Keramiekbaron Petrus Regout

Terwijl Gent en Luik al in de vroege 19de eeuw industriële centra waren van formaat, bleef Nederland tot diep in de 19de eeuw een agrarisch land. Toch was er een uitzondering. In Maastricht, op een steenworp van Luik en niet zo ver van het Ruhrgebied, ontkiemde de Nederlandse industriële revolutie. De vader van deze revolutie was Petrus Regout (1801-1878) die begon als handelaar in glas- en gleiswerk en startte in 1836 zijn eigen keramiekfabriek op en werd zo de grondlegger van de Maastrichtse aardewerkindustrie.

De Sphinx.

Regout richtte het bedrijf op met de alombekende naam De Sphinx. Het bedrijfsmerkje dat ook op deze bordjes staat laat ons dan ook de "Sphinx" zien, destijds een populair Empiremotief. Regout produceerde aanvankelijk wit aardewerk en gebruikte vanaf 1840 ook drukdecors die hij vanuit Engeland invoerde. Engeland was toen de grote producent van dit soort aardewerk en exporteerde over de gehele wereld. Dit succes zorgde ervoor dat er overal bedrijven Engelse serviesgoed gingen nabootsen, bij ons was dat Boch te La Louvière. De Sphinx bleef de grootste speler, maar kreeg er concurrenten bij, zoals de fabriek N.A. Bosch (1853-1866), de Société Céramique (1863-1958) en Mosa (1883-1996). Het bedrijf bestaat nog steeds en produceert sanitaire keramiek.

Timor decor.

Regout fabriceerde heel wat serviesgoed voor de Nederlandse markt, maar voerde ook veel uit naar ons land. En produceerde zelfs voor het Verre Oosten! Regout maakte schotelgoed voor de Arabische markt, Indonesië (voorzien van Indonesische merkjes!) en Japan. Voor Japan produceerde De Sphinx rijstkommen en sakeflesjes! Maar hier zien we een bordje met een Oosters decor dat de benaming Timor draagt. Dit servies werd geproduceerd van 1880 tot 1930. Het is een van de meest voorkomende serviezen, je vindt het dus vrij makkelijk. Alleen zijn de vormstukken zeldzaam. Het antieke Maastrichtse aardewerk wordt druk verzameld en heeft ook een waarde. Zo'n simpel bord wordt op Marktplaats al snel aangeboden voor een 12 à 15 euro. Wie trouwens belangstelling heeft voor Maastrichts aardewerk vindt niet alleen op het net informatie, maar kan zich ook enkele puike catalogi aanschaffen en raden we ook aan een bezoek te brengen aan het "Museum aan het Vrijthof" te Maastricht (www.museumaanhetvrijthof.nl)! Succes. Tenslotte: dit bordje is sterk gehavend en heeft enkel nog een decoratieve waarde....

Keramiekbaron Petrus RegoutTerwijl Gent en Luik al in de vroege 19de eeuw industriële centra waren van formaat, bleef Nederland tot diep in de 19de eeuw een agrarisch land. Toch was er een uitzondering. In Maastricht, op een steenworp van Luik en niet zo ver van het Ruhrgebied, ontkiemde de Nederlandse industriële revolutie. De vader van deze revolutie was Petrus Regout (1801-1878) die begon als handelaar in glas- en gleiswerk en startte in 1836 zijn eigen keramiekfabriek op en werd zo de grondlegger van de Maastrichtse aardewerkindustrie.De Sphinx. Regout richtte het bedrijf op met de alombekende naam De Sphinx. Het bedrijfsmerkje dat ook op deze bordjes staat laat ons dan ook de "Sphinx" zien, destijds een populair Empiremotief. Regout produceerde aanvankelijk wit aardewerk en gebruikte vanaf 1840 ook drukdecors die hij vanuit Engeland invoerde. Engeland was toen de grote producent van dit soort aardewerk en exporteerde over de gehele wereld. Dit succes zorgde ervoor dat er overal bedrijven Engelse serviesgoed gingen nabootsen, bij ons was dat Boch te La Louvière. De Sphinx bleef de grootste speler, maar kreeg er concurrenten bij, zoals de fabriek N.A. Bosch (1853-1866), de Société Céramique (1863-1958) en Mosa (1883-1996). Het bedrijf bestaat nog steeds en produceert sanitaire keramiek.Timor decor.Regout fabriceerde heel wat serviesgoed voor de Nederlandse markt, maar voerde ook veel uit naar ons land. En produceerde zelfs voor het Verre Oosten! Regout maakte schotelgoed voor de Arabische markt, Indonesië (voorzien van Indonesische merkjes!) en Japan. Voor Japan produceerde De Sphinx rijstkommen en sakeflesjes! Maar hier zien we een bordje met een Oosters decor dat de benaming Timor draagt. Dit servies werd geproduceerd van 1880 tot 1930. Het is een van de meest voorkomende serviezen, je vindt het dus vrij makkelijk. Alleen zijn de vormstukken zeldzaam. Het antieke Maastrichtse aardewerk wordt druk verzameld en heeft ook een waarde. Zo'n simpel bord wordt op Marktplaats al snel aangeboden voor een 12 à 15 euro. Wie trouwens belangstelling heeft voor Maastrichts aardewerk vindt niet alleen op het net informatie, maar kan zich ook enkele puike catalogi aanschaffen en raden we ook aan een bezoek te brengen aan het "Museum aan het Vrijthof" te Maastricht (www.museumaanhetvrijthof.nl)! Succes. Tenslotte: dit bordje is sterk gehavend en heeft enkel nog een decoratieve waarde....