Een vakantie in Californië is niet volledig tot je een dag wijn gaat proeven. Veel toeristen trekken naar Napa Valley, maar bij de meeste wijnhuizen moet je reserveren en proeverijen starten doorgaans pas vanaf vijftig dollar per persoon. Sonoma, dat aan Napa grenst, is iets vriendelijker voor de portemonnee, maar wordt ook almaar duurder en minder toegankelijk.
...

Een vakantie in Californië is niet volledig tot je een dag wijn gaat proeven. Veel toeristen trekken naar Napa Valley, maar bij de meeste wijnhuizen moet je reserveren en proeverijen starten doorgaans pas vanaf vijftig dollar per persoon. Sonoma, dat aan Napa grenst, is iets vriendelijker voor de portemonnee, maar wordt ook almaar duurder en minder toegankelijk. Gelukkig zijn er nog meer wijnregio's in Californië. Halverwege tussen Los Angeles en San Francisco, bij toeristische trekpleisters als Hearst Castle en Big Sur, ligt Paso Robles. Ideaal voor een pitstop tijdens een roadtrip tussen de twee steden. Maar Paso Robles heeft wijnliefhebbers ook echt wat te bieden. 'We hebben hier veel interessantere wijnen dan in Napa. De wijnmakers experimenteren meer met wijnstijlen en -soorten, en er groeien hier twee keer meer druivensoorten dan in Napa', zegt de Nederlandse Lars Bruinink. Samen met zijn Amerikaanse vrouw Kristina Horton biedt Bruinink tours aan door Paso Robles met hun bedrijf Toast Tours. Terwijl Bruinink zijn minibusje vlot over smalle bergweggetjes stuurt in de prachtige Santa Lucia-bergen, vertelt Horton kort over de wijnstreek. 'Paso Robles is een unieke wijnregio in de VS om verschillende redenen. Geen enkele andere Amerikaanse wijnstreek kent zo'n groot verschil tussen de dag- en nachttemperatuur als deze. Bovendien groeien de druiven in Paso Robles op kalksteen, net als in bepaalde Franse regio's. In Napa is de bodem vaak vulkanisch materiaal', zegt ze. Die kalksteen werkt als een spons en houdt water vast, heeft een hoge pH-waarde en zit vol nitraat. Dat maakt dry farming (de gangbare praktijk in Europa waarbij tijdens het groeiseizoen niet of zelden geïrrigeerd wordt) makkelijker en helpt een goede zuurgraad te behouden in de druiven. 'De kalksteen in combinatie met de grote temperatuurwisseling zorgt ervoor dat we hier heel frisse, goed gebalanceerde wijnen hebben', aldus Horton. Napa richt zich voornamelijk op chardonnay en cabernet sauvignon. Dat is een erfenis van het Oordeel van Parijs, de blindproeverij uit 1976 waarbij Napa-wijnen het voor het eerst wonnen van de Franse chateaus. Dat juryverslag was een trendbreuk: goede wijn kwam niet alleen uit Frankrijk, maar kon ook uit de 'nieuwe wereld' komen. Het gevolg is dat Napa beroemd werd om die wijnen. 'Bezoekers verwachten dan ook wijn in die stijl en dat is waar de huizen het meeste geld mee kunnen verdienen', legt Bruinink uit. In Paso Robles ligt die verwachting van bezoekers lager en durven wijnmakers ook meer te experimenteren. Je kunt er ook chardonnay en cabernet sauvignon krijgen, maar de regio biedt nog veel meer opties. Zo is de regio beroemd om de vele 'rhônewijnen' die er gemaakt worden. De introductie daarvan in de VS is terug te voeren naar het wijnhuis Tablas Creek. De Amerikaanse wijnimporteur Robert Haas werkte sinds de jaren zestig samen met de familie Perrin van het beroemde Franse wijnhuis Château de Beaucastel. Haas en de broers Jean-Pierre en Francois Perrin raakten ervan overtuigd dat de rhônedruiven waar Beaucastel beroemd mee werd, goed zouden groeien in het mediterrane klimaat van Californië. In 1985 startten ze de zoektocht naar de perfecte locatie, en een stuk land in de heuvels ten westen van Paso Robles bleek dat te zijn. In 1989 startten ze Tablas Creek Vineyard. De stekjes voor de wijngaarden werden van Beaucastel naar Tablas Creek geïmporteerd. Die moesten eerst jarenlang in quarantaine en daarna worden opgekweekt tot volledige druivenplanten. Voor de eigen wijn en voor commerciële verkoop. 'Ik schat dat onze kwekerij goed is voor zeker vijf miljoen druivenplanten die hun oorsprong vinden in Château de Beaucastel', zegt Ian Consoli, manager bij Tablas Creek. De eerste fles wijn van Tablas Creek stond in 1997 op tafel. De Esprit de Tablas is een blend van verscheidene druivensoorten en nog ieder jaar maakt het wijnhuis een dergelijke blend, waarbij de traditie van châteauneuf-du-pape gevolgd wordt. Dat betekent, behalve dry farming, dat fermentatie gebeurt op basis van inheemse gist (er wordt dus niets toegevoegd) en dat de wijn rijpt op neutrale, Franse eiken vaten. Voor de 2016 Esprit (46% mourvèdre, 31% syrah, 18% grenache noir, 5% counoise) zorgt dat voor een fijne allrounder, met kers en aardbei in de mond, die vervolgens bezinken in een zachte textuur. Naast de blends maakt Tablas Creek ook monocépages. Zo is er de 2017 Grenache, die fruitig maar droog smaakt en herinneringen oproept aan vroege ochtenden in een warme bakkerij. De rondrit gaat verder naar Thacher, een boetiekwijnhuis dat maar liefst 23 wijnsoorten per jaar maakt. Alles gaat dus in kleine oplages. 'Thacher is typisch voor Paso Robles', zegt Kristina Horton. 'Haast als een kind in een snoepwinkel proberen ze allerlei druivensoorten uit.' Dat leidt tot interessante wijnen. Manager Tony Quealy laat ons een nieuwigheid proeven, de 2019 Nouveau (100% valdiguié). Het is een hit tijdens de proeverijen, vertelt hij. We begrijpen waarom: het is een fijne, heldere wijn met een prettig zure afdronk. Perfect voor warme zomeravonden, gekoeld als een rosé, maar met iets meer spanning. Of zoals wij hem drinken: tijdens de lunch op het schaduwrijke terras van Thacher, dat gehuisvest is in een voormalige paardenranch. 'Deze wijn was echt een probeersel. Onze eigenaar Sherman Thacher, die van oorsprong bierbrouwer is, maakt wijnen die hij zelf graag drinkt', zegt Quealy. 'We maakten maar 44 kisten van de Nouveau, maar ik vermoed dat we hem de komende jaren gaan herhalen.' We proefden ook de 2015 Resident Alien (71% tannat, 29% petite syrah). Die wijn is het tegenovergestelde van de Nouveau: stoutmoedig, met forse fruittonen als zwarte bes en braam. Waarmee het wijnhuis Thacher ook zijn veelzijdigheid in de verf zet. We gaan door naar Giornata, dat zich in het industrieel aandoende Tin City bevindt. Het is een wijkje in Paso Robles met wijnhuizen, bierbrouwerijen, distilleerderijen en restaurants. Eigenaar Brian Terrizzi laat ons proeven van de wijnen in Italiaanse stijl die hij maakt. De barbera smaakt als thuis, ook al komen de druiven uit Paso Robles. Terrizzi laat ons ook van de Falanghina 2017 proeven, een zogenaamde 'oranje wijn'. De druiven worden volledig gefermenteerd in terracotta kruiken. De eerste drie maanden met schil (dat veroorzaakt de oranje gloed), waarna de druiven geperst worden en weer in kruiken gaan om te rijpen. 'Zo werd vroeger alle witte wijn gemaakt in het noorden van Italië', zegt Terrizzi. 'En je ziet dat wijnmakers daar er weer naar terugkeren.' Ook de Amerikaanse variant mag er zijn. Het resultaat van de fermentatie en rijping in de kruiken, waarin de wijn meer kan ademen dan in houten of metalen vaten, is een haast ciderachtige smaak. We ruiken oranjebloesem, ananas en abrikoos en op het palet komt ook citrus naar voren. Met de Italiaanse wijnen zit onze rondrit in Paso Robles erop. Op weg naar ons charmante motel Adelaide Inn wijzen onze gidsen naar allerhande brouwerijen en distilleerderijen in het centrum van de stad die de moeite waard zijn. 'Hier in Paso wordt de meeste alcohol per inwoner in de VS geproduceerd', zegt Horton.