Ze zagen het helemaal zitten, Kristel (32) en haar vriend. Een mooi stukje grond gekocht, op de ideale locatie. Over de indeling van het huis - hier komt de keuken, daar komt de badkamer - waren ze het snel eens, net zoals over de aanpak: een sleutel-op-de-deurwoning, want ze wilden het graag zien vooruitgaan. 'Op acht maanden tijd zou het klaar zijn, had de aannemer ons beloofd. Dat hij aan de funderingswerken begon zonder een stabiliteitsstudie uit te voeren, vonden we vreemd, maar we vertrouwden erop dat alles in orde zou komen.' Het bleek het begin van een bakstenen nachtmerrie. 'Toen de ruwbouw er stond, werd er plots niet meer gewerkt. Ze beloofden over enkele maanden verder te doen, maar toen het zover was, kregen we bericht dat de aannemer failliet was. Onze nieuwe aannemer ontdekte, voor ook hij na enkele maanden over de kop ging, zware constructiefouten. De muren die geplaatst waren om het dak te ondersteunen, zijn tijdens een onweer omgewaaid, nét niet op het huis van de buren. Toen het contract van ons huurappartement afliep, zijn we noodgedwongen nog drie maanden bij mijn ouders ingetrokken, omdat ons huis nog niet klaar was.' Na bijna twee jaar bouwellende konden ze eindelijk verhuizen. Een week later pakte Kristels vriend zijn koffers. Hun relatie had de failliete aannemers, omgewaaide muren en financiële opdoffers niet overleefd.
...