De coronacrisis was voor Bart Heirweg een vloek en een zegen. Enerzijds zag hij met lede ogen aan hoe reisbeperkingen werden ingevoerd. Zijn agenda liep in een recordtempo leeg en zijn voorheen florerende business stuikte als een kaartenhuisje in elkaar. Anderzijds bood de coronacrisis een ongeziene kans voor dat ene project in de periferie van zijn gedachten: een fotoboek over het overweldigende natuurschoon in het zuiden van ons land. Dat de coronacrisis #reizenineigenland een serieuze boost gaf, was mooi meegenomen.

Dardennen, Bart Heirweg
Dardennen © Bart Heirweg

'België wordt ontzettend onderschat. Voor mijn job ben ik voortdurend onderweg, maar al die exotische plekken kunnen me minder en minder bekoren. De coronacrisis maakte mijn agenda leeg en kluisterde me aan huis, waardoor ik eindelijk tijd had voor dit project. Ik wilde een boek maken met plaatsen die niemand kent. Zo zijn er honderden. Zeker in de Ardennen, waar nog veel open ruimte is. Van sommige plekken kan je amper geloven dat ze zo dicht bij huis gelegen zijn.'

., Bart Heirweg
. © Bart Heirweg

Zijn mini-bestelbusje deed dienst als hotel, zijn frigobox als ad hoc catering. Het merendeel van zijn trektochten ondernam hij alleen. 'Die manier van reizen is erg eenzaam, maar ook erg productief. Ik had alle tijd van de wereld om te wachten op het perfecte licht. Er was niemand die ongeduldig werd of begon te zeuren over eten of koude handen. Toch was het maken van dit boek zeker geen walk in the park: ik ben talloze keren nat geworden en slapen in je auto wanneer het vriest is geen pretje. Bovendien zijn er geen garanties dat het weer de volgende ochtend beter is. Ik heb mijn vrouw talloze berichten gestuurd om mijn beklag te doen. (lacht)'.

De reisroutes stippelde hij uit met behulp van een topografische kaart van België, aangevuld met sattelietkaarten van Google Maps. 'Die twee elementen gaven me een goed beeld over het potentieel van een bepaalde plaats, al moet je uiteraard wel zelf op verkenning gaan om dan de perfecte spot te vinden.' In zijn boek geeft hij de precieze plekken waar de beelden gemaakt zijn niet prijs, om de ze te beschermen tegen overtoerisme. Achteraan het boek is er wel een index met het dorp of de gemeente in kwestie, bij wijze van startpunt. Toch wil hij de lezers vooral uitnodigen om zélf de wandelschoenen aan te trekken om op ontdekking te gaan. De fotograaf tipt drie regio's waar schoonheid voor het rapen ligt.

., Bart Heirweg
. © Bart Heirweg

De riviervalleien in de Hoge Venen

Dit is zonder twijfel het meest ongerepte en uniekste natuurgebied in ons land. Dit soort landschap vind je ook bijna nergens anders. De Hoge Venen hebben iets ruigs, en zijn tegelijk fotografisch erg interessant. Ik heb veel tijd gespendeerd langs de bovenloop van de Getzbach. Ook in de omgeving van Bütgenbach, waar je verschillende rivierenvalleitjes zoals de Rur en de Schwalm vindt, loont zeker de moeite.

Belgische Eiffel

Ik vind de regio ten oosten van Sankt Vith en ten noorden van het drielandenpunt in Oeren erg spectactaculair. Het is er heel heuvelachtig, bijna alsof je in de Duitse Eiffel rondhangt. Zelf heb ik er vooral in de lente gezeten. De smalle kraagjes van de Meidoorn creëren pittige witte accenten in een verder erg groen landschap. De diepe dalen en de vele uitkijkpunten zorgen voor een soort afwisseling die je niet snel zal vergeten.

., Bart Heirweg
. © Bart Heirweg

Baraque de Fraiture

Dit is het tweede hoogste punt van België. De veengebieden daar maken deel uit van het Natura 2000-netwerk, een verzamelnaam voor natuurgebieden die een belangrijke habitat vormen voor vogels en andere dieren. Ik vind het fascinerend omdat je hier verschillende soorten natuur op een zeer kleine oppervlakte aantreft. Ze maken deel uit van Plateau Des Tailles, Fagne de Mochamps is daar een treffend voorbeeld van: je vindt er verschillende gebieden en wandelpaden met enorm diverse landschappen.

Dardennen, Bart Heirweg
Dardennen © Bart Heirweg

'Dardennen' van Bart Heirweg is uit bij Borgerhoff & Lamberigts . Wie meer werk van hem wil zien kan hem volgen via Instagram of een kijkje nemen op zijn website.

., Bart Heirweg
. © Bart Heirweg
De coronacrisis was voor Bart Heirweg een vloek en een zegen. Enerzijds zag hij met lede ogen aan hoe reisbeperkingen werden ingevoerd. Zijn agenda liep in een recordtempo leeg en zijn voorheen florerende business stuikte als een kaartenhuisje in elkaar. Anderzijds bood de coronacrisis een ongeziene kans voor dat ene project in de periferie van zijn gedachten: een fotoboek over het overweldigende natuurschoon in het zuiden van ons land. Dat de coronacrisis #reizenineigenland een serieuze boost gaf, was mooi meegenomen. 'België wordt ontzettend onderschat. Voor mijn job ben ik voortdurend onderweg, maar al die exotische plekken kunnen me minder en minder bekoren. De coronacrisis maakte mijn agenda leeg en kluisterde me aan huis, waardoor ik eindelijk tijd had voor dit project. Ik wilde een boek maken met plaatsen die niemand kent. Zo zijn er honderden. Zeker in de Ardennen, waar nog veel open ruimte is. Van sommige plekken kan je amper geloven dat ze zo dicht bij huis gelegen zijn.' Zijn mini-bestelbusje deed dienst als hotel, zijn frigobox als ad hoc catering. Het merendeel van zijn trektochten ondernam hij alleen. 'Die manier van reizen is erg eenzaam, maar ook erg productief. Ik had alle tijd van de wereld om te wachten op het perfecte licht. Er was niemand die ongeduldig werd of begon te zeuren over eten of koude handen. Toch was het maken van dit boek zeker geen walk in the park: ik ben talloze keren nat geworden en slapen in je auto wanneer het vriest is geen pretje. Bovendien zijn er geen garanties dat het weer de volgende ochtend beter is. Ik heb mijn vrouw talloze berichten gestuurd om mijn beklag te doen. (lacht)'. De reisroutes stippelde hij uit met behulp van een topografische kaart van België, aangevuld met sattelietkaarten van Google Maps. 'Die twee elementen gaven me een goed beeld over het potentieel van een bepaalde plaats, al moet je uiteraard wel zelf op verkenning gaan om dan de perfecte spot te vinden.' In zijn boek geeft hij de precieze plekken waar de beelden gemaakt zijn niet prijs, om de ze te beschermen tegen overtoerisme. Achteraan het boek is er wel een index met het dorp of de gemeente in kwestie, bij wijze van startpunt. Toch wil hij de lezers vooral uitnodigen om zélf de wandelschoenen aan te trekken om op ontdekking te gaan. De fotograaf tipt drie regio's waar schoonheid voor het rapen ligt. Dit is zonder twijfel het meest ongerepte en uniekste natuurgebied in ons land. Dit soort landschap vind je ook bijna nergens anders. De Hoge Venen hebben iets ruigs, en zijn tegelijk fotografisch erg interessant. Ik heb veel tijd gespendeerd langs de bovenloop van de Getzbach. Ook in de omgeving van Bütgenbach, waar je verschillende rivierenvalleitjes zoals de Rur en de Schwalm vindt, loont zeker de moeite. Ik vind de regio ten oosten van Sankt Vith en ten noorden van het drielandenpunt in Oeren erg spectactaculair. Het is er heel heuvelachtig, bijna alsof je in de Duitse Eiffel rondhangt. Zelf heb ik er vooral in de lente gezeten. De smalle kraagjes van de Meidoorn creëren pittige witte accenten in een verder erg groen landschap. De diepe dalen en de vele uitkijkpunten zorgen voor een soort afwisseling die je niet snel zal vergeten. Dit is het tweede hoogste punt van België. De veengebieden daar maken deel uit van het Natura 2000-netwerk, een verzamelnaam voor natuurgebieden die een belangrijke habitat vormen voor vogels en andere dieren. Ik vind het fascinerend omdat je hier verschillende soorten natuur op een zeer kleine oppervlakte aantreft. Ze maken deel uit van Plateau Des Tailles, Fagne de Mochamps is daar een treffend voorbeeld van: je vindt er verschillende gebieden en wandelpaden met enorm diverse landschappen.