Van een entree gesproken. Een groot blok dramatisch zwart-wit marmer dat dienstdoet als receptie in de inkomhal zet meteen de toon. Even rijst wat twijfel: liep ik zonet de hoofdkantoren van een advocatenbureau binnen, een luxehotel of een high-end spa? Maar wat verder, wanneer ik voor een boksring sta, opgetrokken uit eenzelfde Nero Antico-marmer, badend in diffuus zonlicht, is het opnieuw duidelijk: een fitness als geen ander opende zonet de deuren in ons land.
...

Van een entree gesproken. Een groot blok dramatisch zwart-wit marmer dat dienstdoet als receptie in de inkomhal zet meteen de toon. Even rijst wat twijfel: liep ik zonet de hoofdkantoren van een advocatenbureau binnen, een luxehotel of een high-end spa? Maar wat verder, wanneer ik voor een boksring sta, opgetrokken uit eenzelfde Nero Antico-marmer, badend in diffuus zonlicht, is het opnieuw duidelijk: een fitness als geen ander opende zonet de deuren in ons land. 'Als architect denk ik graag in power shots, in visueel sterke beelden', vertelt Dieter Vander Velpen. Na stages bij Vincent Van Duysen en David Adjaye leidt de architect sinds 2015 zijn gelijknamige bureau vanuit Antwerpen en New York. Hij wordt intussen internationaal geroemd om het luxueuze hotelgevoel dat hij in al zijn projecten laat doorschemeren. 'Die marmeren boksring, omgeven door wanden van tropisch fineer en linnen gordijnen... Het was een sfeer die ik al heel vroeg in het ontwerpproces zag.' En dat de architect het juist had, merk je vandaag op sociale media. De hoek is bijzonder populair in de Stories van de bezoekers van LAB, het geesteskind van personal trainer en sportondernemer Julien Prudhomme. Luxe en sport zijn al even geen vreemden meer voor elkaar. Na de populariteit van de athleisure wear - de trend die het aanvaardbaar heeft gemaakt om in sportkledij op kantoor te verschijnen - lieten luxueuze modemerken niet na om modellen in peperdure hoody's, sneakers of spannende wielerbroekjes de catwalk op te sturen. Dat het luxesegment ook ooit de ruimte waarin die kledingstukken hun oorsprong vonden zou inpalmen, was te verwachten. De laatste jaren openden in metropolen als Dubai, Montreal, Melbourne - en nu ook Antwerpen - de eerste voorbeelden van athleisure architecture. High-end designsportcentra waar een industriële look taboe lijkt en alle technieken netjes zijn weggewerkt, net als het labyrint aan zoemende ventilatiekanalen. Met plaats voor moderne kunst, sfeervol lichtdesign en hoogwaardige materialen die je eerder zou verwachten in dure hotels of sterrenrestaurants. Deze boutique of designer gyms hebben een publieke lobby waar je kunt verpozen, kantoren waar je op consultatie kunt en relaxruimtes waar een kinesist op je wacht. Zelfs de sporttoestellen kregen een upgrade. Je vindt er niet de generische loopbanden, wel de laatste Technogymmodellen ontworpen door architect Antonio Citterio. Ook daar is de luxeopvolging trouwens verzekerd: het merk van designsporttoestellen kondigde een gelimiteerde Dior-reeks aan die in de loop van 2022 zal worden gelanceerd.Gyms hebben duidelijk een lange weg afgelegd sinds hun popularisering in de jaren zestig. Dat we vandaag met z'n allen gewichten heffen, spinninglessen volgen of aan cardio doen, hebben we eigenlijk aan Franklin Delano Roosevelt te danken. Hij was het die in het kader van zijn New Deal sport aanprees om ziekte te voorkomen, waarna overal publieke maar basic sportcentra opdoken. Daarna volgden de hypes. Spierbundel Arnold Schwarzenegger deed de vraag naar gewichten groeien, queen of aerobics Jane Fonda die naar klaslokalen waar je je in groep in het zweet kon werken. In de jaren negentig ontdekten we de voordelen van hartslagtraining en wilden we massaal ter plaatse lopen, fietsen of roeien. Maar pas het afgelopen decennium werd de ruimte waarin we dat allemaal doen onder de loep genomen. Wat weer te maken heeft met het groeiende besef dat architectuur en inrichting ons gedrag en mentaal welzijn beïnvloeden. 'Objecten en architectuur vertellen ons iets over de stemming die hun makers graag bij hun gebruikers zouden aanmoedigen en versterken', schreef filosoof Alain de Botton daarover in zijn boek De architectuur van het geluk. 'We verwachten dat ze ons een bruikbaar zelfbeeld voorhouden.' Het leidde tot een wildgroei aan Spartaanse bootcamp- en wabi-sabi yogastudio's. Anno 2022 zijn we weer klaar voor een volgende stap: het geloof dat goed doordacht design je kan motiveren om topprestaties te leveren. Die overtuiging delen de bedenkers van LAB in Antwerpen met Springs Warehouse Gym in Dubai, Maddox Fit in Melbourne of Elmnt in Montreal. 'Als je resultaten wilt bereiken, moet je regelmatig sporten', zegt Prudhomme. In zijn jonge carrière mocht hij al werken met verschillende Rode Duivels. 'Maar je moet ook zin hebben om altijd weer naar dezelfde plek te komen. Ook voor wie revalideert speelt de omgeving een rol. Doe je dat op een plek waar je je niet goed voelt, dan zal het aanvoelen als een opdracht en zal resultaat uitblijven. Maar trainen op een plek als deze geeft net een gigantische boost.' Bij LAB doe je niet opeengepakt aan cardio in een muffe zaal, gekluisterd aan een scherm of met zicht op de okselvijvers van je voorligger. Je kijkt uit op het park, met zonlicht dat door de linnen gordijnen op je gezicht valt. Her en der spot je mooi geschikte bloemen, in de kleedkamers resortwaardige zepen en dikke handdoeken. Als je nood hebt aan advies, ben je niet aangewezen op een app, maar kun je terecht bij een team van kinesisten, osteopaten, voedingsadviseurs, personal trainers, sportpsychologen en mental coaches. En opdat zij een juiste diagnose kunnen stellen word je eerst biomechanisch gescreend aan de hand van camera's die je manier van bewegen in een unieke vingerafdruk gieten. Daarmee kan een trainingsplan op maat worden uitgestippeld. Het is duidelijk: hier zijn over de hele lijn perfectionisten aan het werk. 'De architectuur van LAB vloeit voort uit de visie en ambitie van Julien: de beste zijn', gaat Vander Velpen verder. 'Als bezoekers de graad van afwerking en materiaalkeuze zien, het verregaande oog voor detail, dan kan het bijna niet anders dan dat ze ook het beste van zichzelf geven. Wij hebben niet gepruld, dat komen zij hier ook niet doen.' Een excuus vinden om je sportieve voornemens op te geven? In de toekomst wordt dat écht een hele uitdaging.