Voor elke tv-dramaserie van het productiehuis D&D gaat casting director Hilde De Zitter ( 43) op zoek naar de juiste acteurs. Waar blijft al dat talent vandaan komen ?

Bart Vandergeten / Foto Hypnovisuals

Bij D&D organiseer ik de postproductie van alle dramaprojecten, maar ik ben blij dat ik het kan combineren met casting, waarvoor ik mijn creatieve kant moet aanspreken. Je leest een scenario, laat het bezinken, neemt het nog eens ter hand, krijgt acteurs in je hoofd… Sinds Bex & Blanche doen ze telkens een beroep op mij voor die selectie, want ik heb door de jaren heen heel wat documentatie over acteurs verzameld.

Een aantal spelers is minder geïnteresseerd in televisiewerk, en nog minder in soap. Daar heb ik alle begrip voor, al is het dan vervelend als ik al iemand in gedachten had voor een bepaalde rol. In de meeste gevallen kan je de acteurs er toch van overtuigen om aan een auditie deel te nemen. Andere productiehuizen doen enorme screenings, met veel acteurs, wij werken doelgericht. Volgens mij haal je daar meer uit. We nodigen maar enkele acteurs uit die in aanmerking komen voor een rol. Daarbij komt het dan niet meer aan op hun kwaliteiten als acteur, maar of ze in een rol passen.

Toen ik voor de BRT voor Langs de Kade werkte en acteurs voor een auditie uitnodigde, reageerden sommigen in de stijl van : ?Zeg, je kent mij toch ?? Dat is veranderd. Voor elke grote rol worden er castings gedaan. De acteurs hebben geleerd dat het niet de bedoeling is om de goede van de slechte acteurs te scheiden, maar om na te gaan wie het best in een personage past. Zeker voor televisie, waar het uiterlijk een grotere rol speelt dan voor theater, is dat belangrijk. Daarom zullen we bijvoorbeeld een zwartharige met een blonde actrice combineren. Misschien is dat bijkomstig, maar het geeft een cast toch weer dat tikkeltje meer.

Tegenwoordig zijn er nog maar weinig acteurs die niet willen verschijnen op een auditie. Alleen voor een oudere leeftijdsgroep ligt het soms nog moeilijk. Anderen willen zich gewoon niet voor zo’n lang project aan televisie binden. Of weigeren een gastrol omdat ze zich dan verbranden als kanshebber voor een mogelijke grotere rol later. Toch probeer ik alle gastrollen in te vullen met goede acteurs. En ik tracht ze een rol te geven die verschilt van hun vorige, hoe moeilijk het soms ook is.

Dat ik zelf nooit geacteerd heb, zie ik als een voordeel. Anders zou ik te dicht bij de acteurs staan. En door jaren als regieassistente en scriptgirl bij de dienst drama van de BRT te hebben gewerkt, ben ik nu in staat om te oordelen of een acteur bepaalde emoties al dan niet goed weergeeft. Omdat het in mijn BRT-tijd om eenmalige of kortlopende projecten ging, kon de regisseur zelf nog de acteurs voordragen. Voor een serie als Wittekerke is dat niet meer mogelijk. Voor de bijna 250 afleveringen intussen heb ik meer dan 300 gastrollen gecast. Dan ben je bijna rond in Vlaanderen. En reken maar dat het werk zenuwslopend kan zijn. Van Wittekerke maken we in twee weken drie afleveringen, en daarin zitten makkelijk zes gastrollen. Die niet altijd door geschoolde acteurs worden ingevuld, nee. Maar er lopen een heleboel mensen in het amateurtheater rond die goed spelen. Natuurlijk, als ik mij vergis en een acteur levert niet waarop ik gerekend had, dan kan ik wel door de grond zakken. Dat gebeurt als je in ons tempo moet werken. Aan de andere kant geeft het veel voldoening als een nieuwe, onbekende acteur het goed doet op het scherm. Sommige kinderen, en vind de goede acteurtjes maar eens, blijken zelfs zulke onwaarschijnlijke natuurtalenten, dat ik ervan schrik.

Aan een acteur uitleggen waarom we iemand anders voor een rol hebben gekozen, valt me het moeilijkst. Soms hangt het van kleine dingen af en voor de acteurs ligt het gevoelig. Zulke gesprekken bereid ik goed voor. Ik moet mijn keuze goed kunnen argumenteren. Op televisie speelt het uiterlijk wel mee, maar dat betekent niet dat je voor elke rol een schoonheid moet kiezen. Ik vind het zelfs verkeerd dat heel de cast uit mannequins en mooie jongens zou bestaan. Sommige Amerikaanse series gaan daar naar mijn smaak te ver in, dat is niet echt meer. Ik cast niemand omdat hij er prachtig uitziet, maar om wat hij uit, om zijn spel.

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier

Partner Content