In het fotomuseum van Charleroi loopt tot begin mei volgend jaar de expo Exchanging Looks, met daarin de monumentale panorama's van Wim De Schamphelaere. Ze zijn tot acht meter lang en imponeren de toeschouwer niet alleen door hun compositie maar ook door de krachtige sfeer die ze ademen. Of het decor zich nu in een Cubaanse straat of op een Afrikaanse savanne bevindt; je kan er steeds tal van kleine scènes in terugvinden.

Blik op de realiteit

Ondanks hun beschrijvende en documentaire uiterlijk zijn de foto's van Wim De Schamphelaere meer dan een "etnografische" oefening: ze tonen een werkelijkheid die het menselijke oog in een uitgerekte tijd niet kan waarnemen. Elk werk is telkens een platgedrukte collage van verschillende momentopnames, waardoor bijvoorbeeld verschillende bewoners tegelijk door hun straat wandelen, terwijl dat niet echt hoeft te zijn gebeurd. De fotografie wordt archeologie.

Dat legt De Schamphelaere zelf uit als volgt: "Ik gebruik moderne fotografische technieken, niet om het reële beeld te veranderen, maar enkel om die realiteit getrouw weer te geven via een weg die in het verleden niet bestond."

Sommige van zijn werken zijn wel acht meter lang: meer dan de moeite dus om in het museum te gaan bekijken.

Praktisch

Exchanging looks

Nog tot 7 mei 2017

Musée de la photographie

Avenue Paul Pastur 11, 6032 Charleroi

(EK)

In het fotomuseum van Charleroi loopt tot begin mei volgend jaar de expo Exchanging Looks, met daarin de monumentale panorama's van Wim De Schamphelaere. Ze zijn tot acht meter lang en imponeren de toeschouwer niet alleen door hun compositie maar ook door de krachtige sfeer die ze ademen. Of het decor zich nu in een Cubaanse straat of op een Afrikaanse savanne bevindt; je kan er steeds tal van kleine scènes in terugvinden. Ondanks hun beschrijvende en documentaire uiterlijk zijn de foto's van Wim De Schamphelaere meer dan een "etnografische" oefening: ze tonen een werkelijkheid die het menselijke oog in een uitgerekte tijd niet kan waarnemen. Elk werk is telkens een platgedrukte collage van verschillende momentopnames, waardoor bijvoorbeeld verschillende bewoners tegelijk door hun straat wandelen, terwijl dat niet echt hoeft te zijn gebeurd. De fotografie wordt archeologie. Dat legt De Schamphelaere zelf uit als volgt: "Ik gebruik moderne fotografische technieken, niet om het reële beeld te veranderen, maar enkel om die realiteit getrouw weer te geven via een weg die in het verleden niet bestond." Sommige van zijn werken zijn wel acht meter lang: meer dan de moeite dus om in het museum te gaan bekijken. (EK)