Haider Ackermann

De song Je t'aime... moi non plus, gefluisterd door Jane Birkin en Serge Gainsbourg, bleef maar in zijn hoofd spelen. De mode van Haider Ackermann heeft altijd iets sensueels, met esthetiek als rode draad. Dit seizoen brengt hij mooie jonge mensen, mannen en vrouwen door elkaar. Zijn silhouet mag dan androgyn zijn, dat wil niet zeggen dat de twee seksen gewoon maar kleren van elkaar lenen. Het is eerder zo dat eenzelfde stof voor allebei gebruikt wordt. Rood, wit en zwart worden verwerkt tot prints of jacquards en de feilloze snit, zijn handelsmerk, is alomtegenwoordig.
...

De song Je t'aime... moi non plus, gefluisterd door Jane Birkin en Serge Gainsbourg, bleef maar in zijn hoofd spelen. De mode van Haider Ackermann heeft altijd iets sensueels, met esthetiek als rode draad. Dit seizoen brengt hij mooie jonge mensen, mannen en vrouwen door elkaar. Zijn silhouet mag dan androgyn zijn, dat wil niet zeggen dat de twee seksen gewoon maar kleren van elkaar lenen. Het is eerder zo dat eenzelfde stof voor allebei gebruikt wordt. Rood, wit en zwart worden verwerkt tot prints of jacquards en de feilloze snit, zijn handelsmerk, is alomtegenwoordig. Theyskens keerde terug naar de jaren veertig. 'Met biais gesneden jurken, tailoring, rokken tot onder de knie en tweed. En kant. Samen met Darquer, de oudste fabrikant van kant van Calais, hebben we een motief ontworpen dat een combinatie is van een vlindervleugel en een waaiervormige schelp. Ik zie deze collectie als retro-futuristisch. Futuristisch door de visie op de vrouw - een silhouet dat je ook ziet in Blade Runner van Ridley Scott. Ik wilde die vreemde combinatie op mijn manier brengen, zonder het belang van het coutureaspect uit het oog te verliezen.' In zijn eigen tuin vond Dries Van Noten de inspiratie voor zijn herfst-wintercollectie. De Antwerpse ontwerper fotografeerde zijn rozen, zijn ridderspoor, zijn Japanse esdoorn, zijn kniphofia rooperi, zijn dahlia's in hun laatste bloei en de trillende schaduwen die ze wierpen, en hij vertaalde ze naar prints. Maar nergens wordt het sentimenteel, want zijn silhouetten zijn strak gesneden en in zijde, tule, neopreen, streepjesstof of klassieke vilt. Wijnants gaat terug naar zijn jeugd. Herinneringen uit de jaren zeventig kleuren zijn palet met felgroen, elektrisch paars en babyblauw. Zijn collectie straalt een intieme nostalgie uit, geïnspireerd op het werk van de Amerikaanse kunstenaar Alice Neel, met haar bittere portretten, haar droefgeestige schilderijen, haar realistische penseel en haar gevoel voor kleur, en een intens verzet tegen wat haar moeder haar altijd gezegd had: 'Ik weet niet wat je denkt te verwezenlijken in de wereld, je bent maar een meisje.' Dat universum leidt tot een mannelijk, licht oversized silhouet, met grafische prints die met de hand getekend lijken te zijn, of bezaaid met romantische bloemen, zoals een dromerig kind ze getekend kon hebben. Vogels die een hoge vlucht nemen vormen hier de inspiratie, 'een symbool voor het paradijs en de ziel'. Daarna laat hij zijn intuïtie spreken, zonder zijn aangeboren gevoel voor een perfecte snit te verloochenen. Veren van de maraboe geven een luchtige noot aan een schijnbaar klassieke chemisier op een perfect gesneden mannenbroek. Glenn Martens zijn silhouetten zijn opzichtig, gemaakt voor het plezier, ver verwijderd van alle realiteit. 'Met Y/Project zet ik diversiteit en eclectiek in de schijnwerpers, en ik zorg ervoor dat elk stuk een weelderig, koninklijk kantje heeft. Deze jurk is van namaak shearling, hij weegt een ton. Een ontwerper moet ook dromen en fantasieën verkopen.' Een collectie als eerbetoon aan James Lee Byars, de nomadische kunstenaar die in 1969 een tijdje in Antwerpen woonde en er zijn poëtische performances gaf. Sébastien Meunier, artistiek directeur bij het label Ann Demeulemeester, gebruikt een 'bijna psychedelische' esthetiek met een mystieke kant, en maakt vloeiende maxi-jurken waarin hij probeert 'schoonheid, perfectie en de waarheid' te benaderen. Zachte pasteltinten en contrasterende kragen over elkaar - het zit 'm in de details. Een combinatie van trash en sophistication in een collectie met symbolen en referenties uit verschillende decennia. Een superwarme jas in een houthakkersruit met een kraag en manchetten van nylontricot, dat is de perfecte samenvatting van een collectie in een mix van materialen die refereren aan 'de natuur en eenzaamheid' en modern, synthetisch textiel of zelfs technostoffen.