Ik heb nooit dingen gedaan uit berekening. Tegelijkertijd hou ik er niet van om te zeggen: 'Nooit gedacht dat ik op mijn 48ste zou staan waar ik nu sta.' Voor mij klinkt dat alsof je achteroverleunt en al een beetje op je lauweren rust, terwijl ik absoluut niet in verworvenheden geloof. Alles is voortdurend in beweging.
...

Ik heb nooit dingen gedaan uit berekening. Tegelijkertijd hou ik er niet van om te zeggen: 'Nooit gedacht dat ik op mijn 48ste zou staan waar ik nu sta.' Voor mij klinkt dat alsof je achteroverleunt en al een beetje op je lauweren rust, terwijl ik absoluut niet in verworvenheden geloof. Alles is voortdurend in beweging. Elk project begint met een ontmoeting. Er is altijd een wisselwerking met iemand die net zo gepassioneerd en toegewijd is als ik. Alles verandert wanneer je tegenover mensen staat die zelf een visie hebben en echt in gesprek gaan. Van slecht gezelschap komt niets goeds, dus maak ik er een punt van om me te omringen met inspirerende mensen: ze tillen de samenwerking naar een heel ander niveau en zorgen ervoor dat je bedenkingen over rentabiliteit of over je eigen persoontje kunt loslaten. De drang om te creëren is als een verslaving. Er gaat geen dag voorbij zonder dat ik een nieuw idee heb of aan een nieuw project denk. Gelukkig maar. Mijn scheppingsdrang heeft iets dwangmatigs, maar voor mij is dat onmisbaar om ideeën echt te doorgronden en ze gaandeweg te verfijnen en te transformeren. Het leven gaat door. Ik weet dat onder meer de cultuursector en de horeca verschrikkelijke tijden beleven en dat onze gezondheid momenteel boven alles gaat, maar laat ons wel proberen om vooruit te komen. Creatief zijn is niet evident in de huidige context, maar we moeten onze angsten en zorgen overwinnen om de realiteit de baas te kunnen. Ik denk graag aan Paul Eluard, de Franse dichter die in 1943 de Britse luchtmacht overtuigde om in volle oorlogstijd het gedicht Liberté uit te strooien boven Parijs. In zijn ogen ontsloeg de bezetting de wereld niet van de verplichting om na te denken, te lezen en kritisch te zijn. In die zin probeer ik nu ook mijn bescheiden bijdrage te leveren: de omstandigheden vragen niet om minder, maar om méér betrokkenheid. Veel mensen willen niets liever dan anderen helpen.Origami for Life bewees dat in België en doet dat nu ook in Frankrijk: we ontvangen elke dag letterlijk honderden vogels. Ik beweer niet dat er een gouden formule is, laat staan dat ik ze zou kennen. Het enige wat ik als designer wil, is mogelijkheden creëren en een streepje licht aanbieden. Wordt dat nadien iets groots, des te te beter. Zolang deze situatie maar positieve dingen losmaakt. Elkaar zeggen waar het op staat, bespaart je een hoop tijd. Ik kan ze op de vingers van één hand tellen, maar ik heb wel enkele goede vrienden die me weleens helpen om mijn gedachten te ordenen. Mensen die ik op elk moment kan bellen, die me hun mening geven en me indien nodig een spiegel voorhouden. Ik slaag er meestal in om zelf uit te maken of iets al dan niet de moeite loont, maar bij twijfel kan ik altijd bij hen terecht voor een eerlijke mening. En als iemand me dan zegt: 'Charles, je zit er volledig naast', kan ik ertegen. Dat gebeurt gelukkig niet al te vaak. (lacht)Het gaat niet alleen om wat je krijgt, maar ook om wat je ermee doet. Ja, we hebben heel wat factoren niet in de hand, zoals onze familie, onze opvoeding en het land en de cultuur waarin we opgroeien. Sommigen hebben meer kansen, meer gaven of een betere omgeving dan anderen. Liefhebbende ouders hebben, zoals de mijne bijvoorbeeld: dat geeft moed en kracht. Maar een mensenleven is ook het resultaat van de keuzes die we maken, want iedereen kan iets opbouwen. Dan gaat het over persoonlijkheid, dat eigen instinct dat je voortdurend vraagt: wat doe je hiermee? We zijn altijd in wording. Voor mij is dat een fundamentele gedachte. Ik wil niet zomaar bezig blijven en dingen doen om ze te doen, maar omdat ze me interessant lijken en me uitdagen. Ik ben een creatieveling, ik ben nieuwsgierig en iemand die zich smijt - alles komt voort uit passie.