Het gaat om twee vrouwtjes, de mama en zus van de twee mannetjes die vanaf april in Pairi Daiza te zien zullen zijn. De twee dierenparken stappen allebei in het "Save the Tasmanian Devil Project", een samenwerking tussen verschillende Europese dierentuinen.

Planckendael noemt de komst van de bedreigde diersoort naar twee Belgische dierentuinen "écht goed nieuws voor deze een beetje gekke maar o zo bijzonder interessante, vleesetende buideldieren". De twee vrouwtjes, Mienna en Coninna, zullen vanaf 8 februari in Mechelen te bewonderen vallen.

De Tasmaanse duivel leeft in het wild alleen nog op het Australische eiland Tasmanië en is ernstig in zijn voortbestaan bedreigd, de laatste tijd vooral door een agressieve kanker. Die raakt verspreid via bijtwonden - die vaak voorkomen door het gedrag ten opzichte van soortgenoten - en er is meer dan twintig jaar na de ontdekking ervan nog steeds geen vaccin voor. Wel blijken sommige dieren er resistentie tegen te vertonen.

Een Tasmaanse duivel is niet groter dan een hond, maar dankt zijn reputatie allicht aan het feit dat hij veelal erg gespierd is, stevige kaken heeft, luid schreeuwt en een onaangename geur verspreidt. De soort is ook bekend van het gelijknamige Looney Tunes-tekenfilmfiguurtje dat er enigszins op gebaseerd is.

Het gaat om twee vrouwtjes, de mama en zus van de twee mannetjes die vanaf april in Pairi Daiza te zien zullen zijn. De twee dierenparken stappen allebei in het "Save the Tasmanian Devil Project", een samenwerking tussen verschillende Europese dierentuinen.Planckendael noemt de komst van de bedreigde diersoort naar twee Belgische dierentuinen "écht goed nieuws voor deze een beetje gekke maar o zo bijzonder interessante, vleesetende buideldieren". De twee vrouwtjes, Mienna en Coninna, zullen vanaf 8 februari in Mechelen te bewonderen vallen. De Tasmaanse duivel leeft in het wild alleen nog op het Australische eiland Tasmanië en is ernstig in zijn voortbestaan bedreigd, de laatste tijd vooral door een agressieve kanker. Die raakt verspreid via bijtwonden - die vaak voorkomen door het gedrag ten opzichte van soortgenoten - en er is meer dan twintig jaar na de ontdekking ervan nog steeds geen vaccin voor. Wel blijken sommige dieren er resistentie tegen te vertonen. Een Tasmaanse duivel is niet groter dan een hond, maar dankt zijn reputatie allicht aan het feit dat hij veelal erg gespierd is, stevige kaken heeft, luid schreeuwt en een onaangename geur verspreidt. De soort is ook bekend van het gelijknamige Looney Tunes-tekenfilmfiguurtje dat er enigszins op gebaseerd is.