Eerlijk is eerlijk: ik belandde er ook maar per toeval. Ik werkte in volle coronacrisis aan een nieuw reisboek en Tenerife was een van de weinige bestemmingen met een oranje kleurcode. Dus begon ik te researchen. Een tip: google 'Tenerife' of geef het als zoekterm in op Pinterest.
...

Eerlijk is eerlijk: ik belandde er ook maar per toeval. Ik werkte in volle coronacrisis aan een nieuw reisboek en Tenerife was een van de weinige bestemmingen met een oranje kleurcode. Dus begon ik te researchen. Een tip: google 'Tenerife' of geef het als zoekterm in op Pinterest.Het Tenerife dat iedereen kent - hokjeshotels, all-you-can-eat buffetten, drukke strandboulevards en een sliert souvenirshops - bestaat wel, maar palmt enkel het zuiden van het eiland in. De zon is er het hele jaar door van de vrolijke partij en bijgevolg troepen de toeristen hier samen. Maar zodra je een halfuur opschuift naar het midden, noorden of oosten van het eiland, kom je in een andere wereld terecht: een groen en onherbergzaam universum, waar eindeloze wandelpaden door feeërieke laurierbossen slingeren. Tenerife is het eiland uit je dromen. Warme temperaturen. Vrolijke inwoners. Afgelegen fietsroutes langs maanlandschappen of bananenplantages. Zwartgekleurde surfstranden die nog nooit een parasol zagen. Vissershuisjes in pastelkleuren, maar ook moderne architectuur die zich in bochten wringt. Grootmoeders visrecepten en toprestaurants waar vegetarisch gekookt wordt. Baaien waar de wind fluistert en soms raast, verscholen tussen gigantische bergmassieven. Het is er al-le-maal. Ik vind dit eiland niet uit. Het bestaat en ligt op amper vier uur vliegen van Brussel.Steeds meer jonge ondernemers voelen het potentieel van het eiland waar ze opgroeiden. Ze zagen met eigen ogen hoe het werd opgepeuzeld door het massatoerisme en onterecht bestempeld als zielloos, platgetreden of uitgehold. 'Tenerife is allebehalve zielloos', zegt Raquel van Finca Vilaflor. Ze runt in het binnenland Mar de Nubes, een souvenirshop met enkel objecten made in Canarias. Geen Chinese brol, koelkastmagneten of postkaarten uit de jaren negentig. Maar wel funky keramiek, zeepjes in een wollen jas of lokale surffotografie. 'De ziel van Tenerife is vurig en vulkanisch', zegt ze. 'Het borrelt hier van de creativiteit. Wij weten dat al langer, nu de buitenwereld nog.' Wie een beetje rondsnuistert en doorklikt op Instagram, vangt al een glimp op van het nieuwe Tenerife. Als je de beelden ziet op de Instagrampagina van @be_tenerife, geloof je nauwelijks dat ze gemaakt zijn op het eiland. Fotograaf Alberto del Hoyo verhuurt haciënda's op kliffen, omgeven door zwarte rotsen. Idem voor de tropische architectuur van het Ritz-Carlton Abama hotel, met roze trappen die in een groen binnenmeertje zakken. In dat vijfsterrenhotel met zeezicht boek je overigens al een kamer met ontbijt vanaf 261 euro. Een koopje als je weet dat je hier in een van de mooiste accommodaties van het eiland verblijft, met vijfsterrenluxe. Tenerife heeft een 'goedkoop' imago en omdat de nieuwe wind nog niet meteen Europa is binnengewaaid, blijven de prijzen voorlopig laag. Laatste noot in mijn loftrompet: er borrelt een foodiecultuur. De Canarische keuken is sowieso al heerlijk authentiek (patatjes in de schil! vis van de dag!), maar de voorbije jaren heeft een nieuwe generatie chefs heet vuur in dat lokaal lekkers geblazen. Ze werken met eilandingrediënten - opnieuw honderd procent Canarias - en geven oude recepten een twist. Een mooi vernieuwend voorbeeld is La Verdulería in Santa Cruz, de hoofdstad. Josué, Nuria en Maren serveren er een vegan en vegetarische keuken waar kleuren en smaken van het bord spatten. 'We vonden dat er naast carnicería en pescadería nog een woord in de Spaanse taal ontbrak en bedachten het dan maar zelf', vertelt Nuria. Begin je culinaire ontdekkingstocht bij een van de resto's op de volgende pagina, en vraag de chef naar zijn of haar favoriete restaurant. Zo verdwaal je op foodietour over het eiland en ontdek je gegarandeerd de échte smaken en kruiden van Tenerife. 'Het eiland was zichzelf misschien een beetje verloren', zegt Nuria van La Verdulería. 'We hebben ons jarenlang aangepast aan het toerisme, terwijl het eigenlijk omgekeerd zou moeten zijn.'