die tijd, oorsprong en stijl overstijgen.
De manier waarop ze die samenbrengt is uniek: instinctief, intuïtief en trendsettend. Wanneer ze een cocktailparty host ter ere van Milaan Design Week, is het drummen om er binnen te raken. Iedereen wil er zijn en gezien worden.
Gekregen van Miuccia Prada
In haar woonst heeft elk object een verhaal, elke ruimte een betekenis. ‘Mijn appartement is een toevluchtsoord, een plek waar ik me ten volle creatief kan uitdrukken’, zegt ze. Een bijzonder stuk is de kast overtrokken met stof die ze kreeg van Miuccia Prada, die tot haar vriendenkring behoort. Net zoals kunstgalerist Gió Marconi, designer Martino Gamper – die Yashar twintig jaar geleden lanceerde met een project rond Giò Ponti – en de flamboyante Bethan Laura Wood. Graag ontvangt ze hen voor een aperitief of diner op haar terras met uitzicht over de daken van Milaan.
Behalve het werk van Grazia Toderi dat meteen aangrijpt bij het binnenkomen (een nachtbeeld van Londen waarin de stadsverlichting fonkelt als sterren), springen de kinetische kunst van de Zwitser Gerhard von Graevenitz en een transparant schilderij met vinylplaten van Kerstin Brätsch in het oog. Of de geluidsbloemen van Nathalie Djurberg en kleurrijke vazen van Martino Gamper.
Even bijzonder: een zeldzame papier-maché spiegel van Giò Ponti en een verzameling zeventiende-eeuwse Chinese beeldjes. Ze liggen haar na aan het hart. ‘Authenticiteit staat voorop’, benadrukt ze. Daarom werkt ze samen met experts die de herkomst van de stukken kunnen garanderen.
Nilufar Hotel
Met het oog op de toekomst wil Yashar verder inzetten op duurzaamheid binnen de designwereld. Vandaag al bewaart ze historische meesterwerken en stimuleert ze hedendaagse ontwerpers die de traditie herinterpreteren. Hen begeleiden ziet ze niet als plicht: het is een verlangen. ‘Ik bewonder de passie en instinctieve creativiteit van jonge ontwerpers.’
Ook in haar dromen klinkt die visie door. Mocht ze ooit een Nilufar Hotel openen, dan zou ze in elke kamer een verhaal vertellen aan de hand van contrasten en onverwachte combinaties. Soms adviseert ze klanten bij interieurprojecten. ‘Maar ik wil geen interieurdesigner genoemd worden’, benadrukt ze.
‘Mijn dagen beginnen eenvoudig, met een glas warm water en een kwartier lichaamsbeweging’, vertelt ze terloops. ‘Verder schuw ik vaste routines.’ Voor Yashar draait immers alles om intuïtie. Kunst en design zijn volgens haar geen puur rationele aangelegenheden, maar processen waarin lichaam, geest en zintuigen samenkomen. ‘Goede kunst of design herken je aan het gevoel dat ze oproepen. En daar moet je dan naar handelen.’
Haar liefde voor verzamelen beschrijft ze met de woorden van de negentiende-eeuwse Franse schrijver Gustave Flaubert, aan wie we Madame Bovary te danken hebben. In een brief aan zijn muze schreef hij: ‘Kunst, het enige ware en goede in het leven!’ Er is geen beter credo te vinden voor Nina Yashars leven en werk.
