Waarom hebben jullie je krachten gebundeld in plaats van jullie volledig te focussen op een solocarrière?

Craig: "We hebben elkaar ontmoet tijdens ons eerste jaar aan de kunstacademie. Een professor plaatste ons samen in een team en sindsdien werken we samen - we hebben dus nooit de optie overwogen om er alleen voor te gaan. Nadat we afgestudeerd waren vormden we het collectief 'Rinzen', samen met drie van onze vrienden, en daar hebben we tien jaar lang deel van uitgemaakt tot we de stap namen om Craig & Karl uit de grond te stampen."

"We werken dus al héél lang samen, en ook al wonen we nu in twee verschillende steden (New York en Londen) chatten we de hele dag door, zitten we vaak op Skype en hebben we een gedeelde Dropbox voor ons werk. Het gaat gewoon goed samen."

Hebben jullie samen naar een gedeelde esthetiek moeten toewerken, of was jullie stijl altijd al gelijkaardig?

Karl: "Ik denk dat we beiden altijd al aangetrokken waren tot dezelfde dingen, allicht omdat we elkaar ontmoet hebben aan het begin van onze carrière en ook omdat we een beetje dezelfde achtergrond hebben. We delen niet alleen eenzelfde esthetiek maar ook bepaalde gevoeligheden en culturele referentiepunten omdat we beiden zijn opgegroeid in Australië in de jaren '80 en '90."

'Sweet As One' expo in Chengdu, opgemaakt uit 13 ton snoepjes, om het Chinees nieuwjaar in te luiden. , Craig & Karl
'Sweet As One' expo in Chengdu, opgemaakt uit 13 ton snoepjes, om het Chinees nieuwjaar in te luiden. © Craig & Karl

Jullie werken en leven beiden in een andere stad, hoe zorgen jullie ervoor dat jullie werk altijd Craig & Karl uitademt?

Craig: "Het feit dat we beiden in andere steden leven is eigenlijk een voordeel denk ik, het geeft ons meer referentie- en inspiratiebronnen om mee te werken en om over te discussiëren, meer ervaringen om te vergelijken en te laten samensmelten."

Beschrijf dat inspiratieproces eens wat uitgebreider. Wanneer gaat er een lamp aan in je hoofd?

Craig: "Oh dat kan altijd en overal gebeuren. Echt. Het kan een Renaissanceschilderij zijn dat we gezien hebben in combinatie met een quote uit de televisieserie Real Housewives die een nieuw idee triggert - we absorberen heel wat verschillende dingen en we 'Frankensteinen' die allemaal samen tot een concept. Zelfs gewoon een avondje hangen met onze vrienden doet ideeën ontstaan."

Campagne bij collectie voor Le Specs, Craig & Karl x Le Specs
Campagne bij collectie voor Le Specs © Craig & Karl x Le Specs

Wat is het meest typische Craig & Karl werk?

Karl: "Een van mijn favorieten is onze "For Eyes" zonnebrilcollectie die we hebben ontworpen voor Le Specs. Enerzijds omdat het merk zalig was om mee samen te werken en ze ons zelfs aanmoedigden om helemaal loos te gaan, anderzijds omdat het zo anders is wat we normaal doen en omdat we de hele ervaring errond - van branding over verpakking en de reclameshoots zelf in handen hadden."

Craig: "Ik ben nog steeds fan van 72dp, een immense grote muurschildering in een ondergrondse parkeergarage van een gelauwerd gebouw in Sydney. De bedoeling was om de donkere, zware ruimte nieuw leven in te blazen en dat hebben gedaan met heel veel felle kleuren en overlappende geometrische vormen die de hoekige architectuur van het gebouw mooi weerspiegelt."

Waarom kiezen jullie eigenlijk telkens voor zo'n felle kleuren? Is het een vorm van kritiek, een filosofie,...?

Karl: "Australië in de jaren '80 was een heel felle, kitscherige plek en aangezien we daar beiden opgegroeid zijn in die periode zal onze obsessie met kleur daar ook wel vandaan komen. Bovendien zijn er heel wat Australische kunstenaars en designers die ons beïnvloed hebben in ons artistieke proces, zoals Howard Arkley, Ken Done, Jenny Kee, Albert Tucker, Minnie Pwerle and Timmy Payungka Tjapangati."

"We hebben - vind ik- een heel consistent kleurenpallet met behoorlijk moeilijke, intense kleuren en we houden wel van de uitdaging om die tinten samen te laten werken. We willen een verhaal vertellen met ons werk en die kleurblokken helpen ons om een emotionele reactie los te weken bij de kijker - dus misschien is het ook wel een vorm van storytelling. Bovendien zijn we alle twee ontzettend cynisch, dus misschien is ons overdreven gebruik van kleur wel een projectie van onze geheime optimistische kant, hah!"

Onder welk kunstwerk had je zelf graag je naam gezet?

Karl: David Hockneys 'A Bigger Splash'.

Etalage Colette, Craig & Karl
Etalage Colette © Craig & Karl

Wat heeft jullie jarenlange ervaring jullie geleerd?

Craig: "Dat het ontzettend belangrijk is om je eigen stem te hebben, je eigen plekje uit te kerven in deze wereld. Dit vergt heel wat doorzettingsvermogen en geduld, maar een je hebt ontdekt wat jou van onderen onderscheid ben je in de unieke positie om je eigen stijl te ontwikkelen en daar constante variaties op te maken. Maar zelfs wanneer je hebt uitgedokterd wat jou en je werk precies speciaal maakt is het belangrijk dat je hard blijft werken om steeds innoverende kunst te produceren. En wie weet wat voor nieuwe ideeën dààr dan weer uit kunnen voortkomen."

Waar kan je niet zonder?

Karl: Larry David.

Pijnlijke afsluiter misschien, maar wie heeft er beslist dat Craigs naam eerst mocht?

Craig: (grijnst) "De alfabetische volgorde."

Craig & Karl zakken af naar Antwerpen, waar op 22, 23 en 24 september het OFFF by night-festival voor designers en creatievelingen zal gehouden worden. De volledige line-up bekijk je hier.

Waarom hebben jullie je krachten gebundeld in plaats van jullie volledig te focussen op een solocarrière? Craig: "We hebben elkaar ontmoet tijdens ons eerste jaar aan de kunstacademie. Een professor plaatste ons samen in een team en sindsdien werken we samen - we hebben dus nooit de optie overwogen om er alleen voor te gaan. Nadat we afgestudeerd waren vormden we het collectief 'Rinzen', samen met drie van onze vrienden, en daar hebben we tien jaar lang deel van uitgemaakt tot we de stap namen om Craig & Karl uit de grond te stampen.""We werken dus al héél lang samen, en ook al wonen we nu in twee verschillende steden (New York en Londen) chatten we de hele dag door, zitten we vaak op Skype en hebben we een gedeelde Dropbox voor ons werk. Het gaat gewoon goed samen." Hebben jullie samen naar een gedeelde esthetiek moeten toewerken, of was jullie stijl altijd al gelijkaardig? Karl: "Ik denk dat we beiden altijd al aangetrokken waren tot dezelfde dingen, allicht omdat we elkaar ontmoet hebben aan het begin van onze carrière en ook omdat we een beetje dezelfde achtergrond hebben. We delen niet alleen eenzelfde esthetiek maar ook bepaalde gevoeligheden en culturele referentiepunten omdat we beiden zijn opgegroeid in Australië in de jaren '80 en '90."Jullie werken en leven beiden in een andere stad, hoe zorgen jullie ervoor dat jullie werk altijd Craig & Karl uitademt? Craig: "Het feit dat we beiden in andere steden leven is eigenlijk een voordeel denk ik, het geeft ons meer referentie- en inspiratiebronnen om mee te werken en om over te discussiëren, meer ervaringen om te vergelijken en te laten samensmelten."Beschrijf dat inspiratieproces eens wat uitgebreider. Wanneer gaat er een lamp aan in je hoofd? Craig: "Oh dat kan altijd en overal gebeuren. Echt. Het kan een Renaissanceschilderij zijn dat we gezien hebben in combinatie met een quote uit de televisieserie Real Housewives die een nieuw idee triggert - we absorberen heel wat verschillende dingen en we 'Frankensteinen' die allemaal samen tot een concept. Zelfs gewoon een avondje hangen met onze vrienden doet ideeën ontstaan." Waarom kiezen jullie eigenlijk telkens voor zo'n felle kleuren? Is het een vorm van kritiek, een filosofie,...? Karl: "Australië in de jaren '80 was een heel felle, kitscherige plek en aangezien we daar beiden opgegroeid zijn in die periode zal onze obsessie met kleur daar ook wel vandaan komen. Bovendien zijn er heel wat Australische kunstenaars en designers die ons beïnvloed hebben in ons artistieke proces, zoals Howard Arkley, Ken Done, Jenny Kee, Albert Tucker, Minnie Pwerle and Timmy Payungka Tjapangati.""We hebben - vind ik- een heel consistent kleurenpallet met behoorlijk moeilijke, intense kleuren en we houden wel van de uitdaging om die tinten samen te laten werken. We willen een verhaal vertellen met ons werk en die kleurblokken helpen ons om een emotionele reactie los te weken bij de kijker - dus misschien is het ook wel een vorm van storytelling. Bovendien zijn we alle twee ontzettend cynisch, dus misschien is ons overdreven gebruik van kleur wel een projectie van onze geheime optimistische kant, hah!"Onder welk kunstwerk had je zelf graag je naam gezet? Karl: David Hockneys 'A Bigger Splash'.Wat heeft jullie jarenlange ervaring jullie geleerd?Craig: "Dat het ontzettend belangrijk is om je eigen stem te hebben, je eigen plekje uit te kerven in deze wereld. Dit vergt heel wat doorzettingsvermogen en geduld, maar een je hebt ontdekt wat jou van onderen onderscheid ben je in de unieke positie om je eigen stijl te ontwikkelen en daar constante variaties op te maken. Maar zelfs wanneer je hebt uitgedokterd wat jou en je werk precies speciaal maakt is het belangrijk dat je hard blijft werken om steeds innoverende kunst te produceren. En wie weet wat voor nieuwe ideeën dààr dan weer uit kunnen voortkomen." Waar kan je niet zonder?Karl: Larry David.Pijnlijke afsluiter misschien, maar wie heeft er beslist dat Craigs naam eerst mocht?Craig: (grijnst) "De alfabetische volgorde."