Een niet-conventionele woning betekent meestal uiteenlopende meningen, zo ook in Zonhoven. En dus werd er tijdens het bouwproces bij de lokale middenstand al eens geventileerd, genre 'wat voor een betonnen bunker zijn ze nu aan het zetten?' Pieter Peulen: 'Mijn schoonouders baten hier vlakbij een winkel uit, zij hoorden dus regelmatig de verzuchtingen. Heel grappig, die verhalen. Daardoor speelden we even met het idee om de gevel op te vrolijken met een vintage McDonald's-reclame... Maar ergens begrijp ik de reacties wel: de voortuin is momenteel nog braakliggend, verder zie je alleen een betonnen wand. Heel wat mensen denken dat we in een kille, kleine bungalow wonen, van aan de straatkant zie je immers niet wat er zich nog allemaal achter die wand afspeelt.'
...

Een niet-conventionele woning betekent meestal uiteenlopende meningen, zo ook in Zonhoven. En dus werd er tijdens het bouwproces bij de lokale middenstand al eens geventileerd, genre 'wat voor een betonnen bunker zijn ze nu aan het zetten?' Pieter Peulen: 'Mijn schoonouders baten hier vlakbij een winkel uit, zij hoorden dus regelmatig de verzuchtingen. Heel grappig, die verhalen. Daardoor speelden we even met het idee om de gevel op te vrolijken met een vintage McDonald's-reclame... Maar ergens begrijp ik de reacties wel: de voortuin is momenteel nog braakliggend, verder zie je alleen een betonnen wand. Heel wat mensen denken dat we in een kille, kleine bungalow wonen, van aan de straatkant zie je immers niet wat er zich nog allemaal achter die wand afspeelt.' Antwerpen of Limburg, een appartement in de stad of een stuk grond op het platteland? Het was het vraagstuk waar Pieter en zijn man Joeri, allebei Limburgers, lange tijd over tobden. Pieter: 'Nu lijkt die twijfel absurd, want wanneer we nog eens een dag naar Antwerpen trekken, overvalt de drukte ons.' Het werd Zonhoven, want groen, rustig en toch levendig. Ook het idee om, binnen de perken van budget en bouwkundige voorschriften, carte blanche te krijgen, sprak ons aan. En overweldigde ons ook. Uiteindelijk werd de zonneoriëntatie het aanknopingspunt. Pieter, zelf interieurvormgever van opleiding, ontwierp de woning, een U-vorm waarvan de binnenkant naar het zuiden is gericht. Een architect en een ingenieur hielpen bij het scherpstellen van de technische details. Pieter: 'Onze leefruimte zit op het gelijkvloers, de slaapvertrekken, badkamer en bureauruimte bevinden zich ondergronds.' In de kelder, zoals ze zelf zeggen. Door de drie meter hoge ramen rondom de grote patio valt er echter royaal veel licht naar binnen. Pieter: 'Mijn man heeft zijn bureau zelfs moeten verplaatsen, omdat de zon te veel in zijn ogen scheen... Een donker hol is dit dus absoluut niet.' Boven bestaat de villa uit een staalconstructie en prefab betonwanden, de onderste verdieping werd ter plekke gegoten. Tijdens het bouwproces stond 'de kelder' wegens de nog ontbrekende technische elementen regelmatig onder water, intussen is die spanning gaan liggen, zijn de ruimtes volledig vochtvrij en blijken kamerplanten hier goed te aarden. Pieter: 'Beneden is het koeler en blijkbaar is ook de luchtvochtigheid beter, waardoor onze planten heel goed groeien.'Om nog even terug te komen op de bedenking van de buren: waarom eigenlijk zo veel beton? Pieter: 'Het materiaal heeft iets onvoorspelbaars, je weet op voorhand niet hoe het eruit gaat zien. De muur bij de eettafel heeft de meest uitgesproken tekening. Die wand wordt bijna marmer, zo mooi. Door het verschil in techniek zijn de muren beneden wat ruwer, maar ook van dat contrast houden we. De wanden hielden we bewust sec en puur. Net zoals in een museum maakt de invulling de ruimte.' Ook voor de vloer was er aanvankelijk beton voorzien, maar door een technische fout werd dat Mortex. En gelukkig maar, want dat materiaal blijkt onderhoudsvriendelijker, zeker met een hond in huis. Bovendien loopt de vloer nu mooi door in het badkamermeubel, de douche en ook het keukeneiland, dat tot een van de blikvangers uitgroeide. Pieter: 'Vaak denkt men dat dit een poepchique keuken is, terwijl ik gewoon aan de slag ging met goedkope toestellen en kastfronten van Ikea.' Het esthetische oog van Pieter valt niet te ontkennen. Met zijn Instagramaccount inspireert hij al jaren zijn bijna 30.000 volgers, sinds de zomer van 2018 runt hij Orence Store, een webshop waar hij mooie preloved en nieuwe interieurartikelen verkoopt. Pieter: 'Voor mijn job zit ik dagelijks op tweedehands- en veilingsites of loop ik in kringwinkels rond. Zonder groots plan en vooral op buikgevoel vulde onze woning zich bijna vanzelf.' En daar zijn geen grote budgetten mee gemoeid: de prachtige seventies Metafora-salontafel bijvoorbeeld, een ontwerp van het Italiaanse duo Lella en Massimo Vignelli waar men online tot zevenduizend euro voor durft te vragen, vond hij voor amper honderd euro. Ook de bruine corduroy sofa's kocht hij samen met de leeslamp voor tweehonderd euro in de kringwinkel. Een likje verf en bijna als nieuw. De vintage Togo-sofa's vond hij in Wallonië waar hij de ideale set samenstelde en die vervolgens liet overtrekken tot een samenhorend geheel. Deze intieme tv-ruimte blijkt een van de favoriete plekken van het koppel. Pieter: 'Als we hier neerploffen, is dat echt om tot rust te komen. De ruimte heeft minder ramen en voelt daardoor intiemer aan, tegelijk kun je vanuit de zetel door de leefruimte de tuin zien. Dat geeft een heerlijk ruimtelijk gevoel. 's Avonds doe ik overal sfeerlicht aan, waardoor je die verbondenheid nog sterker voelt.' Volgende zomer hoopt het koppel baantjes te trekken in hun zwemvijver, die de breedte van de woning zal omvatten. Ook de Mortex-vloer binnenin wordt buiten met zes meter verlengd, waardoor er een ruim terras ontstaat. Deze maand nog komen er offwhite linnen gordijnen, samen met airconditioning geen overbodige luxe met zo veel meter raam. Pieter: 'Onlangs kwam mijn tante de ramen poetsen. Dat leek haar een haalbare klus. De dag nadien moest ze twee Dafalgans nemen. We zijn dus ook nog op zoek naar een professionele glazenwasser...'