De Kortrijkse burgemeester Vincent Van Quickenborne zweeft strak in het pak door de lucht voor hij neerploft op het luchtkussen onder de Broeltoren. Geen alledaags beeld, maar tijdens het kunstparcours PLAY laten we het alledaagse even achter ons en maken we de homo ludens - de spelende mens - in onszelf wakker.

Tijdens PLAY maken we de homo ludens - de spelende mens - in ons wakker.

Voor sommigen voelt dat als ontwaken uit een winterslaap, anderen staan al te trappelen van ongeduld. Waar er normaalgezien de boodschap 'tengels af' op kunstwerken prijkt, is het leeuwendeel van de installaties van PLAY net bedoeld om mee te spelen.

Spelen tegen een rottende samenleving

Curatoren Hilde Teerlinck en Patrick Ronse leggen uit waarom ze tijdens PLAY onze relatie met 'spelen' willen ontleden: 'We lazen het boek 'Play' van Stuart Brown over het effect van spelen op onze hersenen en ontwikkeling. Dat inspireerde ons om met het idee van 'spelen' aan de slag te gaan. In deze tijd van polarisatie, depressie en burn-out willen we tonen dat optimisme nog mogelijk is. Niet alleen voor kinderen is spelen erg belangrijk, maar ook volwassenen zouden zich vaker moeten wagen aan ongeremd spelplezier. Zo vermijden we een verziekte maatschappij.'

Jeppe Hein - Modified Social Bench © PLAY

Teerlinck en Ronse spraken binnen- en buitenlandse kunstenaars aan om deel te nemen aan het kunstparcours. Tijdens een wandeling, die ons langs de verschillende kunstwerken leidt, vraagt Teerlinck wat we vinden van de afwisseling tussen de werken. 'Een aangename mix van rust en spel', is de algemene tendens. 'Dat is ook de bedoeling. We hebben geprobeerd een goed evenwicht te zoeken tussen interactie en contemplatie. Zo krijgt het een meditatief aspect. Bij het ene werk gaat je hartslag de hoogte in en raast de adrenaline door je lijf, bij een volgend kom je weer tot rust. PLAY heeft op die manier effect op lichaam en geest', klinkt het.

Uitnodiging tot ongeremdheid

In het geval van heel wat deelnemende kunstwerken geldt dat ze niet af zijn tot je ermee speelt. PLAY daagt uit om een risico te nemen. En dat mag je soms letterlijk nemen. Zo spelen we tijdens de wandeling onder meer op een gigantisch luchtbed, laten we ons opsluiten in een kooi, springen we uit een toren, maken we muziek, bekogelen we elkaar met confetti, wordt er gehinkeld en banen we ons een weg door een zee van ballonnen.

Nog tot elf november kan iedereen gratis op binnen- en buitenlocaties de meer dan veertig interactieve kunstwerken en installaties gaan bekijken en ervaren. Tijdens de tocht borrelen vragen op zoals 'hoe heeft spelen een invloed op ons sociaal gedrag?' Je leert niet alleen de kunstenaars en de kunstwerken beter kennen tijdens het parcours, maar ook jezelf en je spelgenoten. Geef je jezelf gemakkelijk over aan het spelplezier of heb je eerder een duwtje in de rug nodig?

Peter Pan

Tijdens een uitje naar PLAY wanen we ons al snel Peter Pan en zijn lost boys. Volwassen worden betekent vaak dat er geen tijd meer is voor ongegeneerd spelen. Dat is jammer, vinden de curatoren van PLAY. Kortrijk wordt daarom even het equivalent van Peter Pans Neverland waar we zonder schroom kunnen spelen en de stress van onze schouders laten glijden.

Sneak peek van enkele deelnemende kunstwerken

Gavin Turk - Les Bikes de Bois Rond © PLAY

Gavin Turk (Londen)

De Britse kunstenaar Gavin Turk nodigt het publiek uit om zelf een kunstwerk te worden. Zijn fietsen zijn niet alleen echte fietsen waar je een eindje op kan gaan rijden, het zijn ook kunstwerken én maken van de fietser zelf een kunstwerk. 'Het kijken naar kunst fascineert me. Door mensen te zien rijden op mijn fietsen, worden deze gebruiksvoorwerpen kunstwerken. Zo worden we allemaal samen deel van het kunstwerk. Wat ik ook erg leuk vind, is dat je ermee kunt fietsen langs het parcours van PLAY en op die manier alles verbonden is met elkaar.' Turk noemt zijn werk een speelse hommage aan de kunst van André Cadere.

Guillaume Bijl - Casino © PLAY

Guillaume Bijl (Antwerpen)

'Waarom maak ik decors? Ik laat zien wat er normaal niet mag gebeuren, namelijk dat een museum geen museum meer is. Kijk om je heen. Deze ruimte is nu een casino, tot in de kleinste details. De bezoeker vraagt zich af of het echt is of niet', aldus Guillaume Bijl. De kunstenaar uit Antwerpen nodigt uit om na te denken over fictie versus realiteit.

Playground Pavilion - Barbara Davi © PLAY

Barbara Davi (Luzern)

Barbara Davi ontwikkelde voor PLAY een schaalmodel van een paviljoen voor een stedelijke context. Davi had een park in een stad in het achterhoofd tijdens de creatie. 'Het is een speeltuin en een ontmoetingsplaats voor alle leeftijden. Naast speeltuigen is er ook plaats voor sociale interactie. Ik heb het ontwerp met opzet erg open gehouden, zodat er ruimte is voor de verbeelding', licht ze toe. Door rond het werk te wandelen, verandert het perspectief. Het is een kunstwerk dat - in zijn uitgevoerde vorm - uitnodigt tot interactie.

Jennifer Rubell - Bed © PLAY

Jennifer Rubell (New York)

De New Yorkse Jennifer Rubell liet zich inspireren door het plezier van een kind dat op het bed van zijn ouders op en neer springt. 'Tegelijkertijd verwijst het ook naar de textielgeschiedenis van Kortrijk', licht de kunstenares toe. 'De huiselijke privésfeer trekt me erg aan. Monumentale kunstwerken zijn zelden een ode aan de liefde die gezinsleden voelen voor elkaar. Toch lijkt me dat - in deze donkere tijden - nodig.' Rubell koos dus voor een emotioneel beladen werk, dat door het fun-gehalte ook een nostalgische waarde heeft. 'Door op het gigantische bed te springen, waan je je opnieuw in de slaapkamer van je ouders. Je haalt de lakens door elkaar, maar je ouders vergeven je deze deugnieterij.'

Heidi Voet - When all the world is a hopeless jumble © PLAY

Heidi Voet (Brussel)

'When all the world is a hopeless jumble', zo start het lied 'Over the Rainbow'. Hollywood zou Hollywood niet zijn als Judy Garland met een iets luchtigere toon het bekende lied aanheft in de film 'The Wizard of Oz'. Deze zin vormde de inspiratie voor de kleurrijke hekken van Heidi Voet.

Met een speelse aanpak vestigt Heidi Voet onze aandacht op belangrijke kwesties. Voor PLAY installeerde ze 230 dranghekken in alle kleuren van de regenboog. 'Normaal doen hekken ons denken aan het in toom houden van een grote massa. Het wordt geassocieerd met regels volgen en controle uitoefenen', vertelt de kunstenares ons. 'Deze hekken staan echter niet op een lijn, maar in een ronde. Dat is een veel meer organische en minder dwingende vorm.'

Nog tot 11 november palmt het eigenzinnige stadsfestival PLAY Kortrijk in met hedendaagse kunstwerken. Meer info via playkortrijk.be.