'In dit dorp stikt het van de bejaarden', zucht de 55-jarige artiest Wu Tsun-hsien. Hoe het gros van de jongeren - waaronder ook zijn eigen kroost - is uitgeweken naar de stad, waardoor de ouderen eenzaam achterbleven.

De kunstenaar merkte hoe zijn creaties jonge bezoekers naar het dorp lokten, tuk op een leuke selfie in een uniek decor. Al snel zag hij brood in de graffiti-business, en zo ging de bal aan het rollen. Intussen is elke dorpsgevel versierd met kleurrijke kunstwerken, die hordes Instagram-toeristen aantrekken. Het dorp staat nu zelfs op de kaart als trekpleister in de regio.

Taiwanese graffiti-artiest Wu Tsun-hsien poseert voor een versierde muur © AFP

De meeste taferelen tonen traditionele gelukssymbolen, maar af en toe sluipt er ook sociale en politieke kritiek in zijn werken, zoals de behandeling van ouderen in de huidige consumptiemaatschappij en de gebrekkige actie tegen de klimaatproblematiek.

Wu is niet de enige Taiwanees die zijn dorp vol schilderde om eenzaamheid bij ouderen tegen te gaan: Taiwan telt een zestal 'graffitidorpen' die dezelfde strategie hebben gehanteerd in een poging om wat leven in de uitgestorven brouwerij te brengen.

Zoals vele geïndustrialiseerde regio's in het Verre Oosten heeft Taiwan te kampen met een ware leegloop op het platteland richting de steden. Eén van de oorzaken is de economische transformatie van het land in de afgelopen decennia. Ook de toenemende vergrijzing van de populatie speelt de landelijke regio's parten. Dorpsbewoners sterven, waarna hun huis leeg komt te staan en maar zelden een overnemer gevonden wordt.