'In Polynesië kreeg ik de smaak van het outrigger canoeing te pakken. Mijn kameraad Bert en ik trokken er begin jaren negentig naartoe om te surfen, maar we kwamen er al vlug in contact met de 'echte' sport van die eilanden. Va'a, zoals zij het noemen. Surfen, dat werd op die eilanden gezien als iets voor kinderen, maar Va'a zit echt in de ziel van de mensen. Het is een sport die teruggaat tot de oertijd.

Voor de kust van Knokke zien we bijvoorbeeld vaak zeehondjes en bruinvissen

Door een vlotter aan je kano vast te maken, wordt die stabieler en kun je verder de zee op, om te vissen of te reizen. Belangrijk om te overleven. Wij werden uitgenodigd om mee te varen en zo raakten we gebeten. Eens je het geprobeerd hebt, blijf je het je hele leven doen. Outrigger canoe is in Italië en Duitsland al populair, maar in België wordt het nog niet veel gedaan. Ik denk dat Surfers Paradise de enige club is.

Het is voorlopig nog een geheim, maar onze Noordzee is uitermate geschikt voor deze sport. De korte steile windgolven, vaak gecreëerd door een sterke tegenstroom, zorgen voor optimale condities. Het is leuk bij veel wind, maar ook op kalme dagen, en je kunt het hele jaar de zee op. Het vergt opperste concentratie, omdat het een technische sport is, maar ook omdat je de elementen moet lezen.

© Jef Boes

We varen meestal van Surfers Paradise naar de gele paal, ter hoogte van Placem'as-tu vu. Een tiental kilometer. Heen is dat een stevige warming up, terug kunnen we vaak surfen op de deining en golfjes. Daarvoor moet je de zee kunnen lezen, en dus veel uren gevaren hebben. Vooral de zonsondergang is puur genieten. In volle concentratie, met enkel de zenklanken van klotsend water en lichte bries, weg van alle stressgeluiden, uitlaatgassen en verkeer, dat is je batterijen opladen in pure schoonheid.

Voor de kust van Knokke zien we bijvoorbeeld vaak zeehondjes en bruinvissen. Body, soul, water and mind, all lined up. Wie wil er trouwens niet wat Polynesische flair in zijn leven?'