1. Het nuttigste accessoire was een paraplu

Er werden dit seizoen opvallend veel shows in openlucht georganiseerd. In theorie is dat een goed idee: een défilé buiten is bijna altijd aangenamer dan binnen. Probleempje: september bleek dit jaar natter en grijzer dan gewoonlijk. En dus viel een aantal shows letterlijk in het water. Te beginnen met Marine Serre in de hippodroom van Auteuil. Haar uitnodiging was vergezeld van een paraplu. De collectie, Marée Noire, ging, in grote lijnen, over de overlevenden van een natuurramp. Dat de lucht donkergrijs kleurde, en het net voor de show zachtjes begon te regenen, leek dus ingecalculeerd. Het plaatje klopte.

Marina Serre © Foto R.V.

Bij Lanvin, in de tuin van het Musée du Quai Branly, regende het pijpenstelen: zelfs de modellen liepen onder paraplu's. Courrèges showde langs twee oevers van het romantische Canal Saint-Martin. De modellen werden aangeleverd met een toeristenboot. Lacoste had een show op de tenniscourts van Roland Garros. Een minuut na de finale in openlucht werden de hemelsluizen wagenwijd open gezet. A.P.C. palmde een speelplaats in op de enige echt zonnige dag van de modeweek en Nina Ricci, ten slotte, liet het binnen regenen. Zo werden we toch nog nat.

Lacoste © Getty Images

2. De mode wordt stilaan groener

Hier en daar werd de natuur gewoon naar binnen gehaald. Dior plantte een bos in een gigantische doos in het midden van een écht bos, met enkele honderden bomen die achteraf een nieuwe plek zouden krijgen in Parijs. Noir Kei Ninomiya, een label uit de stal van Comme des Garçons, gebruikte planten als hoofddeksels voor enkele modellen. Tussen de adembenemende outfits: een mantel waarin je met wat verbeelding een met mos begroeide rots kon herkennen en een andere die een wolkenpartij suggereerde.

Noir Kei Ninomiya © Foto R.V.

Op het donkergroene vasttapijt van Oscar Niemeyers hoofdkwartier van de Communistische Partij toonde Belgisch schoenenmerk Rombaut dat ethische mode bijzonder hip kan zijn. Zijn presentatie had de hoogste coolfactor van de week. Een ontwerper die zijn eigen vader in sneakerlaarzen met stilettohak stopt, hoort bijna vanzelf in de Vlaamse canon. Een enkele keer werd blauw groen. Bij Givenchy maakte Clare Waight Keller shorts en broeken met gerecupereerd denim. En de officiële shuttlebus die journalisten van show naar show brengt was dit keer vervangen door een vloot van drie geheel elektrische minibusjes.

Rombaut © Foto R.V.

3. We keren terug naar het jaar nul

In Milaan triomfeerde Jennifer Lopez op de catwalk van Versace in een jurk van twintig jaar geleden. In Parijs klonk J-Lo hier en daar door de luidsprekers, bij merken van A.P.C. tot Balmain, dat ook Baby, Hit Me One More Time van Britney Spears door de luidsprekers liet galmen. De collectie van Balmain was een hommage van ontwerper Olivier Rousteing aan zijn jonge jaren, circa 2000.

Balmain © Reuters

'Is de nostalgie van mijn generatie voor de cultuur van onze kinderjaren rond de eeuwwisseling op de een of andere manier minder cool dan de fixatie die de mode doorgaans heeft voor de jaren zeventig en tachtig,' vroeg Rousteing zich af in een brief aan reviewers. Niet dus. Van Britney gesproken: bij Louis Vuitton zat Justin Timberlake op de front row, hand in hand met zijn huidige partner, Jessica Biel. En bij Vivienne Westwood stonden we plots oog in oog met Pamela Anderson.

4. Kim is back!

Belgisch model Kim Peers geniet al enkele jaren cultstatus, vooral bij de jongere generatie ontwerpers. Dit seizoen liep ze in Parijs mee bij Marine Serre, Dawei, Yang Li, Gauchere en Kwaidan Editions. Yang Li boekte voor zijn show een optreden van The Jesus And Mary Chain. Kwaidan Editions schrijft mee aan de geschiedenis van de Belgische mode: ontwerpers Lea Dickely en Hung La leerden elkaar kennen aan de Academie van Antwerpen. En Marine Serre huurde naast Peers nog een leger andere Belgische legendes in, onder wie Rose Van Bosstraeten, Inge Geurts, Kirsten Pieters, Chloé en Axel Winkel, Elise Crombez en Hannelore Knuts.

View this post on Instagram

💚 @kwaidaneditions @piotrchamier #kimpeers

A post shared by KIM PEERS (@kimpeers) on

5. Patou is herboren

Luxegroep LVMH lanceert dit jaar twee merken: Rihanna's Fenty en Patou. Dat laatste, legendarische label stond dertig jaar op non-actief en wordt nu door ontwerper Guillaume Henry volledig heruitgevonden. Henry deed eerder iets gelijkaardigs bij Carven, en volgt nu een grotendeels identiek scenario: jonge, relatief betaalbare mode met een Franse slag. Henry onthulde zijn eerste collectie in de bijzonder sfeervolle ateliers van het huis op het Ile Saint-Louis. Fijne matrozenpakjes!

De showroom van Patou in Parijs © Reuters

6. Sophie!

De Parijse modeweek wordt sinds een paar seizoenen afgesloten door Louis Vuitton. Vorige keer bouwde het team van Nicolas Ghesquière een replica van het Centre Pompidou in de Cour Carrée van het Louvre. Dit keer werd het spektakel geleverd door een gigantische videoprojectie van Sophie: cult-artiest, DJ en producer (ze schreef mee aan Bitch, I'm Madonna). Dat Vuitton een ster uit de transgemeenschap zo naar voor schuift, tepels en al -- je kon er echt op geen enkele manier naast kijken -- was een fors statement pro inclusiviteit. En de collectie? Die was deels geïnspireerd door de art nouveau van het oude hoofdkwartier van de Vuittons in de Parijse voorstad Asnières, en nostalgischer dan we van Ghesquière gewoon zijn.

Louis Vuitton © Reuters

7. Dries Van Noten verrast met Christian Lacroix

Het meest verrassende moment van de modeweken kwam van Dries Van Noten, die na zijn show in de Opera Bastille niet alleen kwam groeten, maar samen met Christian Lacroix. Nochtans waren er op voorhand al enkele aanwijzingen: op elke stoel lag een rode roos met op het kaartje 'DVN x XCLX'. En wie ooit een brief van Lacroix heeft gekregen, kon het handschrift van de Franse ontwerper herkennen op de uitnodiging van de show. De collectie is geen samenwerking, maar het samengaan van twee heel uiteenlopende persoonlijkheden in één nieuw geheel: Lacroix's zuiderse liefde voor kleur en couture en Van Notens Belgisch pragmatisme.

Dries Van Noten en Christian Lacroix lopen samen de catwalk op aan het einde van de show. © Reuters

8. Boeken zijn in de mode

De show van Koché vond plaats in de openbare bibliotheek van het Centre Pompidou, waar ontwerpster Christelle Kocher vaak ging studeren. Op elke stoel lag een boek uit de wetenschappelijke reeks Que Sais-Je?, dat als sinds de jaren veertig gepubliceerd wordt.

Koche © Foto R.V.

De uitnodiging voor de show van Celine was een boek, maar dat is niet nieuw voor Hedi Slimane. Ook toen hij nog voor Saint Laurent werkte, stuurde hij er ieder seizoen eentje op. Er waren ook opvallend veel signeersessies, van onder andere Rick Owens - hij bracht deze maand twee boeken uit - en Raf Simons. Simons signeerde de laatste editie van Another Magazine, waarin naast een interview met de ontwerper ook een shoot van zijn 'fashion family' stond: fotograaf Willy Vanderperre en stylist Olivier Rizzo. En tot slot riep Jean Touitou voor de show van A.P.C. op tot meer poëzie in de wereld.

A.P.C. © Getty Images

9. De nieuwkomers laten zich zien

Satoshi Kondo, de nieuwe hoofddesigner van het Japanse label Issey Miyake, debuteerde met een wervelende show. Jurken daalden als parachutes naar beneden en modellen dansten en skateboarden over de catwalk. Guillaume Henry presenteerde voor het eerst zijn Patou in het atelier van het Franse modehuis aan de oevers van de scène.

Virginie Viard nam in maart het roer over van wijlen Karl Lagerfeld bij Chanel, nadat ze meer dan twintig jaar zijn rechterhand was. In mei stond ze voor het eerst alleen aan het roer van de cruisecollectie en dinsdag zette ze haar koers verder naar een jonger en meer pragmatisch Chanel, ontworpen voor de urban Parisienne. En ook Daniel Roseberry, de voormalige rechterhand van Thom Browne, toonde na een eerste show voor Schiaparelli tijdens de coutureweek een prêt-à-portercollectie. Het was de eerste keer dat het merk tijdens de reguliere modeweek present tekent.

Chanel © Getty Images

10. We keren (ook) terug naar de essentie

Vergeet even alle groene marketing en spektakelshows. Waar het dit seizoen echt om draaide, was een terugkeer naar de essentie, naar stoffen en handwerk. Een tendens die we ook al in Milaan konden waarnemen. Jonathan Anderson omschreef zijn collectie voor Loewe als 'etherisch, poëtisch en aristocratisch'. De focus lag op kant, geïnspireerd op 'de precisie van het handwerk uit de zestiende en zeventiende eeuw'. Ook Sarah Burton keerde bij Alexander McQueen terug naar de tijd dat kleren nog met de hand werden gemaakt.

De showstopper was een prachtige, witlinnen jurk met zwarte borduursels, waaraan nog tot enkele uren voor de show werd gewerkt. In de showroom, daags na de show, stonden weefgetouwen, waaraan de vaste naaisters van het merk de print van diezelfde jurk aan het borduren waren. Iedereen die wilde, kon aanschuiven en helpen.

Alexander McQueen © Foto R.V.