Als jonge twintiger was je vooral met muziek bezig. Vanwaar de koerswijziging?

'Zo abrupt liep dat niet. Ik speelde als pianist in rock- en funkbands en droomde van een doorbraak, maar volgde om mijn ouders te plezieren ook een kunstopleiding in Nice. Design interesseerde me maar matig, maar de Memphisgroep rond Ettore Sottsass en hun verwantschap met de postpunk in de muziek intrigeerden me: in wezen ging het om hetzelfde gevoel van vrijheid, dezelfde drang om te experimenteren. Na de opening van de Domus Academy in 1982, het Bauhaus van de postmodernisten, ben ik naar Milaan getrokken: ik wilde die visionaire ontwerpers en architecten zelf ontmoeten. Ik ontwikkelde er een nauwe band met onder meer Michele De Lucchi en Martine Bedin en wilde achteraf met hen blijven werken, dus werd ik hun assistent.'

In 2020 lanceerde Flexform de stoel Echoes, naar een ontwerp van Pillet., GF/ flexform
In 2020 lanceerde Flexform de stoel Echoes, naar een ontwerp van Pillet. © GF/ flexform

Na Milaan ging je in Parijs aan de slag bij Philippe Starck. Wat stak je van hem op?

'Dat je je dromen kunt realiseren. Design hanteert ook vandaag nog vaak een functionele logica, maar Starck denkt helemaal niet zo: hij wil met zijn ontwerpen en interieurarchitectuur vooral een andere wereld creëren, net zoals striptekenaars, illustrators of filmregisseurs dat doen. Net zoals de Memphisgroep koestert hij het idee dat een ontwerper het bestaande niet zomaar hertekent, maar dat je je moet losmaken van alles wat je kent en kunt om echt interessante dingen te doen. Vernieuwing in design is in de eerste plaats een mentale en intellectuele oefening, geen technische.'

Je eerste ontwerpen voor Flexform werden vorig najaar onthuld. Beïnvloedt de pandemie je manier van werken?

'Ik denk dat de omstandigheden elk van ons zowel met onze tekortkomingen als met onze deugden confronteren. Zo streef ik nog meer dan vroeger naar elegante en eenvoudige ontwerpen die universeel begrepen kunnen worden. Grote wetenschappers, schrijvers en andere intellectuelen weten de meest complexe verhalen op een heel heldere manier te vertellen - dat wil ik als ontwerper ook doen.'

Als jonge twintiger was je vooral met muziek bezig. Vanwaar de koerswijziging?'Zo abrupt liep dat niet. Ik speelde als pianist in rock- en funkbands en droomde van een doorbraak, maar volgde om mijn ouders te plezieren ook een kunstopleiding in Nice. Design interesseerde me maar matig, maar de Memphisgroep rond Ettore Sottsass en hun verwantschap met de postpunk in de muziek intrigeerden me: in wezen ging het om hetzelfde gevoel van vrijheid, dezelfde drang om te experimenteren. Na de opening van de Domus Academy in 1982, het Bauhaus van de postmodernisten, ben ik naar Milaan getrokken: ik wilde die visionaire ontwerpers en architecten zelf ontmoeten. Ik ontwikkelde er een nauwe band met onder meer Michele De Lucchi en Martine Bedin en wilde achteraf met hen blijven werken, dus werd ik hun assistent.' Na Milaan ging je in Parijs aan de slag bij Philippe Starck. Wat stak je van hem op?'Dat je je dromen kunt realiseren. Design hanteert ook vandaag nog vaak een functionele logica, maar Starck denkt helemaal niet zo: hij wil met zijn ontwerpen en interieurarchitectuur vooral een andere wereld creëren, net zoals striptekenaars, illustrators of filmregisseurs dat doen. Net zoals de Memphisgroep koestert hij het idee dat een ontwerper het bestaande niet zomaar hertekent, maar dat je je moet losmaken van alles wat je kent en kunt om echt interessante dingen te doen. Vernieuwing in design is in de eerste plaats een mentale en intellectuele oefening, geen technische.' Je eerste ontwerpen voor Flexform werden vorig najaar onthuld. Beïnvloedt de pandemie je manier van werken?'Ik denk dat de omstandigheden elk van ons zowel met onze tekortkomingen als met onze deugden confronteren. Zo streef ik nog meer dan vroeger naar elegante en eenvoudige ontwerpen die universeel begrepen kunnen worden. Grote wetenschappers, schrijvers en andere intellectuelen weten de meest complexe verhalen op een heel heldere manier te vertellen - dat wil ik als ontwerper ook doen.'