Voor plafondhoge ramen wapperen rode, gele en blauwe gordijnen, die het zonlicht breken. Het vreemde en wonderlijke aan de woning is het contrast tussen oer-Vlaamse kenmerken en internationaal modernisme. Golfplaten en een in elkaar getimmerde trap versus een transparant zwevend huis. De architect, René Heyvaert, kreeg nooit de aandacht die hij had verdiend. Een te jong gestorven Belgische kunstenaar, zijn tijd ver vooruit. Hij tekende de woning voor zijn broer Gilbert, die er nu zestig jaar woont. Vandaag knetteren nog altijd contrasten, ook al omdat de bewoners met een motorhome rijden en die triomfantelijk op de oprit geparkeerd staat.
...