In deze Rumbeekse straat staan er vooral gewone rijwoningen. Dat is net waaraan beeldend kunstenaar Christophe Marichal - het liefst noemt hij zichelf Christo° - en zijn vriendin Oliva willen ontsnappen, want ze houden van vrijheid. Ze reizen de wereld rond, twee jaar geleden gaven ze nog een jaar les op Sint-Maarten. 'Net dat gevoel van vrijheid willen we thuis dagelijks kunnen beleven', legt Christo° uit.
...

In deze Rumbeekse straat staan er vooral gewone rijwoningen. Dat is net waaraan beeldend kunstenaar Christophe Marichal - het liefst noemt hij zichelf Christo° - en zijn vriendin Oliva willen ontsnappen, want ze houden van vrijheid. Ze reizen de wereld rond, twee jaar geleden gaven ze nog een jaar les op Sint-Maarten. 'Net dat gevoel van vrijheid willen we thuis dagelijks kunnen beleven', legt Christo° uit. Voor hen moet wonen een avontuur blijven. 'Het gaat om meer dan less is more, voor ons is niet alleen de min of meer lege ruimte belangrijk, maar ook het dagelijkse licht dat hier binnenvalt en een gevoel van mobiliteit. Dit pand staat op palen. Het is alsof het op het strand staat en we via het ponton, het tuinterrasje, zomaar kunnen wegvaren - ik overdrijf natuurlijk een beetje. Maar door onze vele reizen zijn we bezeten door mobiliteit en zouden we nooit kunnen aarden in een gewoon huis', aldus Christo°. Het voorhuis, dat het atelier herbergt, was ooit de werkruimte van een bloemenkweker. Het gaat om een eenvoudige, industriële baksteenconstructie van na de oorlog. Niets bijzonders, maar wel authentiek, zelfs het kantoortje van de chef bleef bewaard. 'Net omdat het voorhuis van industriële makelij is, lag het voor de hand om ook het achterhuis, de eigenlijke woonplek, als een industriële doos op te vatten', vertelt Oliva. Er kwam een eenvoudige constructie op palen, met een immens raam aan de tuinzijde en een metalen dak, met een volume van 10 bij 10 meter en een plafond van bijna 4 meter hoog, dat extra veel licht binnenlaat. Wandkasten verdelen de ruimte en verstoppen de badkamer en slaapruimte. Voor de indeling deden ze een beroep op interieurarchitect Marc Thoen, die ook de zwarte keuken tekende. Maar voor de aankleding met vintage en kunst zorgden ze zelf. 'We trokken jarenlang iedere zondagochtend naar de Bigg's in Waterloo, dé rommelmarkt van het weekend, waar je destijds, toen niemand echt belangstelling had voor vintage, altijd iets op de kop kon tikken', aldus Christo°. Ondertussen verdwenen veel van die vondsten alweer uit hun interieur, behalve een van de eerste Stilthouses van Arne Quinze, waarvoor hij speciaal een vitrine bouwde. 'Voor mij is dat toch een beetje een symbool van de vrijheid, van anders bouwen en leven', stelt Christo°. Hij organiseert ook zelf pop-upexpo's onder de ronkende titel Motel Moteur. Deze expo's, waarop zowel beeldende kunstenaars als kunstgaleries en designers worden uitgenodigd, vinden steevast plaats in bijzondere leegstaande panden. Vorige zomer had hij een Motel Moteur in een prachtige bungalow van architect Hendrik Vermoortel, gebouwd in de jaren zeventig op het Warellesgoed in Rumbeke. 'Het is erg spannend om op een half geïmproviseerde wijze zo'n leegstaand pand in te nemen met kunst en design. Hier ging het bovendien om een strak seventiesinterieur. Jammer dat het nadien werd gesloopt.' Voor zijn volgende Motel Moteur is hij volop een locatie aan het zoeken. Hij droomt er ook van om een artistieke pop-upexpo op te zetten in de voormalige koninklijke villa Astrida in Motril nabij Granada, 'want dat is een droomplek en de oude villa is een icoon uit de jaren zestig, ideaal om een Belgisch design- en kunstfeest in te organiseren. Wie weet lukt het ons ooit.' Ondertussen blijft de Rumbeekse loft hun vaste ankerpunt. 'Ook al omdat het hier zo heerlijk rustig is, en zo'n woondoos is zeer comfortabel. Als je erover nadenkt is dit een uitvergrote versie van een tiny house, zo'n compacte woning op wielen,' legt Oliva uit, 'alleen staan er nog geen wielen onder. Het is trouwens ook een van onze dromen: met zo'n tiny house door Europa trekken. Dat moet heerlijk zijn, denk je niet?'