Tot eind jaren '70 werd de eikelmuis regelmatig in de omgeving van 's Gravensvoeren waargenomen, maar daarna verdwenen ze steeds meer. In 2007 en 2009 werden in Sint-Pieters-Voeren mosnesten gevonden van (mogelijk) eikelmuizen. Sinds 2009 hangen er in de buurt nestkastjes, een manier om de verpreiding van de soort op te volgen. "Ondanks intensieve opvolging hiervan werd er echter nooit enig spoor van eikelmuizen aangetroffen, terwijl eikelmuizen dergelijke nestkastjes graag in gebruik nemen", zegt Goedele Verbeylen (Natuurpunt).

In 2014 verklaarde iemand die op een halve kilometer van het bosgebied Vrouwenbos-Stroevenbos-Sint-Gillisbos woont, een eikelmuis gezien te hebben. Maar definitieve zekerheid kwam er dit jaar. "Op 27 mei werd een eikelmuismannetje aangetroffen in een lege nestkast", zegt Verbeyelen. Wat later werd 300 meter verder een wijfjeseikelmuis aangetroffen in een koolmeeskastje in de buurt, en nog eens 500 meter verder langs de spoorlijn werd een mosnest van eikelmuis in een nestkast gevonden.

Zorromasker

De eikelmuis is herkenbaar door haar zwarte "zorromasker" en een lange pluizige staart. Het nachtdiertje brengt de winter al slapend door en is verzot op fruit, vandaar haar bijnaam "fruitratje". De soort staat sinds vorig jaar op de Rode Lijst en is sinds dit jaar in Vlaanderen beschermd.

De eikelmuis ging in Vlaanderen sinds de tweede helft van de vorige eeuw snel achteruit. In de zuidrand van Vlaanderen waren enkele locaties bekend waar het fruitratje nog (in geringe aantallen) voorkwam, en nu komt daar dus ook Voeren bij. "Er zullen allicht nog locaties zijn die we niet kennen, maar elke nieuwe locatie erbij stemt ons blij", besluit Verbeylen. (Belga/EK)

Tot eind jaren '70 werd de eikelmuis regelmatig in de omgeving van 's Gravensvoeren waargenomen, maar daarna verdwenen ze steeds meer. In 2007 en 2009 werden in Sint-Pieters-Voeren mosnesten gevonden van (mogelijk) eikelmuizen. Sinds 2009 hangen er in de buurt nestkastjes, een manier om de verpreiding van de soort op te volgen. "Ondanks intensieve opvolging hiervan werd er echter nooit enig spoor van eikelmuizen aangetroffen, terwijl eikelmuizen dergelijke nestkastjes graag in gebruik nemen", zegt Goedele Verbeylen (Natuurpunt). In 2014 verklaarde iemand die op een halve kilometer van het bosgebied Vrouwenbos-Stroevenbos-Sint-Gillisbos woont, een eikelmuis gezien te hebben. Maar definitieve zekerheid kwam er dit jaar. "Op 27 mei werd een eikelmuismannetje aangetroffen in een lege nestkast", zegt Verbeyelen. Wat later werd 300 meter verder een wijfjeseikelmuis aangetroffen in een koolmeeskastje in de buurt, en nog eens 500 meter verder langs de spoorlijn werd een mosnest van eikelmuis in een nestkast gevonden. De eikelmuis is herkenbaar door haar zwarte "zorromasker" en een lange pluizige staart. Het nachtdiertje brengt de winter al slapend door en is verzot op fruit, vandaar haar bijnaam "fruitratje". De soort staat sinds vorig jaar op de Rode Lijst en is sinds dit jaar in Vlaanderen beschermd. De eikelmuis ging in Vlaanderen sinds de tweede helft van de vorige eeuw snel achteruit. In de zuidrand van Vlaanderen waren enkele locaties bekend waar het fruitratje nog (in geringe aantallen) voorkwam, en nu komt daar dus ook Voeren bij. "Er zullen allicht nog locaties zijn die we niet kennen, maar elke nieuwe locatie erbij stemt ons blij", besluit Verbeylen. (Belga/EK)