Ze droomden van een eigen appartement voor hun dertigste verjaardag. Hoewel ze allebei afkomstig zijn uit Frankrijk, konden Betty en Frédéric - beiden werken al een hele tijd in België - zich maar één plaats voorstellen om zich echt te nestelen: Sint-Gillis. 'We houden enorm van deze kosmopolitische wijk, vlak bij het park. We hebben er onze favoriete adresjes, onze vrienden wonen er. Je bent er in een grootstad, maar toch hangt er een gezellige buurtsfeer. En, niet onbelangrijk, we wisten dat de kans er groter was om iets te vinden dat binnen ons budget paste', vertelt Betty terwijl we ons installeren in de living, op de hoogste verdieping van een hoog rijhuis zonder lift. Voor ze bij deze zeldzame parel terechtkwamen, had het koppel al veel panden bezocht op zoek naar een ruim, niet ingericht pand, een wit blad waarop ze hun eigen project gestalte konden geven. 'We zijn toevallig op deze plek gebotst, via een vriendin', vervolgt onze gastvrouw. 'Ik was in Parijs, Fred heeft het alleen bezocht. Hij maakte een filmpje en vervolgens hebben we een bod gedaan, zonder dat ik het pand in het echt had gezien. Maar we waren al een jaar op zoek en hadden er al mee...

Ze droomden van een eigen appartement voor hun dertigste verjaardag. Hoewel ze allebei afkomstig zijn uit Frankrijk, konden Betty en Frédéric - beiden werken al een hele tijd in België - zich maar één plaats voorstellen om zich echt te nestelen: Sint-Gillis. 'We houden enorm van deze kosmopolitische wijk, vlak bij het park. We hebben er onze favoriete adresjes, onze vrienden wonen er. Je bent er in een grootstad, maar toch hangt er een gezellige buurtsfeer. En, niet onbelangrijk, we wisten dat de kans er groter was om iets te vinden dat binnen ons budget paste', vertelt Betty terwijl we ons installeren in de living, op de hoogste verdieping van een hoog rijhuis zonder lift. Voor ze bij deze zeldzame parel terechtkwamen, had het koppel al veel panden bezocht op zoek naar een ruim, niet ingericht pand, een wit blad waarop ze hun eigen project gestalte konden geven. 'We zijn toevallig op deze plek gebotst, via een vriendin', vervolgt onze gastvrouw. 'Ik was in Parijs, Fred heeft het alleen bezocht. Hij maakte een filmpje en vervolgens hebben we een bod gedaan, zonder dat ik het pand in het echt had gezien. Maar we waren al een jaar op zoek en hadden er al meer dan zestig huisbezoeken op zitten. We hebben het erop gewaagd.' Twee jaar later heeft het koppel de renovatie van het pand zo goed als volledig afgewerkt. Alles, van de grond tot het plafond, werd onder handen genomen. 'We hebben meerdere muren uitgebroken om dag- en nachtzones te creëren. Daarnaast hebben we een verhoging aangebracht en daarop een tweede kamer ingericht, mooi afgescheiden van de living.' Om de verbouwing mee uit te denken en in goede banen te leiden, deden de twee een beroep op bevriende architecten Kraft Studio en Amaury Caeyman. De moodboards werkten ze zelf uit. Het koppel wilde in geen geval een banale standaardwoning. Ze schakelden daarom verschillende ambachtslieden in om hun plek het nodige cachet te geven. Zo werd het originele zwart-witte parket uitgebroken, gerestaureerd en geolied door een expert die voor de Bellerose-winkels werkt. Inkutlab, een Brusselse specialist in lasersnijden van hout, maakte de tafel voor de eetruimte. Voor de tafelpoot liet het koppel zich inspireren door een meubel van Jean Prouvé. In de badkamer wilden Betty en Frédéric een vleugje Bali. De douche wordt daarom gesloten door een op maat gemaakt gordijn, waardoor je het gevoel krijgt een paskamer binnen te stappen. De keuken - die zeer ruim is want de bewoners houden ervan om achter de kookpotten te staan - is ontworpen door atelier Jajrag. Ze is gebaseerd op een Ikea-hack en heeft een mooi werkblad in steen. Bij het venster installeerde het atelier een loggia die, dankzij de paviljoenstructuur, dienstdoet als een soort terras. 'Het is de perfecte plaats om te aperitieven, zeker omdat ze naar het westen gericht is en we zo genieten van een prachtige zonsondergang', aldus een enthousiaste Betty. Jajrag ontwierp ook het zwevende bureau in okoumé en de indrukwekkende draaideur van honderd kilo, die de dressing en de badkamer van elkaar scheidt. 'Niemand wilde die deur maken omdat het een nogal gewaagde onderneming was, maar bij Jajrag zagen ze die uitdaging wel zitten', vertelt Betty. Een jaar geleden lanceerde ze een bedrijfje, ze koopt en verkoopt vintage meubelen via haar Instagrampagina La Kasbah. Ze gebruikt haar woning als experimenteerruimte en uitstalraam voor haar virtuele boetiek: 'De ruimte evolueert in functie van wat ik vind. Ik volg graag mijn gevoel', vertelt Betty. 'Er komt soms ook geluk bij kijken. Ik hou van tweedehandsspullen die geleefd hebben, objecten met een verhaal, ik vind de kwaliteit ervan ook merkelijk beter.' In dit interieur merken we een merkloze Scandinavische wall unit op, verder een stoel van Magistretti die geherstoffeerd moet worden. Boven de salontafel hangt een hanglamp van Massive in Louis Poulsen-stijl. Betty kocht hem via een onlineveiling op Catawiki. 'Er zijn elke dag verkopen, het is supersimpel en je vindt er veel goede deals.' Overal in huis staan vazen, de eigenares is een echte liefhebber. 'Ik hou van sculpturale vazen die in een interieur blenden zonder bloemen', legt ze uit. 'Ze geven vreugde en kleur aan een ruimte.' Betty en Frédéric kozen met veel zorg de kunstwerken uit die hun huis sieren. In de eetkamer hangt een immens fresco van een worstenbroodje, gemaakt door Bieke Buckinx. 'Deze Vlaamse kunstenares heeft tien schilderijen gemaakt van hotdogs, gebaseerd op reclameborden van bestaande zaken. Dat van ons komt uit Sint-Gillis. Het is een knipoog naar onze wijk', vertelt Betty, die overal in de woning affiches en tekeningen op de muren heeft aangebracht. De rest van het interieur is uitgepuurd, met ecru gordijnen, een beige sofa en een juten tapijt. 'Mijn ouders verzamelden veel spullen. Overvolle interieurs stresseren mij', legt Betty uit. 'Wanneer we ons oog laten vallen op een mooi stuk, sparen we liever zes maanden dan zomaar spullen te kopen in een doorsneewoonwinkel.' Het resultaat is inventief, pretentieloos en functioneel. 'We zien dit huis als een springplank', besluit Betty. 'Fred gaat straks een studie houtbewerking volgen, wat me de kans gaf om La Kasbah te lanceren.' Het koppel droomt ondertussen al van een volgend gezamenlijk project.