Ik wist eigenlijk niet dat die markt zo kleurrijk was voor ik hier kwam wonen,' vertelt de enthousiaste Paulette Van Hacht, 'maar het loont de moeite om even rond te snuffelen op die openluchtveiling van rommel en vondsten. Het is ook spannend om dat volkstoneel van boven te observeren, vanuit mijn kleine appartement.' Paulette betrekt daar sinds enkele maanden een flat onder het dak, net hoog genoeg om te ontglippen aan de straatdrukte en toch wat op te vangen van de sfeer.
...

Ik wist eigenlijk niet dat die markt zo kleurrijk was voor ik hier kwam wonen,' vertelt de enthousiaste Paulette Van Hacht, 'maar het loont de moeite om even rond te snuffelen op die openluchtveiling van rommel en vondsten. Het is ook spannend om dat volkstoneel van boven te observeren, vanuit mijn kleine appartement.' Paulette betrekt daar sinds enkele maanden een flat onder het dak, net hoog genoeg om te ontglippen aan de straatdrukte en toch wat op te vangen van de sfeer. Op de Vrijdagmarkt, tegenover het mooie Plantin Moretusmuseum, worden sinds de zestiende eeuw inboedels en goederen uit faillissementen openbaar verkocht, meestal voor een prikje. Paulette voelt zich in die kleurrijke wereld perfect thuis, omdat ze voor haar interieurzaak Paulette in 't Stad (Sint-Jorispoort 20) overal vin- tage bijeen gaat sprokkelen. Op haar zoektocht naar bijzondere objecten reist ze binnen- en buitenland af. Nochtans was ze voorbestemd voor een heel andere carrière met haar diploma van handelsingenieur. 'Dat waren boeiende studies, maar ik zag het niet zitten om opgesloten te worden in een of ander kantoor en een vergaderend leven te leiden. Ik steek te graag zelf de handen uit de mouwen. Mijn moeder, Catherine De Vil, runt sinds jaar en dag een interieurzaak waar mijn zus en ik graag hielpen. Terwijl mijn studiegenoten na onze studies meteen naar grote bedrijven trokken, hield ik het daar zes maanden uit. Ik wilde liever een eigen zaak starten. Dat liep vlot, ik richt nu ook interieurs in.' Ondertussen vond ze ook deze flat, driehoog, waarvan ze het decor in een handomdraai een eigen schwung gaf. Ze noemt die eigen look de 'trouvaillestijl': 'Ik vertrek toch altijd van wat ik vind. Wat niet per se eclectisch hoeft te betekenen. Het is veeleer bohemien: nonchalant, met een artistieke toets', legt ze uit. 'Mijn stijl is ook romantisch én kleurrijk. Oranje, lila en roze zijn mijn lievelingstinten. Ik hou van warme kleuren met een kwinkslag. Een interieur mag een beetje humoristisch zijn.' Streng en sober zijn niet aan haar besteed. Ze houdt van kitsch met een hoek af. 'Als je allerlei objecten samenbrengt en in een andere context laat zien, ontstaat er iets nieuws.' Daar heb je wel een neus voor nodig. 'Niet alles past zomaar bij elkaar. Té harmonieus is ook niet goed, dan wordt je interieur gewoon decoratief', vertrouwt ze ons toe. Paulette verzamelt al van jongs af: 'Ik omring me nu eenmaal graag met objecten, liever te veel dan te weinig. Ik ben daar voortdurend mee bezig. Als ik bij iemand thuis kom, screen ik uit nieuwsgierigheid meteen wat er hangt of staat. Als je voortdurend met je ogen steelt, verrijk je je smaak.' Haar flat bestaat uit een reeks kleine vertrekken. Via een nauwe gang komen we in de woonkamer met een zithoek en een eethoekje, met onder meer stoelen uit de fifties van Wim Rietveld, zoon van de beroemde avant-gardistische architect Gerrit Rietveld. Wim is een minder bekende designer, hij ontwierp wel mooie meubelen en lampen die nu als vintage worden gezocht. Maar er staan ook schattige stoelen van Torck, de kinderwagenfabrikant uit Deinze die na de oorlog ook houten meubilair produceerde. De tafel zelf is dan weer een antieke Engelse wine table, met een simpel klapblad. De makkelijke zetel van Ligne Roset wordt in de zithoek bijgestaan door een leren zit van Rolf Benz uit de eighties. 'Een kleine ruimte moet je extra gezellig maken,' vindt Paulette, 'met veel spullen en meubelen. Niemand weet ook goed wat aan te vangen met de muren. Net daarom hang ik ook altijd rekjes op.' Ook gordijnen zijn belangrijk. Paulette heeft ze zelf gemaakt met de prachtige gestreepte stoffen die haar stadsgenoot Gert Voorjans zonet ontwierp voor Jim Thompson. Ze is trouwens tuk op textiel en tapijten. In haar slaapkamer gebruikte ze oude Indiase sari's. En op de vloer liggen prachtige, antieke berbertapijten die ze zelf in de Hoge Atlas ging kopen. Overal in huis zie je kussens uit de collectie Simples, die in ons land worden gemaakt, deels met vintagetextiel. 'Ik hou ook wel van recupdesign,' zegt Paulette. 'Zo hangt er in mijn slaapkamer een lichtkroon uit Syrië, gemaakt van gerecycleerd glas.' Behalve een waaier aan kleuren, veel textiel en een overmaat aan objecten en meubelen, vraagt gezelligheid veel lichtpunten. 'Geen spotlights, maar wel overal kleine lichten. Zet je interieur er gewoon vol mee en steek ze allemaal aan, dan is het feest.' Zelfs de keuken is een ommetje waard. 'Het is eigenlijk geen mooie keuken,' bekent ze, 'maar door al die objecten, wat beeldig serviesgoed én enkele planten, komt die wel tot leven. Vergeet ook geen foto te nemen van mijn bordjes aan de muur. Ze zijn beeldig niet?'