Die Streif in Kitzbühel, Oostenrijk

Die Streif behoort tot de zwaarste en gevaarlijkste skipistes ter wereld. Wanneer er geen wedstrijden plaatsvinden staat de piste ook open voor niet professionele skiers, maar weet waar je aan begint. De 3312 meter lange route is in technisch opzicht extreem zwaar en er komen uiterst steile stukken in voor (tot 85 procent) waardoor je zeer snel naar beneden raast en soms tot zo'n tachtig meter door de lucht vliegt.

Great Scott in Snowbird, Utah

De Great Scott is niet extreem steil of lang, maar wat deze piste zo moeilijk en verraderlijk maakt zijn de rotsen die boven de sneeuw uitsteken of - nog erger - er net onder verborgen liggen.

Harakiri in Mayrhofen, Oostenrijk

Dat deze piste in Mayrhofen de bijnaam 'harakiri' draagt, zegt al genoeg. Harakiri is namelijk het Japanse woord voor een rituele zelfmoord. De officiele naam voor de piste is een stuk saaier: piste 18. Over een stuk van 400 meter is de steilheid van de piste 74 procent. Het spreekt voor zich dat je over een uitstekende techniek en conditie moet beschikken om deze harakiri heelhuids af te leggen.

Black Hole in Smugglers' Notch, Vermont

De Black Hole piste gaat behoorlijk steil - tot zo'n 53 procent -, maar wat de route zo extreem maakt is dat deze dwars door bossen met pijnbomen loopt. Het vraagt heel wat techniek om met een grote snelheid, zonder kleurscheuren, tussen de bomen door te manoeuvreren.

Corbet's Couloir in Jackson Hole, Wyoming

Rustig beginnen is er op deze piste niet bij. Je start met een vrije val van zes meter in een nogal smalle kloof, gevolgd door een steile afdaling van 45 procent. Omdat niet veel skiërs de val aandurven, is het meestal rustig op de piste.

Delirium Dive in Sunshine Village, Banff, Canada

Wanneer je bovenaan deze afdaling staat, lijkt het wel alsof deze verticaal naar beneden loopt. De route buiten de pistes is enkel toegelaten voor zeer ervaren skiërs. Ze moeten kennis hebben over lawines, een lawine uitrusting bij zich hebben en ze mogen enkel samen met iemand anders aan de afdaling beginnen.

La Chavanette in Avoriaz, Frankrijk

De naam 'La Chavanette' doet waarschijnlijk geen belletje rinkelen, maar de 'Zwitserse Muur' (Le Mur Suisse) misschien wel. Deze afdaling start op de grens tussen Frankrijk en Zwitserland en is zo steil dat je niet kan zien wat er voor je ligt. Bovendien moet je telkens hobbels tot twee meter hoog overbruggen.

La Grave in de Hautes-Alpes, Frankrijk

La Grave is niet één afdaling, maar een dorpje en skigebied waar je vrijwel alleen buiten de pistes kan skiën. Een kabelbaan brengt je naar een hoogte van 3200, naar de top van La Meije gletjser. Vanaf daar kan je op verschillende manier van de gletsjer afdalen, maar ze lopen stuk voor stuk zeer steil en je moet voortdurend opletten voor rotsen, lawines en spleten.

Olympiabakken in Kvitfjell, Noorwegen

De Olympiabakken is met zo'n 3,2 kilometer de langste piste in Noorwegen. De route gaat ook zeer steil: tot 64 procent. De piste maakte in 1994 deel uit van de Olympische Winterspelen.

The Fingers in Squaw Valley, Californie

Squaw Valley bij Lake Tahoe in Californie is al verschillende keren verkozen tot het beste skioord in de VS. 'The Fingers' is niet één, maar een verzameling smalle afdalingen tussen rotsen door en met een steilheidspercentage van bijna 70 procent.

Chassoure-Tortin in Verbier, Zwitserland

De Chassoure-Totin in Verbier is vooral angstaanjagend wanneer er niet al te veel sneeuw ligt omdat je dan pas echt ziet welke obstakels je moet overwinnen. De tocht begint met een zeer steile afdaling over een rotsachtige piste en verder naar beneden is de piste bezaaid met hobbels die hoger worden naarmate je verder naar beneden gaat.

Grand Couloir in Courchevel, Frankrijk

Het is al een hele uitdaging om vanuit de skilift bij het begin van de piste te komen. Je moet over een 200 meter lange richel met aan weerszijden een diepe afgrond wandelen om bij de start te komen. De piste zelf is zeer steil en je moet telkens om rotsen heen skiën. Verder naar beneden kan je dan op het brede, niet al te steile laatste deel van de afdaling van de schrik bekomen.

Die Streif in Kitzbühel, Oostenrijk Die Streif behoort tot de zwaarste en gevaarlijkste skipistes ter wereld. Wanneer er geen wedstrijden plaatsvinden staat de piste ook open voor niet professionele skiers, maar weet waar je aan begint. De 3312 meter lange route is in technisch opzicht extreem zwaar en er komen uiterst steile stukken in voor (tot 85 procent) waardoor je zeer snel naar beneden raast en soms tot zo'n tachtig meter door de lucht vliegt.Great Scott in Snowbird, UtahDe Great Scott is niet extreem steil of lang, maar wat deze piste zo moeilijk en verraderlijk maakt zijn de rotsen die boven de sneeuw uitsteken of - nog erger - er net onder verborgen liggen.Harakiri in Mayrhofen, OostenrijkDat deze piste in Mayrhofen de bijnaam 'harakiri' draagt, zegt al genoeg. Harakiri is namelijk het Japanse woord voor een rituele zelfmoord. De officiele naam voor de piste is een stuk saaier: piste 18. Over een stuk van 400 meter is de steilheid van de piste 74 procent. Het spreekt voor zich dat je over een uitstekende techniek en conditie moet beschikken om deze harakiri heelhuids af te leggen. Black Hole in Smugglers' Notch, VermontDe Black Hole piste gaat behoorlijk steil - tot zo'n 53 procent -, maar wat de route zo extreem maakt is dat deze dwars door bossen met pijnbomen loopt. Het vraagt heel wat techniek om met een grote snelheid, zonder kleurscheuren, tussen de bomen door te manoeuvreren. Corbet's Couloir in Jackson Hole, WyomingRustig beginnen is er op deze piste niet bij. Je start met een vrije val van zes meter in een nogal smalle kloof, gevolgd door een steile afdaling van 45 procent. Omdat niet veel skiërs de val aandurven, is het meestal rustig op de piste. Delirium Dive in Sunshine Village, Banff, CanadaWanneer je bovenaan deze afdaling staat, lijkt het wel alsof deze verticaal naar beneden loopt. De route buiten de pistes is enkel toegelaten voor zeer ervaren skiërs. Ze moeten kennis hebben over lawines, een lawine uitrusting bij zich hebben en ze mogen enkel samen met iemand anders aan de afdaling beginnen. La Chavanette in Avoriaz, FrankrijkDe naam 'La Chavanette' doet waarschijnlijk geen belletje rinkelen, maar de 'Zwitserse Muur' (Le Mur Suisse) misschien wel. Deze afdaling start op de grens tussen Frankrijk en Zwitserland en is zo steil dat je niet kan zien wat er voor je ligt. Bovendien moet je telkens hobbels tot twee meter hoog overbruggen. La Grave in de Hautes-Alpes, FrankrijkLa Grave is niet één afdaling, maar een dorpje en skigebied waar je vrijwel alleen buiten de pistes kan skiën. Een kabelbaan brengt je naar een hoogte van 3200, naar de top van La Meije gletjser. Vanaf daar kan je op verschillende manier van de gletsjer afdalen, maar ze lopen stuk voor stuk zeer steil en je moet voortdurend opletten voor rotsen, lawines en spleten. Olympiabakken in Kvitfjell, NoorwegenDe Olympiabakken is met zo'n 3,2 kilometer de langste piste in Noorwegen. De route gaat ook zeer steil: tot 64 procent. De piste maakte in 1994 deel uit van de Olympische Winterspelen. The Fingers in Squaw Valley, CalifornieSquaw Valley bij Lake Tahoe in Californie is al verschillende keren verkozen tot het beste skioord in de VS. 'The Fingers' is niet één, maar een verzameling smalle afdalingen tussen rotsen door en met een steilheidspercentage van bijna 70 procent. Chassoure-Tortin in Verbier, ZwitserlandDe Chassoure-Totin in Verbier is vooral angstaanjagend wanneer er niet al te veel sneeuw ligt omdat je dan pas echt ziet welke obstakels je moet overwinnen. De tocht begint met een zeer steile afdaling over een rotsachtige piste en verder naar beneden is de piste bezaaid met hobbels die hoger worden naarmate je verder naar beneden gaat. Grand Couloir in Courchevel, FrankrijkHet is al een hele uitdaging om vanuit de skilift bij het begin van de piste te komen. Je moet over een 200 meter lange richel met aan weerszijden een diepe afgrond wandelen om bij de start te komen. De piste zelf is zeer steil en je moet telkens om rotsen heen skiën. Verder naar beneden kan je dan op het brede, niet al te steile laatste deel van de afdaling van de schrik bekomen.