Tanguy Ottomer troont ons mee op de fiets langs de hotspots van Knokke. Voor een keer komen niet de talrijke shopadresjes aan bod, maar worden de rijke geschiedenis van de kuststad en haar illustere badgasten in de spotlight geplaatst.

Ottomer startte zijn gidsimperium in Antwerpen als 'BeroepsAntwerpenaar' en breidde algauw uit naar Brussel, Gent en Brugge. Hij doopte zijn kantoor om tot Buro BeroepsBelg en bestormt sinds kort ook Knokke met al zijn enthousiasme.

Tanguy Ottomer op het Rubenspleintje © Lotte Philipsen

Terug naar de kust

Knokke, sommige mensen zijn er dol op, anderen vermijden het als de pest. Het is een kuststad die vaak over de tongen gaat, zoveel is duidelijk. Voor Ottomer was het een logische keuze om er gegidste tours te organiseren. 'Ik kom uit een gezin van zeven kinderen en mijn vader zei: "Mannekes, op vakantie gaan zit er bij ons niet in, maar we zullen een appartement nemen aan zee." Ieder weekend en elke vakantie trokken we met het gezin naar Knokke. Alle broers en zussen werden in de auto geladen om onze vrije tijd door te brengen aan de kust', legt hij uit.

Zoals heel wat Antwerpenaren ligt Knokke hem dus nauw aan het hart. 'Ik ben daar eigenlijk opgegroeid. In Antwerpen ben ik naar school gegaan en van mijn bommake leerde ik over de geschiedenis van 't stad. Maar mijn vrije tijd heb ik tot mijn zeventiende grotendeels in Knokke doorgebracht. Daarom gids ik zelf in Antwerpen en Knokke: het zijn de plaatsen die ik het beste ken.'

Welke beroemdheden plonsden, naast Marlène Dietrich, weleens in de zee in Knokke?

Waarom zijn bijna alle huizen wit in Knokke - en nog interessanter, hoe omzeilen sommige inwoners deze regel? Welke gebouwen konden niet worden gered van de sloophamer en hoe zag de stad er vroeger uit? Op welke manieren is de familie Lippens verweven met de stad? Waarom hebben de wafels van Moeder Siska de vorm van een hart? Welke beroemdheden plonsden, naast Marlène Dietrich, weleens in de zee in Knokke? En welke architecten drukten hun stempel op de stad?

Architectuur in Knokke © Lotte Philipsen

Tijdens de fietstocht krijgen we antwoorden op deze vragen, kijken we onze ogen uit en waaien we - zoals het hoort aan de kust - stevig uit en route naar het Zwin. Dat natuurgebied, zo vertelt Ottomer, was bovendien het eerste beschermde natuurreservaat van Vlaanderen. Graaf Léon Lippens, toenmalig directeur van de vastgoedmaatschappij Compagnie het Zoute, was een fervent vogelaar en stichtte in 1952 het vogelparadijs.

Het Saint-Tropez van België

Maar ook voor andere soorten paradijsvogels is het gezellig toeven in de badstad. 'Knokke is het Saint-Tropez van de Belgische kust. Onze royals komen hier incognito genieten van de zeelucht, zonder dat iemand hen lastigvalt. Je mag dus letterlijk de koningin zijn van België, niemand zal je aanklampen', aldus Ottomer.

Dat het vergeleken wordt met de mondaine Franse kuststad, ligt volgens onze gids ook aan de torenhoge vastgoedprijzen. 'Omdat het zo populair is en de beschikbare grond er erg beperkt is, zijn de huizen er peperduur.'

Onze royals komen hier incognito genieten van de zeelucht

Tijdens de fietstocht door de villawijken verklapt Ottomer dat 'door de straten van Knokke fietsen, aanvoelt als vakantie.' Als gids werkt hij wanneer de gewone burger geniet van zijn vrije tijd. 'Dat heeft voor- en nadelen', klinkt het. 'Ik kan gaan winkelen of een uitstapje doen op een rustige weekdag. Maar soms doet het wel pijn - de dag na een feestje moeten werken bedoel ik dan,' vertelt hij lachend.

De duinen en strandcabines van Knokke © Lotte Philipsen

Wie al ooit op tour is geweest met Ottomer weet dat hij een begenadigd verteller is, die blaakt van enthousiasme. 'Twee uur rondleiden betekent voor mij twee uur optreden, en dat vergt enorm veel energie. Het is twee uur alles van jezelf geven. Ik zal niet zeggen dat mijn sociaal leven dood is, maar het staat toch wel op een lager pitje nu ik fulltime rondleidingen geef. Toch doe ik het super graag. Zo erg zijn die nadelen eigenlijk niet.'

Golfkarretjes

Over Knokke bestaan er verschillende clichés, en zoals dat gaat met clichés zijn sommigen gestoeld op waarheden. 'Het krioelt hier inderdaad van de golfkarretjes en de inzittenden denken dat ze die overal mogen parkeren. Nu ja, ze geven me ook wel een instant vakantiegevoel', lacht Ottomer. 'En ze zullen wel beter zijn voor het milieu dan brommers of auto's zeker?'

Een cliché dat klopt? Het krioelt hier inderdaad van de golfkarretjes

Waar onze gids het niet mee eens is, is dat het er enkel zalig vertoeven is tijdens de zomermaanden. 'Men zegt wel eens dat het in Knokke enkel leeft tijdens juli en augustus. Het is natuurlijk veel drukker tijdens de zomer, maar ook in de winter vind ik het hier heerlijk. Als het goed waait en je kan met je hond gaan wandelen op het strand: zalig toch!'

We sluiten onze tour af waar we zijn gestart: aan het Rubensplein, waar de reuzenbeelden van Franz West ons opnieuw welkom heten. De aanblik van de typerende appartementsblokken van de kust plaatst ons terug in het heden. 'Vroeger was alles mooier', verzuchten we, nostalgisch naar de grandeur van weleer.

Ook zin in een duik in het boeiende verleden van Knokke, met haar notabele gasten, spraakmakende inwoners en opmerkelijke architectuur? Stap de fiets op en wek samen met de BeroepsBelg het verleden weer eventjes tot leven.

Meer info via beroepsbelg.be

Het Knokke van vroeger © gf