Jeff Koons, Takashi Murakami, Cindy Sherman: Louis Vuitton leent zijn handtassen graag als canvas aan kunstenaars. De laatste in het rijtje is Fornasetti met zijn herkenbare neoklassieke zwart-wittekeningen die hij printte op borden, kasten, asbakken, vazen en ga maar door. En nu dus ook op mode. Vuitton-designer Nicolas Ghesquière compileerde Fornasetti's tekeningen tot prints die opdoken op jassen, jurken, truien en handtassen. 'Zoals dj's een bestaande plaat remixen tot originele eigen muziek, zo gebruikt, herwerkt en interpreteert Nicolas de oude tekeningen tot iets heel moderns. Futuristisch zelfs', aldus Barnaba Fornasetti. Hij is de zoon van kunstenaar Piero Fornasetti (1913-1988) en beheert zijn vaders erfgoed.
...

Jeff Koons, Takashi Murakami, Cindy Sherman: Louis Vuitton leent zijn handtassen graag als canvas aan kunstenaars. De laatste in het rijtje is Fornasetti met zijn herkenbare neoklassieke zwart-wittekeningen die hij printte op borden, kasten, asbakken, vazen en ga maar door. En nu dus ook op mode. Vuitton-designer Nicolas Ghesquière compileerde Fornasetti's tekeningen tot prints die opdoken op jassen, jurken, truien en handtassen. 'Zoals dj's een bestaande plaat remixen tot originele eigen muziek, zo gebruikt, herwerkt en interpreteert Nicolas de oude tekeningen tot iets heel moderns. Futuristisch zelfs', aldus Barnaba Fornasetti. Hij is de zoon van kunstenaar Piero Fornasetti (1913-1988) en beheert zijn vaders erfgoed. De collab van Vuitton en Fornasetti is geen steekvlam. Na deze wintercollectie volgt er nog een capsule met onder meer een trompe-l'oeilversie van de Petite Malle. En in november organiseert Vuitton in Milaan een tentoonstelling over Fornasetti, gecureerd door Nicolas Ghesquière zelf. De Franse modeontwerper is al lang een grote Fornasetti-fan. In de voorbereidingen van de collectie mocht Ghesquière heilige grond betreden: Casa Fornasetti in Milaan, waar de archieven bewaard worden met maar liefst 13.000 tekeningen. 'Grasduinen in de Fornasetti-archieven had iets van een archeologische opgraving: tekeningen zoeken uit het verleden die ik een nieuw leven kon geven, voor nu en voor later', aldus Ghesquière. 'Als designer probeer ik altijd het verleden, het heden en de toekomst tegelijkertijd tot leven te wekken. Op zijn manier deed Piero Fornasetti dat ook. Hij herbekeek en herwerkte het erfgoed van de klassieke oudheid tot iets nieuws.' Barnaba was meteen enthousiast over de aanvraag van Vuitton: 'We delen onze liefde voor handwerk, onze nauwe band met de kunstwereld en de gave om iets bijzonders te maken van alledaagse objecten. Belangrijk is ook dat via deze collectie een heel andere doelgroep Fornasetti leert kennen.' In de voetsporen van Ghesquière ging ook voor ons het hek open in Città Studi, de universiteitswijk in het noorden van Milaan. Eerst belanden we in een weelderige tuin. Het huis erachter is nogal bourgeois. Piero Fornasetti's vader, een importeur van Duitse typmachines, kocht het eind 19de eeuw. Piero woonde hier het grootste deel van zijn leven. Na zijn dood in 1988 trok Barnaba erin. Hij toverde de familiewoonst om tot een surrealistisch Fornasetti-walhalla. Wie hier over de drempel stapt, heeft het gevoel in het konijnenhol van Alice in Wonderland te zijn gestruikeld. In elke hoek valt iets wonderlijks te ontdekken. Werkelijk alles kreeg een Fornasetti-sausje: van de keukentegels tot de gordijnen, van het behang tot de stoelbekleding. En omdat het huis een complexe optelsom is van gangen en kamertjes lijk je te verdwalen in de Fornasetti-wereld. Elke kamer kreeg van Barnaba (71) een eigen sfeer, thema en kleurenpalet. Zo is de zwart-witte badkamer bedekt met handen en gezichten, een gastensuite kreeg een onderwaterthema en een slaapkamer werd behangen met wolken. De vloertegels, stoelen en tafel in de ontbijthoek zijn bedrukt met een dessin van krantenpapier en vlinders. Natuurlijk duiken ook de wereldberoemde borden op met het gezicht van operaster Lina Cavalieri. Het huis ademt ook een eclectische verzamelaarsvibe. Kijk maar naar de groene living met witte chesterfields en een grote collectie antieke spiegels aan de muur. Fantastisch is ook Barnaba's geheime muziekkamer, die je bereikt via een haast onzichtbare kastdeur met zeefdruk. Hier staat zijn immense platencollectie - na zijn uren is hij dj. Barnaba erfde Piero's creatieve genen, maar hij heeft ook een zakelijk brein. Al veertig jaar zet hij zijn vaders werk succesvol in de markt. Hij maakte tentoonstellingen, publiceerde boeken en zette lucratieve collabs op met onder meer Kartell, behangmerk Cole & Son, keramieklabel Bitossi en modespelers als Comme des Garçons en Valentino. Naast nieuwe edities van zijn vaders ontwerpen lanceert Barnaba als artdirector ook nieuwe producten gebaseerd op tekeningen uit het immense archief. Eigenlijk doet Fornasetti al tachtig jaar precies hetzelfde: neoklassieke gravures printen op allerhande gebruiksvoorwerpen. Wat Fornasetti uniek maakt, is dat het modern en tijdloos tegelijk is. Wellicht omdat Piero belang hechtte aan oldskool handwerk en inspiratie vond in het verleden, vooral in de klassieke oudheid. Barnaba: 'De belangrijkste les die mijn vader me leerde was om me niet te laten beïnvloeden door vluchtige trends en om conformisme en middelmatigheid te weerstaan. Verbeeldingskracht is alles, vond hij.' Overal in het huis vind je meubelen die Fornasetti samen met Gió Ponti maakte. Die bekende Italiaanse architect en designer is een cruciale speler in de Fornasetti-geschiedenis. Tot in de jaren 1930 werkte Fornasetti namelijk vooral als graveur en drukker voor kunstenaars als Fontana en De Chirico. Als zijproject - en als cadeau voor zijn vrouw - maakte hij eens een collectie zijden shawls bedrukt met zijn eigen tekeningen. Toen Ponti die zag, overtuigde hij Fornasetti om zijn tekeningen ook op andere gebruiksvoorwerpen te zetten. Hoe dat is afgelopen, weet je intussen.