Gerestaureerde wallen, grachten, een stadsmolen, een oude binnenstad en Zeeuwse mosselen. In Hulst hoef je niet ver te zoeken naar de postkaartklassiekers. De ministad net over de grens heeft iets weg van een groot vakantiedorp. 'Hulst heeft een bourgondische ziel, geen wonder dat het populair is bij de Belgen', zegt Martine Fassaert, die hier opgroeide, maar voor de liefde naar België verhuisde.
...

Gerestaureerde wallen, grachten, een stadsmolen, een oude binnenstad en Zeeuwse mosselen. In Hulst hoef je niet ver te zoeken naar de postkaartklassiekers. De ministad net over de grens heeft iets weg van een groot vakantiedorp. 'Hulst heeft een bourgondische ziel, geen wonder dat het populair is bij de Belgen', zegt Martine Fassaert, die hier opgroeide, maar voor de liefde naar België verhuisde. Uit nostalgie heeft ze samen met haar man Paul in Hulst een weekendhuis dat recht uit de geschiedenisboeken komt. Niet alleen dateert het van 1935 en is de interbellumgevel fraai bewaard, er zit ook een mooi verhaal in de rode bakstenen. 'Mijn oma Pauline was dienster in dit pand', vertelt Martine. 'Ze werkte zo'n vijftien jaar voor 'meneer Martens' en toen de weduwnaar stierf, liet hij haar tot grote verrassing een stukje van zijn erfenis na.' Oma Pauline wist met dat geld het huis op te kopen en spendeerde er de rest van haar leven. Een waargebeurd sprookje dus, dat vraagt om verteld te worden. Een tante van Martine schreef en printte in eigen beheer al een paperback over Oma's Huis. Na oma's dood belandde het huis na enkele omzwervingen als weekendverblijf bij Paul en kleindochter Martine. 'Ik noem het nog altijd Oma's Huis. Elke trip ernaartoe is meer dan zomaar een bezoekje aan Hulst of een weekenduitstap. Het voelt alsof ik via dit gebouw opnieuw in mijn jeugd kan stappen.' Geschiedenis, legenden en verhalen lopen als een rode naad doorheen de houten vloeren van dit pand. Niet alleen binnen, ook buiten loop je recht in het verleden. De ramen aan de voorgevel geven zicht op het stadhuis van Hulst, een gotisch bouwwerk uit de zestiende eeuw, getekend door Laurens Keldermans, die ook de Sint-Romboutskathedraal in Mechelen ontwierp. Een pand met zoveel historische context kun je niet door eender wie laten renoveren. 'De grootste uitdaging is het bewaren van de oude pagina's in het boek én de verhaallijn ononderbroken verderzetten', vertelt Martine, die voor de renovatie de Antwerpse interieurarchitect Arjaan De Feyter inschakelde. Het huis ziet er na ingrijpende verbouwingen nog altijd 'van vroeger' uit en tegelijk voelt het ook 'nu'. Hoe geef je een woning met historisch geraamte een hedendaags karakter? 'Moeilijke vraag,' lacht Arjaan, 'maar het zijn vaak details die een twist geven.' Op zoek naar die details spotten we gordijnen van Designs of the Time, een eiken visgraatparket, een douchewand in kathedraalglas, zwart gelakte kranen van Nobili en de funky Standard-zetel die Francesco Binfaré tekende voor Edra. Originele, authentieke details zijn er ook nog altijd. Zoals een open haard met handgeschilderde jaren 30-tegels die een Bijbelverhaal illustreren. Of een zware eiken voordeur, in oude glorie hersteld. 'Mijn vader heeft alle nagels een voor een verwijderd om te deur te kunnen afschuren', vertelt Martine over de minutieuze opknapbeurt. De vakantievibes die de straten van Hulst kleuren, hangen ook in de gangen van dit weekendverblijf. Oma's Huis heeft vandaag hotelallures: in de keuken kijkt een aperitiefbank uit op de tuin en de badkamer zou niet misstaan in een design guesthouse. 'En toch voelt het nog als Oma's Huis', zegt Martine. 'De ziel is er nog, ze zit alleen in een jonger jasje.' De woning heeft een kleur die overal terugkeert. 'De toon wordt letterlijk gezet bij het binnenkomen: in de gang loopt een lambrisering van natuursteen in 'vert de Rajasthan'', vertelt Arjaan. 'Diepgroen is een warme kleur met karakter en ze past bij dit huis. De tint was bijvoorbeeld al aanwezig in de raamluikjes langs de gevel.' Zowel de wastafel in de badkamer als het keukenblad zijn gemaakt van dezelfde groene natuursteen. Nog in de badkamer zijn de muren en vloeren afgewerkt met groene tegels en de stoelen in de wijnkelder hebben een fluweelgroene zitting. Noem het een signatuurtint. Of een achtergrondkleur voor de nieuwe pagina's in het geschiedenisboek.