Anneke: 'Tijdens de eindejaarsperiode waren we door de Antwerpse Kloosterstraat aan het wandelen en passeerden we een etalage die versierd was met opvallende kerstballen. Ik was meteen verkocht: de hele winkel hing vol ornamenten in de gekste vormen die je je kunt voorstellen. Na tien minuten besloot Bram dat ik er eentje mocht kiezen als kerstcadeautje. Het werd een bal in de vorm van een dinosaurushoofd. Al snel besloten we dat het een jaarlijkse traditie zou worden om naar de winkel terug te keren.'
...

Anneke: 'Tijdens de eindejaarsperiode waren we door de Antwerpse Kloosterstraat aan het wandelen en passeerden we een etalage die versierd was met opvallende kerstballen. Ik was meteen verkocht: de hele winkel hing vol ornamenten in de gekste vormen die je je kunt voorstellen. Na tien minuten besloot Bram dat ik er eentje mocht kiezen als kerstcadeautje. Het werd een bal in de vorm van een dinosaurushoofd. Al snel besloten we dat het een jaarlijkse traditie zou worden om naar de winkel terug te keren.' Bram: 'Het leek ons leuk dat onze boom op die manier systematisch voller en voller zou raken. De kerstballen waren ook net iets te duur om meteen tien stuks aan te kopen. Sommige ballen kosten rond de dertig euro, afhankelijk van hoe groot en gedetailleerd ze zijn. Om dan meteen driehonderd euro aan een kerstboom te spenderen, vonden we toch wat overdreven. Anneke mag er nu elk jaar een kiezen, al vraagt ze wel steeds mijn mening.' Anneke: 'Discussie is er nooit, twijfel wel. In het tweede jaar waren we bijvoorbeeld heel lang aan het twijfelen tussen een broodrooster en een koe met rode stiletto's. Uiteindelijk hebben we de toaster gekozen, maar bij het buitenkomen had ik eigenlijk meteen spijt. Het jaar erop zijn we daarom maar dertig seconden binnengeweest omdat we al wisten dat we de koe zouden kopen. Ik heb daar toen echt het hele jaar naar uitgekeken.' Bram: 'We hadden geluk dat de kerstbal er nog was, want de uitbaatster verkoopt unieke stuks die allemaal door Europese vaklui worden gemaakt. Op haar vraag lagen er zo kerstballen in de vorm van het Ros Beiaard waarvoor klanten zelfs speciaal vanuit Dendermonde komen. Unieker wordt het niet. Anneke lacht elk jaar opnieuw om een bal in de vorm van een witte hoody met I Love Tennis erop. Die hangt er nog steeds, dus misschien is die net wat te, euhm, speciaal voor de gemiddelde klant.' Anneke: 'Onze laatste aankoop? Een kerstbal in de vorm van flappekes van vijfhonderd euro. De echte kerstgedachte: het draait allemaal om geld.' (lacht)Katrien: 'Toen Frederik en ik vier jaar geleden voor het eerst samen een kerstboom zouden aankleden, bleek dat ik een deel van mijn versieringen in de verhuizing was kwijtgespeeld en dus veel minder spullen had dan ik dacht. Nadat we gestart waren met decoreren, ben ik op de bank in slaap gevallen en ging Frederik in zijn eentje door.' Frederik: 'Ik wilde Katrien verrassen. De boom moest klaar zijn voor ze wakker werd. Ik heb mezelf een glas wijn ingeschonken en ben eraan begonnen. Dat heeft er ook toe bijgedragen dat het een iets specialere boom is geworden. Ik ben in huis op zoek gegaan naar allemaal spullen die ik aan de boom kon toevoegen: kapstokken, kaartjes, een miniatuurbeeldje van een Fiat 500, Katriens favoriete auto. Aanvankelijk dacht ik dat het me in tien minuten wel zou lukken, maar ik ben er uiteindelijk toch enkele uren mee bezig geweest.' Katrien: 'Hij had er zelfs een van mijn zilveren schoenen van Dries Van Noten in opgehangen, zag ik toen ik wakker werd. Later bleek dat die te dicht bij de lichtjes had gehangen en verbrand was, echt schandalig! (lacht) Durf ik eens een paar schoenen voor een zot bedrag te kopen, gaan ze kapot. De schoen is dan maar een vast ornament geworden in onze kerstboom.' Frederik: 'Sindsdien gaan we eigenlijk elk jaar op zoektocht door ons eigen huis naar dingen die we in de boom kunnen hangen. Vlinderdassen, haarstrikken, kerstkaartjes van mijn mama en zelfs figuurtjes van Playmobil. Ik vergeet soms zelf wat we er allemaal in gehangen hebben. Het is misschien een belachelijke vergelijking, maar het is alsof je een schilderij aan het maken bent. Je probeert dingen en verhangt versieringen tot je het juiste evenwicht hebt gevonden.' Katrien: 'Zo zit er dit jaar een beeldje van E.T. in dat normaal op Frederiks bureau staat en een foto van onze dochter Max. Ik vind het leuk dat we altijd kunnen blijven kijken naar onze boom, iets wat kinderen ook vaak doen als ze hier binnenkomen. Je kunt er een halfuur naar staren en toch nog nieuwe elementen ontdekken.' Nadine: 'Kerstmis is in de eerste plaats een gezellig familiefeest, maar ook de decoratie die erbij komt kijken is uitermate belangrijk. Ik maak er een erezaak van om een feestelijke sfeer te scheppen met net dat tikkeltje extra. Zelfs wanneer ik kerst ga vieren in de bergen, sleep ik alles mee. Ik wil niets aan het toeval overlaten: het aanbod kerstdecoratie in een Zwitsers dorpje valt niet te vergelijken met wat je in een grootstad zoals Brussel vindt. Ik weet niet meer waar ik het idee voor de hangende kerstboom vandaan heb, maar het was ergens in een winkelstraat in Zwitserland, Frankrijk of België. Ik vond het concept geweldig: de kerstballen hangen in het luchtledige, waardoor je ze ook veel beter ziet. Toen ik het de eerste keer zelf wilde proberen, schuimde ik de rekken van Ikea af op zoek naar een systeem om mijn conifeer aan vast te maken. Toen ik later verhuisde, voorzag ik van meet af aan een structuur met het oog op Kerstmis. Ik heb ook een garage gekocht, enkel en alleen om al mijn spullen in op te slaan. Het staat er vol met dozen vol kerstballen in allerlei vormen en kleuren. Om die kleuren te combineren, kan ik niet anders dan bijna elk jaar extra ballen kopen. Mijn man is dat intussen wel gewoon na vijftig jaar huwelijk. Ik voel de druk om altijd uit te blinken en nooit te doen zoals de anderen, maar ik ben niet bang dat ik op een dag plots geen inspiratie meer zal hebben. Zodra ik alles begin af te breken, begin ik ook al na te denken over het jaar daarop. Ik doe dat graag, ik blijf gewoon gaan, dat ligt nu eenmaal in mijn aard.'