Een gele baksteengevel, een manshoog venster in rood glas of een oranje garagepoort: in haast al hun projecten laat het Gentse architectenbureau Atelier Vens Vanbelle gekleurde sporen na. 'De zuiderse architectuur van bijvoorbeeld Luis Barragán vinden we heel inspirerend. Kleur is voor ons essentieel, al moeten we soms vree ons best doen om onze klanten te overhalen. Zeker felle tinten schrikken nog af. Gelukkig merken we dat mensen er nu meer voor openstaan dan een paar jaar geleden.' Aan het woord is architect Maarten Vanbelle. Samen met Dries Vens (ver)bouwt hij vooral privéwoningen. De afgelopen jaren speelde het duo zich in de kijker met hun onconventionele realisaties. Of wat dacht je van een sectionaalpoort als tuindeur? En een aanbouw in de vorm van een koperen walvis? 'Er moet voor ons altijd een twist zijn. Humor is belangrijk', lacht Vanbelle.
...

Een gele baksteengevel, een manshoog venster in rood glas of een oranje garagepoort: in haast al hun projecten laat het Gentse architectenbureau Atelier Vens Vanbelle gekleurde sporen na. 'De zuiderse architectuur van bijvoorbeeld Luis Barragán vinden we heel inspirerend. Kleur is voor ons essentieel, al moeten we soms vree ons best doen om onze klanten te overhalen. Zeker felle tinten schrikken nog af. Gelukkig merken we dat mensen er nu meer voor openstaan dan een paar jaar geleden.' Aan het woord is architect Maarten Vanbelle. Samen met Dries Vens (ver)bouwt hij vooral privéwoningen. De afgelopen jaren speelde het duo zich in de kijker met hun onconventionele realisaties. Of wat dacht je van een sectionaalpoort als tuindeur? En een aanbouw in de vorm van een koperen walvis? 'Er moet voor ons altijd een twist zijn. Humor is belangrijk', lacht Vanbelle. 'Net als identiteit. Je huis moet uitstralen dat het van jou is. Om echt op maat te kunnen ontwerpen, proberen we de bewoners zo goed mogelijk te analyseren. Wie zijn ze? Hoe leven ze? Wat willen ze? Stephanie en Kevin bijvoorbeeld, die in deze nieuwbouw in Haaltert wonen, hebben een heel open en actief gezin. Dat weerspiegelt zich in hun huis.' Die persoonlijke aanpak is waarom Stephanie Van Impe en Kevin De Leu aanklopten bij Atelier Vens Vanbelle toen ze een bouwkavel kochten in Haaltert. 'Veel architecten zie ik copy-pasten. Elk ontwerp lijkt op het vorige. Atelier Vens Vanbelle maakt altijd iets unieks, helemaal op maat', aldus Stephanie. Ze gaf het duo carte blanche met als enige beperking het beperkte budget. Dus moest er compact gebouwd worden. Voor het hoekperceel tekende Vens Vanbelle een nieuwbouw, opgedeeld in split levels die spontaan in elkaar overlopen. Stephanie: 'Dankzij de halve verdiepingen zijn er weinig gangen en amper verloren ruimte. Het huis voelt aan als één volume. Overal heb je contact met elkaar. Als ik in de hal sta, kan ik gemakkelijk babbelen met mijn kinderen boven. Dat maakt het een ideaal huis om samen te leven.' Van buitenaf oogt het huis als een stapeling van drie lagen, elk met een eigen materiaal én een eigen functie. Onderaan is er een overdekte entree, een berging en een (deels ondergrondse) kelder die ook dienst doet als atelier. Deze laag is gemaakt van gemetselde betonstenen. Visueel fungeert die als sokkel voor de middelste glazen laag: de leefruimte met open keuken. Vanbelle: 'Omdat er langs het huis een wandelpad loopt, maakten we de leefruimte op de eerste verdieping voor meer privacy. Zo kijk je ook uit over de groene omgeving en de vallei achter het huis. Omdat ze aan het einde van een doodlopende straat wonen, is inkijk niet zo'n probleem. Aan een doorgaande weg zouden we nooit zo'n open huis ontwerpen.' De ramen zorgen voor massa's licht en openheid. Mooi, maar veel glas kan kil ogen. Daarom bekleedden de architecten alle muren, wanden én plafonds met eikenhouten parket. Als in een knusse chalet. 'Het is ook een budgetoplossing, omdat de ruimte in één keer is afgewerkt. Je hoeft niet te schilderen of plinten te plaatsen.' Ook de vier grote kasten die de keuken scheiden van de zithoek, creëren knusheid. Aan de keukenzijde zitten hierin de oven en koelkast en in de living de tv. De architecten ontwierpen ook het drieënhalve meter lange knaloranje keukeneiland. Eigenlijk zou dat felrood worden, als een kloppend hart van het huis. Maar geïnspireerd door de roestkleur van het werkblad van cortenstaal, werd het oranje. Een paar lagen keihard meubelvernis zorgen ervoor dat het roestige staal niet afgeeft. Om de tuin te laten aansluiten op de keuken - die 1 m 70 hoger ligt - tekenden de architecten een heuvel. Het geeft de tuin iets speels en het is meteen de ideale plek voor een glijbaan. Stephanie: 'Vorige winter hebben we hier zelfs gesleed.' De bovenste laag van het huis is het meest privé: badkamer, slaapkamers én dakterras. Maar die verdieping valt aan de buitenkant het meest op, omdat ze gemetseld is met knalgele geglazuurde bakstenen. 'Gevonden in Spanje', aldus de architecten. 'Dat geel is licht en vrolijk. Het maakt dit huis bijzonder. Met witte crepi zou het dertien in een dozijn zijn.' Stephanie en Kevin moesten even aan het idee wennen, maar willen nu niks anders meer. 'Ons zonnige huis', noemen ze hun woonst liefkozend, door de vele zon én de gele stenen. De architecten zullen het graag horen. 'Het klinkt misschien banaal, maar wij vinden thuiskomen een heel belangrijk moment. Als je een van onze huizen binnenstapt, moet je meteen op je gemak zijn', legt Maarten Vanbelle uit. En lukt dat ook? 'Onze ouders vinden onze ontwerpen soms nogal choquerend. Maar als we hen meenemen naar een realisatie, zeggen mensen altijd: 'Hier zouden we zo kunnen wonen.' Voor ons als architecten het grootst mogelijke compliment.'