Het korte zwarte jurkje, het tweed gevlochten mantelpakje, de gewatteerde handtas: al deze klassiekers hebben we aan Gabrielle Chanel te danken. In 1957, op haar vierenzeventigste, deed ze daar nog één bij: de tweekleurige slingback. "Het hoogtepunt van elegantie", noemde Chanel de schoenen zelf. De pers had het over "de nieuwe muiltjes van Assepoester". Die bijnaam verwijst naar de tot dan ongeziene kleurencombinatie van beige met zwart op de tip, wat de benen 'op magische wijze' langer en de voeten korter zou doen lijken.
...

Het korte zwarte jurkje, het tweed gevlochten mantelpakje, de gewatteerde handtas: al deze klassiekers hebben we aan Gabrielle Chanel te danken. In 1957, op haar vierenzeventigste, deed ze daar nog één bij: de tweekleurige slingback. "Het hoogtepunt van elegantie", noemde Chanel de schoenen zelf. De pers had het over "de nieuwe muiltjes van Assepoester". Die bijnaam verwijst naar de tot dan ongeziene kleurencombinatie van beige met zwart op de tip, wat de benen 'op magische wijze' langer en de voeten korter zou doen lijken. De comfortabele blokhak paste volgens mademoiselle Gabrielle bij de nieuwe, actieve levensstijl van de jarenvijftigvrouw. Inspiratie voor haar ontwerp putte ze hoogstwaarschijnlijk uit de mannenmode, waar schoenen in twee kleuren al sinds de achttiende eeuw bon ton waren. In 2015 haalde Karl Lagerfeld ze weer uit het archief van Chanel en combineerde elke look van het herfst-winterdefilé met een vernieuwde versie van de tweekleurige slingback. Sindsdien zit Chanels "meest moderne schoen", aldus Karl, elk seizoen in de collectie. De productie van de tweekleurige slingbacks gebeurt bij Roveda, een van de bekendste en grootste artisanale schoenenateliers van Italië. De fabriek, gelegen op een uur rijden van Milaan, werd in 2000 eigendom van Chanel, maar werkt al sinds begin jaren tachtig samen met het Franse modehuis. Net als toen, maken ze er ook nu nog schoenen voor andere merken waaronder Hermès, Victoria Beckham en Christian Louboutin. In totaal zo'n 300.000 paar per jaar. Roveda staat bekend om zijn Research & Development afdeling, waar vijftig modelisten dagelijks werken aan het ontwikkelen en testen van prototypes. Ook Lagerfelds schetsen voor de vernieuwde slingback, met onder meer een dieper uitgesneden en ronde tip in plaats van een rechthoekige, worden daar eerst in 3D op een met witte tape bedekte mal getekend en later met de hulp van een scanner en computer omgezet naar een 2D-tekening. Die tekening wordt dan, na goedkeuring van de ontwerper, doorgestuurd naar de fabrieksvloer, waar een machine het geitenleer dat gebruikt wordt voor de slingbacks op maat snijdt. Al het niet-exotische leer komt van leerlooierijen in Frankrijk en Italië. Van de naaisters gaat het vervolgens naar de montageafdeling, waar alle onderdelen in elkaar gepast worden. Elke nieuwigheid wordt voor, tijdens en na de productie grondig getest in het laboratorium van Roveda, zoals de rekbaarheid van het leer of de hittebestendigheid van het metalen CC-logo. Het hele proces, van de snijmachine tot het inpakken van de slingbacks in de zwarte Chanel-schoendoos, neemt samengeteld twee uur per paar in beslag. Van daar vertrekken Assepoesters schoenen naar winkels wereldwijd, maar niet voor ze voorbij de fabrieksmuur met de leuze 'magic people, magic shoes' passeren.